บทที่ 425 คุณไม่มีสิทธิ์ให้ผมลงมือ

“อือ? คุณท่านตระกูลเผย?”

เผยหวูหมิงสีหน้าตกใจ มองหลินอิ่งด้วยแววตาสงสัย

“คุณรู้จักกับคุณท่านตระกูลเผยของเรา?”

เผยหวูหมิงเกิดที่จี้โจวคนของตระกูลเผย คุณท่านตระกูลเผยไม่ยุ่งเกี่ยวทางโลกมานานหลายปีแล้ว มีคนรู้จักน้อยมาก

แม้กระทั่งตระกูลเผย ก็เป็นคนค่อนข้างถ่อมตัว ไม่ค่อยออกมาให้เจอกับผู้คน

“เผยเส่ยีไม่เคยสอนคุณเหรอ ว่าเหนือฟ้ายังมีฟ้า?” หลินอิ่งพูดเสียงเรียบ สายตาเย็นชามองไปที่เผยหวูหมิง

ทันใดนั้น เผยหวูหมิงเหมือนโดนฟ้าผ่า อึ้งอยู่กับที่ สายตาที่มองหลินอิ่งก็เต็มไปด้วยความหวาดกลัว

คำว่าเผยเส่ยีออกมา แม้แต่ตระกูลเผยในจี้โจวก็มีคนรู้เพียงไม่กี่คน ชื่อที่เป็นข้อห้าม

นี่เป็นชื่อของนายท่านสมัยที่มีชื่อเสียงในวงการลึกลับ เรื่องเกี่ยวข้องกับการฆ่าล้างตระกูลในอดีต

แวดวงลึกลับ คนนี้รู้ข่าวลับนี้ก็มีเพียงไม่กี่คน

หลินอิ่งรู้ได้ยังไง?

“คุณอย่ามาพูดจาอวดดีเกินจริงเลย” เผยหวูหมิงพูดเสียงเรียบเฉย สีหน้าโมโห “คุณแค่พูดชื่อหนึ่งออกมา ก็จะทำให้ผมกลัวจนถอยเหรอ?”

“จะสู้ก็สู้ ถ้าไม่กล้า ก็ยอมแพ้เลย”

หลินอิ่งหัวเราะเย็นชา แล้วส่ายหัว

“คุณไม่มีสิทธิ์ให้ผมลงมือ”

ได้ยินแล้ว เผยหวูหมิงโมโหทันที แววตาประกายไฟ

“รนหาที่ตาย”

เผยหวูหมิงโมโหตะโกนออกมา กระทืบเท้า คนทั้งคนก็หมุนขึ้นเหมือนพายุ

วินาทีนั้นเอง เผยหวูหมิงร่างกายมีแรงบางอย่างระเบิดออกมากลางอากาศ พุ่งเข้าหาหลินอิ่ง

หลินอิ่งไขว้มือยืนนิ่งกับที่ไม่ขยับ

ปัง

เผยหวูหมิงยื่นฝ่ามือไปที่กลางอกหลินอิ่ง จากนั้น เขาก็สีหน้าตะลึง ร่างทั้งร่างก็เหมือนโดนฟ้าผ่า กระเด็นไปไกลสิบกว่าเมตรในทันที ล้มลงกับพื้นกระอักเลือด

ฝ่ามือที่เต็มไปด้วยกำลังภายใน วินาทีที่เตะต้องตัวหลินอิ่ง แต่กลับถูกแรงสะเทือนอย่างรุนแรง สะเทือนจนร่างของเผยหวูหมิงเจ็บปวด ร่างกายกระตุก อวัยวะภายในแตกกระจาย

“เค้กเค้ก”

เผยหวูหมิงไอเป็นเลือด มองหลินอิ่งด้วยสีหน้าตกใจ

วินาทีนี้เขาถึงรู้

เขาไม่มีสิทธิ์ให้หลินอิ่งออกมือจริงๆ

หลินอิ่งเพียงแค่ยืนไขว้มืออยู่กับที่ ให้เขาเผยหวูหมิงยื่นฝ่ามือไป คนที่เจ็บกลับเป็นเขาเอง

“นี่มัน......”

ภาพนี้ ทำให้จ้าวเฉิงเฉียนและหัวหน้าหม่าที่อยู่ข้างกายเขาต้องตะลึง สายตาที่มองหลินอิ่ง เต็มไปด้วยความหวาดกลัว

พวกเขาสองคนรู้ความสามารถของเผยหวูหมิงดี ตระกูลวิชาการต่อสู้แห่งจี้โจว คนอัจฉริยะรุ่นหลังแห่งตระกูลเผย ลำดับชื่อในยอดฝีมืออยู่เหนือหรงหยัง

ฝ่ามือเมื่อกี้ของเผยหวูหมิง ความเข้าใจอย่างลึกซึ้ง เต็มไปด้วยกำลังภายใน ถ้าลงไปในตัวคนอื่น ต้องกลายเป็นเนื้อบดแน่นอน

ส่วนหลินอิ่ง กลับยืนอยู่กับที่ ให้เผยหวูหมิงตบฝ่ามือลงไป ไม่เพียงแค่ไม่เป็นอะไรเลย กลับสะเทือนจนเผยหวูหมิงกระอักเลือด?

นี่มันความสามารถลึกซึ้งจนไม่อาจคาดการณ์ขนาดไหน?

กำลังภายในของคนคนนี้ มันยอดเยี่ยมถึงระดับไหนกันเนี่ย?

“คำพูด ผมพูดแล้ว”