ตอนที่ 405
บทที่ 405 ถามว่าแม่แกตายเหรอ?
October 28, 2026
“เอื้อกอ้าก”
“เอื้อกอ้าก”
ฮาเดสดึงหูของเด็กวัยรุ่นสองคนไว้ ดึงอย่างแรงจนหูฉีกขาด เลือดพุ่งกระจายไปทั่ว
หมาหน้าโง่สองตัวที่ด่าว่าคนอื่นหูหนวก หูของตัวเองลอยออกไปแล้ว ร่างสั่นด้วยความเจ็บปวด ร้องโหยหวนอย่างบ้าคลั่ง เหตุการณ์น่าสะเทือนขวัญ
หลินอิ่งสีหน้าปกติ เหยียบข้ามร่างของเขาสองคน เดินไปทางอาคารฉู่ซื่อ
เหยียบจนทั้งสองคนกระอักเลือด ร่างกระตุก ท่าทางเหมือนหมา
“บ้าเอ้ย ไอ้สัตว์ที่มาจากบ้านนอก กล้าลงมือกับคนของเรา?”
“เหี้ย จัดการมันเลย”
เพียงเท่านี้ พฤติกรรมของหลินอิ่งสร้างความไม่พอใจให้ทุกคนในนี้ แต่ละคนที่เดินไปมาท่าทางโหดเหี้ยม ต่างก็วิ่งมาล้อมหลินอิ่งไว้
“ประธานหลิน กลุ่มคนในลานนี้ ดูเหมือนจะมีองค์กร เป็นพวกเดียวกัน” ฮาเดสพูดอยู่ข้างๆ
สายตาหลินอิ่งค่อยๆเปลี่ยนเป็นเย็นชา
เห็นได้ชัดว่า คนกลุ่มนี้รวมตัวกันอยู่หน้าอาคารฉู่ซื่อ พกกระบองเหล็กติดตัว ท่าทางนักเลง ทำกันเป็นองค์กร เห็นได้ชัดว่าตั้งใจมาเพื่อสร้างปัญหา
แม้แต่คนแก่และเด็กที่เดินผ่าน ก็จับมาทำร้ายร่างกายดูหมิ่น
ขวางทางอยู่ตรงนี้ แล้วจะมีใครกล้าเข้าไปเจรจาธุรกิจกับบริษัทฉู่ซื่อ?
ก่อนหน้านี้คริสเคยรายงานว่า จี้ฉงซานใช้มาตรการจ่อจงกับบริษัทเภสัชกรรมตระกูลฉู่ ทำการกีดกันในธุรกิจ ทุ่มเงินในตลาดหุ้นเพื่อทำลายหุ้นบริษัท
ตอนนั้นก็เคยสงสัย เป็นเพราะคืนที่เขาลงจากเครื่องบิน ข่าวเรื่องฉู่สงซานกับเขาเจอหน้ากันลือไปถึงหูจี้ฉงซาน ทำให้จี้ฉงซานเข้าใจผิดคิดว่าเขากับฉู่สงซานอยู่เรือลำเดียวกัน
เท่าที่ดูจากวันนี้แล้ว น่าจะเป็นอย่างที่คิด
พวกนักเลงกลุ่มหนึ่งรวมตัวกันอยู่หน้าบริษัทแห่งหนึ่ง ผลกระทบอันเลวร้ายที่นำมาแค่คิดก็รู้
ไม่มีอะไรทำไม่ได้จริงๆ แม้แต่วิธีสกปรกแบบนี้ก็คิดออกมาได้
“แม่งเอ้ย พี่ซิน ก็คือนายคนนี้ ที่ลงมือกับคนของเรา”
“พี่ซิน พี่ต้องช่วยจัดการไอ้สัตว์นี่”
รอบตัวหลินอิ่งถูกล้อมไปด้วยเด็กหนุ่มชุดดำสิบกว่าคน ขี้หน้าพูดไปมา คำพูดที่ออกจากปากมีแต่คำหยาบคาย จ้องอย่างโหดเหี้ยม
ชายหนุ่มที่ใส่เสื้อลายดอก กางเกงสีแดง ในมือเป็นนาฬิกาทองคำ หวีผมมันเยิ้ม สูบซิการ์ เดินออกมาอย่างเชื่องช้า
เขามองลูกน้องสองคนที่นอนกระตุกอยู่บนพื้น จ้องหน้าหลินอิ่งสายตาโหดเหี้ยม พูดว่า “แกคนแถวไหน? กล้ามาลงมือกับลูกน้องกูเหรอ?”
“ฉันชื่อในวงการนกพิราบป่าอยู่เขตเชียงเจียง คนเรียกพี่ซิน คนของสมาคมรวมใหญ่” พี่ซินพูดอย่างยโส
หลินอิ่งมุมปากยิ้มขึ้น ไม่ได้รับคำ
ในตำนานโลกแห่งความมืดเมืองก่างนั้น ก็เคยมีชื่อเสียงอยู่หลายคน
แต่ว่า กลุ่มคนที่อยู่ตรงหน้า ก็เป็นแค่ตัวตลกที่มากระโดดโลดเต้น เป็นแค่ฝุงอีการวมตัวเท่านั้น
“ใครให้พวกแกขัดขวางคนอยู่หน้าอาคารฉู่ซื่อ?” หลินอิ่งถามอย่างเย็นชา
“ไอ้สัตว์ อะไรที่ไม่ควรถามก็อย่าถาม” พี่ซินพูด “กับท่าทางหน้าโง่อย่างแกเหรอ ยังมาถามหาเรื่องราว? ถ้าบอกแกแล้วว่าใครเป็นคนบงการอยู่ข้างหลัง กลัวว่าแกจะตกใจจนฉี่ราด”
“ไอ้สัตว์ บอดี้การ์ดแกโหดดี? ฉีกหูของลูกน้องฉันเหรอ? มา ถ้าไม่อยากตาย ก็มาลอดใต้ขาฉันไป”
พี่ซินทำท่าทางอ้าขาอย่างอวดดี ใช้มือชี้หลินอิ่งอย่างท้าทาย