บทที่ 427 เหมือนก้างปลาในลำคอ

“อาจารย์หลิน หยูจื๋อเฉิงไม่มีอันตรายต่อชีวิต ดูแล้วถูกทรมานอย่างหนัก แต่ว่า เขาร่างกายแข็งแรงกว่าคนทั่วไป ไม่ได้กระทบต่อภายใน” หรงหยังพูดอย่างจริงจัง

หลินอิ่งพยักหน้า เหตุการณ์ยังอยู่ในความคาดการณ์ของเขา จี้ฉงซานกับตัวหยูจื๋อเฉิงไป เพื่อเป็นเหยื่อ ดังนั้นจึงไม่ได้ฆ่า

หลินอิ่งเดินเข้าไป ยื่นมือไปจับข้อมือหยูจื๋อเฉิง จากนั้นสองนิ้วบีบแน่น จากนั้นก็ตีตรงข้อมือต่อเนื่อง จี้จุดชีพจรหลายจุด

“พร๊วก”

หยูจื๋อเฉิง กระอักเลือดสีดำออกมา แล้วค่อยๆลืมตา

“นี่.....อิ่ง ท่านอิ่ง” หยูจื๋อเฉิงมองหลินอิ่งตรงหน้า ด้วยความรู้สึกตื้นตัน

“เป็นอะไรมากไหม?” หลินอิ่งถามสีหน้าจริงจัง

“ไม่เป็นไร ไอ้สุนัขจิ้งจอกจี้ฉงซานมันทรมานผม ผมยังทนได้ แค่ความเจ็บเนื้อหนังเท่านั้น ไม่ถึงกับชีวิต”

หลินอิ่งพยักหน้า พูดจริงจัง “เรื่องนี้ลำบากคุณแล้ว กลับไปแล้วพักฟื้นให้ดี ผมจะจ่ายสูตรยาให้”

หยูจื๋อเฉิงพูด “ขอบคุณท่านอิ่ง......”

หลินอิ่งพาคนออกจากคฤหาสน์เชียงปิง

คนที่จี้ฉงซานเก็บไว้ในสถานที่ลับแห่งนี้ ไม่มีค่าอะไรแล้ว เป็นแค่คนใช้บอดี้การ์ดเท่านั้น ยังมีผู้จัดการด้านธุรกิจ นำไปสู่ข่าวกรองใจกลางสำคัญของจี้ฉงซานไม่ได้

ต่อมา ไพ่อย่างหรงหยัง ก็ใช้ประโยชน์อะไรไม่ได้อีกแล้ว

แต่ว่า ปราบไพ่อย่างหรงหยังได้ก็มีผลสามารถช่วยหยูจื๋อเฉิงออกมาได้ ก็ถือว่าเป็นข่าวดี

สถานการณ์ตอนนี้ อำนาจในเมืองก่าง ก็ควบคุมอยู่ในมือของเขาแล้ว

หลังจากออกจากคฤหาสน์เชียงปิงแล้ว

หลินอิ่งหยิบมือถือออกมาด้วยแววเคร่งขรึม

คนอย่างจี้ฉงซาน ก็เหมือนก้างปลาในคอ

ไม่รู้คิดแผนการชั่วร้ายอะไรในที่ลับกับเหวินเทียนเฟิ่ง

วางแผนในเมืองก่างตั้งนานแล้ว ได้เวลาแล้ว ที่จะเล่นงานอย่างหนักกับจี้ฉงซาน

คิดไปแล้ว หลินอิ่งก็โทรศัพท์

“ฉู่สงซาน คุณเตรียมทุกอย่างไว้ คืนนี้ คุณนัดนักข่าวเพื่อทำการแถลงข่าว” หลินอิ่งพูดเรียบเฉย “อีกอย่าง ให้หยินต้าชิวนักประชุมสมาคมธุรกิจเมืองก่าง วันนี้ คุณไปสำนักงานใหญ่สมาคมธุรกิจเมืองก่างรอบหนึ่ง”

.......

ฝั่งทะเลเมืองก่าง เกาะไห่เทียน

ที่นี่คือเกาะเล็กๆที่อยู่ใกล้ทะเล ระยะร้อยกิโลเมตรมีเพียงหมู่บ้านชาวประมงเล็กๆแห่งหนึ่ง เงียบเหงาไร้คน

เวลาเที่ยงวัน แสงแดดจ้า

เครื่องบินส่วนตัวลำหนึ่งมาเทียบจอดอยู่กลางเกาะ

ที่กลางเกาะ รอบล้อมด้วยป่าไม้ เป็นคฤหาสน์ส่วนตัวอันหรูหราเป็นหลังๆ เหมือนดั่งรีสอร์ตตากอากาศแห่งหนึ่ง

หน้าประตูคฤหาสน์ทุกหลัง มีชายแว่นดำยืนเรียงกันเป็นแถว ใส่ชุดทหาร พวกเขาทุกคนต่างสีหน้าโหดเหี้ยม หน้าตาแบบคนเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

ที่นี่คือฐานฝึกอบรมส่วนตัวของจี้ฉงซาน ทุ่มเงินลงทุนไปพันล้าน ใช้สำหรับฝึกฝนนักฆ่ามืออาชีพในปฏิบัติการลับ และมีระบบการป้องกันและอาวุธอย่างแข็งแกร่งเพียบพร้อม