บทที่ 406 หาฉู่สงซานเพื่อคุยธุระ

อาคารฉู่ซื่อ ออฟฟิศประธานชั้นห้าสิบแปด

ฉู่สงซานนั่งบนเก้าอี้ บนโต๊ะเป็นชาผู่เอ๋อ

“ประธานฉู่ คุณหลินถึงแล้ว”

ประตูออฟฟิศถูกเปิดออก เลขาหนุ่มพูดอย่างเคารพ พาหลินอิ่งกับฮาเดสเดินเข้ามา

“คุณหลิน เชิญนั่ง”

ฉู่สงซานใบหน้ายิ้มแย้ม ลุกขึ้นรับแขก

หลินอิ่งนั่งลง ฮาเดสยืนอยู่ข้างหลังด้วยสีหน้าเย็นชา

“คุณหลิน เรื่องที่ช่วยลูกผมไว้ ต้องขอบคุณมาก กำลังคิดหาโอกาสเชิญคุณหลินกินข้าวสักครั้ง เพื่อเป็นการขอบคุณ เสียดายไม่มีโอกาส” ฉู่สงซานยิ้มแย้ม พูดด้วยน้ำเสียงเกรงใจ “ครั้งนี้คุณหลินให้เกียรติมาเยือน ต้องให้โอกาสผมสักครั้ง เป็นเป็นการของคุณ”

“ใช่แล้ว คุณหลิน พวกนักเลงหน้าอาคาร เห้อ ขายหน้าจริงๆ นี่เป็นความผิดของผมเอง หน้าประตูไม่สะอาด หวังว่าคุณหลินจะไม่ถือ ผมก็เคยสั่งลูกน้องไปไล่ แต่ก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง ก็ยังคงมีคนมาเดินเร่ร่อนอยู่หน้าอาคารทุกวัน” ฉู่สงซานพูดด้วยสีหน้าเอือมระอา

หลินอิ่งพูดอย่างเรียบเฉย “ประธานฉู่ คนพวกนั้นเป็นใครมาจากไหน?”

“คนของสมาคมรวมใหญ่ นั่นเป็นเหมือนกลุ่มสัตว์เดรัจฉาน ขยะสังคม” ฉู่สงซานพูด “ในนามว่าจะประพฤติี้ ทำตัวสูงส่ง แต่กลับกระทำพฤติกรรมป่าเถื่อน ทำให้น่าโมโหนัก”

“พูดตามตรง คุณหลิน ครั้งนี้ ผมทำให้จี้ฉงซานขุ่นเคือง จี้ฉงซานส่งคนพวกนี้มาสร้างความวุ่นวาย ใช้วิธีต่ำทรามแบบนี้” ฉู่สงซานพูดอย่างจริงจัง ไม่ได้ปิดปังหลินอิ่ง

เขารู้ว่าหลินอิ่งมีที่มาไม่ธรรมดา ไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไปแน่นอน

อีกอย่าง ฉู่สงซานก็เคยสงสัย ตัวเองไม่เคยไปสร้างปัญหากับจี้ฉงซาน ครั้งนี้จี้ฉงซานลงมือแบบนี้ จะเกี่ยวข้องกับคืนนั้นที่คุณหลินอันลึกลับช่วยลูกชายเขาไหว้ไหม?

หลินอิ่งพยักหน้า พูดว่า “ประธานฉู่ ผมขอพูดตามตรงเลยนะ จี้ฉงซานไม่ถูกกับผม เรื่องนี้ อาจจะเป็นเพราะผมที่ทำให้บริษัทคุณเดือดร้อนไปด้วย”

“ดังนั้น ครั้งนี้ ผมมาหาประธานฉู่เพื่อคุยเรื่องนี้โดยเฉพาะ”

“ออ?” ฉู่สงซานแววตากะพริบ “คุณหลิน มีเรื่องอะไร เชิญพูดได้เลย”

