บทที่ 412 หาเรื่องหลินอิ่ง ข้ามฉันไปก่อน

ฉู่สงซานขมวดคิ้วแน่น มองไปที่หยินต้าชิว

“หัวหน้าสมาคมหยิน? คุณพูดอะไรของคุณ? คุณหลินเป็นแขกพิเศษที่ผมเชิญมา ผมหวังว่าคุณพูดจาระวังหน่อย”

หยินต้าชิวมาหาตัวเองเพื่อขอความช่วยเหลือ ก็เป็นเพราะทนรับความกดดันของจี้ฉงซานไม่ไหวไม่ใช่เหรอ?

คนที่สามารถช่วยเขาได้ ไม่ใช่ตัวเอง แต่เป็นหลินอิ่ง

หยินต้าชิวไอ้หน้าโง่นี่ ยังกล้าด่าหลินอิ่งว่าไร้น้ำยา?

ไม่รู้หรือไง พระที่เขาจะมากราบวันนี้ก็คือหลินอิ่ง?

“น้องฉู่ นายฟังไม่เข้าใจที่ฉันพูดใช่ไหม? ไอ้หลินอิ่งนี่ ทำเรื่องสกปรก ลวนลามลูกสาวฉัน ยังทำร้ายลูกชายฉัน ไม่อย่างนั้น ฉันก็ไม่มีวันก่อเรื่องในสถานที่แบบนี้ โดยไม่ไว้หน้านายเลย” หยินต้าชิวพูดอย่างจริงจัง

ฉู่สงซานสีหน้าเคร่งเครียด เรียกฉู่ฉู่มา เพื่อถามเหตุการณ์

ทันใดนั้น เมื่อรู้ว่าเรื่องราวความเป็นมาแล้ว

“หัวหน้าสมาคมหยิน คุณของเข้าใจอะไรผิดแล้ว คุณหลินไม่มีวันไปเตะต้องลูกสาวคุณแน่นอน” ฉู่สงซานพูดเสียงเรียบ. “จุดนี้ ผมสามารถใช้ศักดิ์ศรีตัวเองรับประกันได้”

ล้อเล่นอะไร หลินอิ่งเป็นถึงคนระดับไหน?

คนในตำนานแห่งตี้จิง

มาถึงระดับหลินอิ่ง อยากได้ผู้หญิงอะไรแค่กระดิกนิ้วก็ได้แล้ว

เป็นไปได้ยังไงว่าจะไปทำเรื่องตกต่ำขนาดนั้น? จะไปมองลูกสาวหยินต้าชิว?

หยินต้าชิวถ้ารู้ว่าคนตรงหน้านี้เป็นคุณชายอิ่งแห่งตี้จิง เกรงว่าจะส่งลูกสาวขึ้นเตียงหลินอิ่งด้วยตัวเอง

แน่นอน เป็นไปไม่ได้ที่ฉู่สงซานจะบอกหยินต้าชิว ว่าหลินอิ่งเป็นใคร

เพราะว่า หยินต้าชิวยังไม่มีสิทธิ์

ถ้าเขาไม่ได้เกิดในตระกูลผู้ลึกลับ ข่าวกรองที่ตระกูลได้รับก็ค่อนข้างอยู่ในระดับสูง ก็ไม่มีวันเดาฐานะของหลินอิ่งออก

“น้องฉู่ นายพูดอย่างนี้หมายความว่ายังไง? รับประกันด้วยศักดิ์ศรีของนาย?” หยินต้าชิวหรี่ตา ท่าทางโมโหควบคุมอารมณ์ไม่ได้ “นายหมายความว่า ลูกสาวฉันโกหกอย่างนั้นเหรอ?”

หยินต้าชิวคาดไม่ถึง ฉู่สงซานเชื่อใจหลินอิ่งขนาดนี้ แม้แต่คำว่าศักดิ์ศรีแบบนี้ก็พูดออกมาได้

“ลุงฉู่ ลุงต้องถูกหลินอิ่งมันหลอกแล้ว มันเป็นนักต้มตุ๋นชัดๆ ลุงยังไม่รู้ความประพฤติของคนอย่างไอ้หลินอิ่ง” หยินปิงรีบพูด “ก่อนหน้านี้หลินอิ่งมันแอบจับหนูจากข้างหลัง ท่าทางลามก อย่างกับสุนัขตัวผู้กำลังตกมัน น่าขยะแขยง เขาอยู่ต่อหน้าลุง ต้องเสแสร้งเป็นสุภาพบุรุษแน่นอน”

“ลุงฉู่ ลุงต้องเชื่อหนูนะ” หยินปิงพูดด้วยแววตาน่าสงสาร “อีกอย่าง ลุงฉู่ หนูมีข้อคิดเห็นจะบอกคุณลุง หลินอิ่งอาจจะเป็นนักต้มตุ๋นพวกเดียวกับเลี่ยวยุ่นเฟยก็ได้ ครั้งที่แล้วเขาช่วยเสี่ยงฝันไว้ เป็นแผนหลอกลวงที่วางไว้แน่ ก็เพื่ออยากเข้าหาครอบครัวคุณลุง คุณลุงต้องป้องกันไว้หน่อยนะคะ”

“น้องฉู่ เหตุการณ์มาถึงขั้นนี้แล้ว นายยังพูดแบบนี้ ฉันยอมรับไม่ได้” หยินต้าชิวพูดอย่างจริงจัง “ลูกสาวฉันเป็นเด็กที่ดีและสวยขนาดนี้ จะเอาความบริสุทธิ์ของตัวเองมาล้อเล่นได้ยังไง? ไปใส่ร้ายไอ้คนลามกสกปรกหน้าด้านอย่างหลินอิ่ง?”

จากคำพูดยาวเหยียดของลูกสาวหยินต้าชิว ฉู่สงซานฟังด้วยความตะลึง แอบเหล่มองหลินยิ่ง พบว่าสีหน้าหลินอิ่งเรียบเฉย ถึงรู้สึกโล่งใจ

ฉู่สงซานรู้สึกกลัวจริงๆ พ่อลูกปัญญาอ่อนคู่นี้ ทำให้หลินอิ่งโมโหขึ้นมา เกรงว่าจะเกิดภัยพิบัติอันน่ากลัวขึ้น

คุณชายอิ่งแห่งตี้จิง คำเดียวไม่ถูกใจก็ฆ่าล้างตระกูลเหวินทั้งตระกูล แม้แต่หัวหน้าตระกูลสวีก็ฟาดจนคุกเข่าร้องขอชีวิต แค่ยกมือขึ้นก็ทำให้คนตระกูลสวีเงยหน้าไม่ขึ้น

มาเมืองก่างครั้งนี้ ก็เพื่อจะมาจัดการอภิมหาเศรษฐีเมืองก่างจี้ฉงซาน

คนระดับขึ้น โกรธขึ้นมา ฉู่สงซานยังไม่รู้ว่าจะจัดการยังไง

“คุณหลิน......เรื่องนี้......”ฉู่สงซานมองหลินอิ่งด้วยสายตาลังเล อยากถามความเห็นของหลินอิ่ง ไม่กล้าตัดสินใจเอง

หลินอิ่งดื่มไวน์ไปคำหนึ่ง พูดเสียงเรียบ “ประธานฉู่ วันนี้คุณเป็นเจ้าภาพ ในถิ่นของคุณ ก็ต้องตัดสินโดยคุณ”

“ต้องขอบคุณคุณหลินที่ไว้หน้า” ฉู่สงซานพูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึม