ตอนที่ 424
บทที่ 424 มีความสามารถที่จะเป็นน้องเขยฉันไหม?
October 28, 2026
“เรื่องบางอย่าง ไม่วัดด้วยเงินไม่ได้” หรงหยังพูดอย่างเรียบเฉย “ผมติดหนี้บุญคุณจี้ฉงซาน ได้คืนไปแล้ว ไม่ได้ติดอะไรกับเขา สำหรับเรื่องช่วยหลินอิ่งทำงาน นั่นเพื่อทำตามกติกา คนฝึกวิชาการต่อสู้อย่างพวกเรา สามารถเล่นกลไกได้ แต่เรื่องเกี่ยวกับการต่อสู้นั้น คำพูดที่พูดออกไปก็ต้องรักษาสัญญา แพ้แล้วก็ก็ยอมรับ”
ขอให้คนที่ฝึกวิชาการต่อสู้จนถึงระดับหนึ่ง ก็ต้องมีจิตวิญญาณในการเคารพวิชาการต่อสู้
“หัวหน้าแก๊ง พวกเราเข้าใจแล้ว”
พูดไป หรงหยังก็รีบตามหลินอิ่งขึ้นไปบนดาดฟ้าอาคารสุ่ยจิน
สามนาทีผ่านไป
หลินอิ่งปรากฏตัวอยู่บน เขาสวมใส่ชุดดำกะทัดรัด เสื้อถูกลมพัดไสว แปร่งประกายความเย็นชาทั้งร่าง
ส่วน หรงหยังสีหน้าเคร่งเครียดยืนอยู่ข้างหลินอิ่ง
“คุณก็คือจ้าวเฉิงเฉียน? บอกผมมา ว่าคุณมาหาผมที่เมืองก่าง เพราะเรื่องอะไร?”
หลินอิ่งมองไปที่ชายชุดสูทสีขาวที่นั่งบนเก้าอี้ พูดเสียงเรียบ
ท่ามกลางน้ำเสียงอันเรียบเฉยของหลินอิ่งนั้น แปร่งประกายความแข็งแกร่งที่ทำให้คนต้านทานไม่ได้
จากการมาถึงของเขา พวกจ้าวเฉิงเฉียน ต่างก็แสดงสีหน้าแปลกใจ ต่างก็พากันหันไปมอง
วินาทีที่สบตากัน นอกจากจ้าวเฉิงเฉียนแล้ว ทุกคนที่ติดตามอยู่ข้างกายเขา ต่างพากันถอยหลัง เหมือนกับเห็นอสูรร้ายตัวหนึ่ง
หลินอิ่งกวาดสายตามองมา ทำให้พวกเขารู้สึกหวาดกลัวตัวสั่น เหมือนถูกมังกรร้ายตัวหนึ่งจ้องมองอยู่
ความกดดันท่ามกลางความเรียบเฉยนั้น ทำให้คนรู้สึกหวาดกลัว
ความรู้สึกแรกที่มีต่อหลินอิ่ง
ให้จ้าวเฉิงเฉียนความรู้สึกถึงความลึกซึ้งจนยากที่จะคาดเดา
“ใช่แล้ว ผมก็คือจ้าวเฉินเฉียน” จ้าวเฉิงเฉียนพูดอย่างเชื่องช้า “ผมมาหาคุณที่เมืองก่าง เพื่อจะมาทดสอบดูว่าหลินอิ่งนาย มีความสามารถพอที่จะเป็นน้องเขยฉันไหม”
“ได้ยินมาว่า คุณยโสอวดดี? ที่ตี้จิง ปฏิเสธน้องสาวผมครั้งแล้วครั้งเล่า? ยังอวดดีไร้มารยาท?”
“ผมจะดูว่า นายหลินอิ่งเอาความมั่นใจมาจากไหน กล้าไม่มีน้องสาวผมในสายตา”
จ้าวเฉิงเฉียนพูดอย่างเชื่อมั่น พูดเหมือนกับน้องสาวตัวเองชอบใคร คนนั้นก็ต้องมาชอบน้องสาวของเขา เหมือนดั่งตัวเองสูงส่ง
หลินอิ่งส่ายหัว
“เรื่องของน้องสาวคุณ ไม่เกี่ยวกับผม”
“อะไร? ไม่เกี่ยวกับคุณ?” จ้าวเฉิงเฉียนฟังแล้ว โมโหเหมือนดั่งจะระเบิด ลุกขึ้นจากเก้าอี้ ชี้หน้าหลินอิ่ง “นายกับน้องสาวฉันมีสัญญาหมั้นหมายกับแต่เด็ก จนถึงวันนี้แล้วนางเด็กคนนี้ยังหลงนายอยู่ นายกล้าพูดว่าไม่เกี่ยวกับนาย?”
หลินอิ่งไม่อยากอธิบาย
“ช่างเถอะ” จ้าวเฉิงเฉียนยิ่งดูท่าทางยโสของหลินอิ่ง ในใจก็ยิ่งรู้สึกไม่พอใจ
คิดถึงน้องสาวของเขาจ้าวหลินเอ๋อร์ คุณหนูที่ถูกดูแลมาอย่างดี หลังจากได้เจอกับหลินอิ่งแล้ว ก็หลงจนไม่รู้จะพูดยังไง ความโมโหมันก็ขึ้นมาทันที
ในตี้จิงมีคุณชายมากหน้าหลายตาเข้าแถวมาตามจีบน้องสาวของเขา ปรากฏว่า น้องสาวของตัวเองกลับถูกไอ้หนุ่มหลินอิ่งนี่ทำให้เสียเวลา แต่ละวันก็เหมือนคนทุกข์เพราะความรัก
“วันนี้ฉันจะสั่งสอนนายเอง” จ้าวเฉิงเฉียนพูดเสียงเย็นชา “คิดว่าตัวเองเป็นคุณชายอันดับหนึ่งแห่งตี้จิงไปแล้วเหรอ? ไม่มีใครเป็นคู่แห่งนายแล้ว?”
หลินอิ่งรู้สึกตลก อยากหัวเราะแต่หัวเราะไม่ออก
จ้าวเฉิงเฉียนกับน้องสาวของเขาจ้าวหลินเอ๋อร์ ไม่เสียดายที่เป็นพี่น้องกัน
ไร้เหตุผลเหมือนกัน ท่าทางเหมือนโลกทั้งใบต้องหมุนรอบพวกเขา
“จ้าวเฉิงเฉียน เป้าหมายที่มาเมืองก่างคืออะไร ผมไม่อยากสนใจ” หลินอิ่งพูดเสียงเรียบ “แต่ว่า อย่าขัดขวางเรื่องที่ผมจะทำ”
“ไม่อย่างนั้น อย่าโทษผมว่าไม่ไว้หน้านายท่านตระกูลจ้าวของพวกคุณ”
“ออ?” จ้าวเฉิงเฉียนมองหลินอิ่งอย่างน่าสนใจ “นี่กำลังเตือนฉันเหรอ?”
พูดไป จ้าวเฉิงเฉียนแววตากะพริบ มองไปที่หรงหยังที่อยู่ข้างหลินอิ่ง ด้วยสายตาแปลกใจ
เขาดูออกว่า หรงหยังถูกหลินอิ่งสู้จนยอมแพ้แล้ว