“จี้ฉงซานถึงจะอำนาจใหญ่โต แต่ฉู่ซื่อเตียนหนานของเราก็ไม่ได้ให้ใครรังแกได้ง่ายๆ” ฉู่สงซานดื่มน้ำชาไปคำหนึ่ง ค่อยๆพูด “จี้ฉงซานทำการปิดกั้นบริษัทฉู่ซื่อในแวววงธุรกิจ ใช้ทุกวิถีทาง ผมได้สั่งให้บริษัทหยุดกิจการชั่วคราว ก็แค่เสียหายเงินเพียงเล็กน้อย คุณหลินเป็นผู้ช่วยชีวิตของลูกชาย เรื่องแค่นี้ ผมฉู่สงซาน ยังทนรับได้”

ฉู่สงซานแสดงทัศนคติ ไม่กลัวที่จะมีปัญหา

เขาไม่กลัวจี้ฉงซาน และไม่พอใจในพฤติกรรมของจี้ฉงซาน

หลินอิ่งพยักหน้า พูดว่า “ประธานฉู่ใจกว้าง”

“ไม่ทราบว่า ประธานฉู่มีความคิดยังไง สำหรับเรื่องที่จี้ฉงซานทำการปิดกั้นทางธุรกิจในครั้งนี้?” หลินอิ่งพูดสีหน้าเรียบเฉย

จี้ฉงซานมองหลินอิ่งด้วยสีหน้าเคร่งขรึม เข้าใจความหมายในคำพูดของหลินอิ่ง

หลินอิ่งมาหาเขาด้วยตัวเอง ยังพูดอย่างชัดเจนว่าไม่ถูกกับจี้ฉงซาน

ฉู่สงซานเป็นคนมากประสบการณ์ เข้าใจรายละเอียดคำพูดนี้

“คนจริงไม่พูดคำเท็จ คุณหลิน ผมได้เริ่มวางแผนที่จะโต้กลับจี้ฉงซานแล้ว” ฉู่สงซานพูดจริงจัง “ถึงคุณหลินไม่มา ผมก็ต้องเอาคืนจี้ฉงซาน ศักดิ์ศรีของเตียนหนานฉู่ซื่อของเรา เหยียดหยามไม่ได้”

เตียนหนานฉู่ซื่อ ในแวดวงผู้ลึกลับผู้คนเรียกว่าราชาแห่งเภสัช พื้นฐานวงศ์ตระกูลหนักแน่น ความสามารถไม่แพ้ห้าตระกูลใหญ่แห่งตี้จิง เผชิญหน้ากับการกดดันของจี้ฉงซานแบบนี้ จะทนได้ยังไง?

หลินอิ่งพยักหน้า พูดเสียงเรียบ “ผมตั้งใจจะจัดการระบบการเงินเมืองก่างใหม่ ก้าวเดียวให้สำเร็จ ทำให้จี้ฉงซานล้ม ไม่ทราบว่า ประธานฉู่ จะเข้าร่วมไหม?”

ได้ยินแล้ว ฉู่สงซานแววตาประกาย จ้องหลินอิ่งตาไม่กะพริบ สีหน้าตะลึง

เขาเคยคิดที่จะเอาคืนจี้ฉงซาน ก็แค่สั่งสอนเอาคืนเขาบ้าง คิดไม่ถึง หลินอิ่งอยากทำให้ถ้ำเสื้อที่ยืนหยัดอยู่ในเมืองก่างมานานหลายสิบปี ที่ถูกเรียกว่าราชาอย่างจี้ฉงซานล่ม?

นี่มันเป็นเหตุการณ์ใหญ่ไปไหม?

“คุณหลิน มีที่พึ่งใด?” ฉู่สงซานถามด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

หลินอิ่งพูด “หลินซื่อ เป็นของผม”

“หลินซื่อ......” ฉู่สงซานพูดพึมพำเอง กำลังคิดอะไรอยู่ คิดได้ทันทีว่าก่อนหน้านี้ข่าวกรองจากฉู่ซื่อ ได้รับข่าวลับสุดยอด