บทที่ 413 พวกเราคุยกันนายอย่าพูดมาก?

โรงแรมเชียงเจียง ห้องอาหารป่าผ่า

การตกแต่งในแบบโบราณ แขวนภาพวาดทิวทัศน์ ในรูปแบบโบราณย้อนยุค

ข้างโต๊ะอาหาร ยังมีถาดน้ำพุเล็กๆ มีต้นไผ่เขียวงอกอยู่หลายต้น ดูสง่ามีรสนิยม

หลินอิ่งเข้าไปนั่งอย่างใจเย็น ฉู่สงซานอยู่ด้านข้าง

“น้องฉู่ เราสองคนมีเรื่องต้องคุยกัน นายพามันมาด้วย ไม่ค่อยเหมาะสมมั้ง?” หยินต้าชิวพูดเสียงเคร่งขรึม แสดงความไม่พอใจ

คนอย่างหลินอิ่ง มีสิทธิ์อะไรเข้านั่ง?

“พี่หยิน คุณหลินนั่งลงไม่มีอะไรไม่เหมาะสมครับ” ฉู่สงซานพูด

หยินต้าชิวขมวดคิ้ว ไม่ได้พูดอะไรอีก

คาดเดาในใจเอง ฉู่สงซานปกป้องหลินอิ่งขนาดนี้

อีกอย่าง เรื่องอะไรก็ต้องให้เขาเข้าร่วมด้วย นี่คงไม่ได้อยากให้ลูกสาวไปแต่งงานกับไอ้แซ่หลินนี่หรอกนะ? จะฝึกเพื่อมาเป็นลูกเขย?

“น้องฉู่ ฉันขอพูดตรงๆนะ” หยินต้าชิวพูดจริงจัง “ธุรกิจขนส่งทางท่าเรือในเชียงเจียง ฉันปล่อยมันไว้นานแล้ว นายก็รู้ นั่นมันเป็นเหมือนชีวิตฉัน ทุกวันนี้จี้ฉงซานมันอยากกลืนกิจการด้านขนส่งทางเรือ ปิดกั้นทรัพยากรทางการค้าของฉันจนหมด”

ฉู่สงซานพยักหน้า พูดว่า “พี่หยิน เหตุผลที่มา ผมเข้าใจ ได้ยินว่าการประชุมผู้บริหารสมาคมธุรกิจเมืองก่างครั้งที่แล้ว พี่หยินแพ้ไปหนึ่งยก? คะแนนเสียงของจี้ฉงซานนำโด่ง จัดทำสนธิสัญญาข้อตกลงร่วมกับการขนส่งทางเรือของสมาคมสำเร็จ?”

หยินต้าชิวสีหน้าเคร่งเครียด พูดว่า “ถูกต้อง จี้ฉงซานอำนาจใหญ่โต ฉันไม่ใช่คู่ต่อสู้ ถึงแม้ฉันก็มีตำแหน่งรองประธานสมาคมเมืองก่าง มีตำแหน่งอำนาจบ้าง แต่พอจี้ฉงซานออกมา ผู้บริหารคนอื่นก็ไม่กล้าคัดความเห็นของเขา นั่นก็เป็นแค่คำพูดเขาฝ่ายเดียว ฉันก็เคยอยากหาจี้ฉงซานเพื่อเจรจา ยอมเขาเพื่อผลประโยชน์ตัวเอง สละผลประโยชน์บางส่วน แต่คิดไม่ถึง ว่าจี้ฉงซานอยากกลืนกิจการขนส่งทั้งหมดของฉัน”

“เพราะฉะนั้น ฉันถึงมาหานายไงน้องฉู่”

คุยถึงเรื่องธุรกิจ สีหน้าของหยินต้าชิวก็มีเคร่งเครียดมาก

ฉู่สงซานสีหน้าเรียบเฉย กำลังครุ่นคิด

เขารู้สถานการณ์ของหยินต้าชิว จี้ฉงซานกลืนศูนย์กลางธุรกิจของหยินต้าชิวไป กิจการขนส่งทางเรือ และยังรวมถึงธุรกิจผิดกฎหมายด้านสินค้าหนีภาษีของหยินต้าชิวด้วย

หากสูญเสียศูนย์กลางธุรกิจไป มูลค่าทรัพย์สินของหยินต้าชิวต้องตกต่ำลงแน่ กิจการก็ต้องล่มสลาย

ถึงแม้จะไม่ถูกจี้ฉงซานบีบแค้น ไม่ถึงครึ่งเดือน หยินต้าชิวก็ต้องตกจากตำแหน่งนักธุรกิจใหญ่แห่งเมืองก่างไปหลายระดับ กลายเป็นนักธุรกิจธรรมดาคนหนึ่งของเมืองก่าง สูญเสียอิทธิพลอย่างที่เคยมีในอดีต

นี่ก็เป็นเหตุที่หยินต้าชิวไม่เกรงกลัวจี้ฉงซาน เข้ามาคุยเรื่องธุรกิจกับเขา

เพราะว่า จี้ฉงซานพูดออกไปแล้วว่าจะจัดการฉู่สงซาน วงการธุรกิจเมืองก่าง มีเพียงไม่กี่คนที่กล้าไปยุ่งเกี่ยว

“น้องฉู่ ก่อนหน้านี้ฉันเคยพูดแล้ว นายกับคริสตัวแทนภูมิภาคเอเชียแปซิฟิกของลาตินกรุ๊ป พอมีความสัมพันธ์กันบ้าง?”

“คริสท่านนี้ แทนที่อำนาจของโม่เก๋อติงในเมืองก่าง รับช่วงต่อบริษัทลาตินกรุ๊ป” หยินต้าชิวพูดเคร่งขรึม “พูดตามตรง ครั้งนี้ ฉันต้องการความช่วยเหลือของนาย ช่วยฉันคุยกับคริสหน่อย ให้คริสช่วยฉันจัดเส้นทางการขนส่งอย่างปลอดภัยที่ท่าเรือเชียงเจียง ฉันจะพร้อมจ่ายเต็มที่”

หลังจากที่พูดเป้าหมายที่แท้จริงออกไป หยินต้าชิวก็หันไปมองฉู่สงซานด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

ฉู่สงซานสีหน้าไม่เปลี่ยน ยกชาขึ้นดื่ม

เขารู้ดีว่าคริสเป็นคนที่ทำงานให้หลินอิ่ง

หยินต้าชิวถูกจับตาจากจี้ฉงซาน คนที่ช่วยเขาที่เมืองก่าง แค่นิ้วก็พอนับแล้ว

อยู่ดีๆก็มีคริสโผล่มีในแวดวงธุรกิจเมืองก่าง เขาก็คือหนึ่งในนั้น

ลาตินกรุ๊ปเมืองก่าง ไม่ได้อยู่ในระบบการเงินที่ถูกจี้ฉงซานควบคุม

ถ้าหากจี้ฉงซานเป็นราชาแห่งธุรกิจเมืองก่าง ถ้าเช่นนั้น ลาตินกรุ๊ปเมืองก่าง ก็คือผู้นำดินแดน

โดยเฉพาะ ลาตินกรุ๊ปเป็นบริษัทข้ามชาติ ธุรกิจที่ใหญ่ที่สุดก็คือการนำเข้าส่งออก และทรัพยากรจากต่างประเทศ ความสามารถแข็งแกร่ง

ถ้าหากหยินต้าชิวสามารถเจรจาธุรกิจกับคริสสำเร็จ ธุรกิจในต่างประเทศได้รับการสนับสนุน