บทที่ 457 กบในกะลาร้องไปเลื่อย

“ฮาฮา พูดจาอวดดีไม่กลัวลมเข้าปาก ยังบอกคุณแอนนาเชิญแกมานั่ง? แกคิดว่าแกเป็นใคร?”

“คุณแอนนาเขาฐานะสูงส่งขนาดไหน คุณหนูของตระกูลโครเมียร์ มหาเศรษฐีเมืองก่างทั้งหลายที่มาอยากพบหน้าอย่างลำบากเลย แกกลับบอกว่าถูกคุณแอนนาเชิญมาด้วยตัวเอง?”

“น่าตลกสิ้นดี แกจะได้ชดใช้กับพฤติกรรมอันโง่เขลาของแก อ้างตัวว่าเป็นแขกวีไอพีของตระกูลโครเมียร์ ยังมาดึงดูดความสนใจที่นี่อีก รอคุณแอนนามาด้วยตัวเอง เปิดเผยโฉมหน้าที่แท้จริงของแก แล้วแกจะเสียใจ”

ตามจากหลินอิ่งพูดว่าถูกโครเมียร์ แอนนาเชิญมาด้วยตัวเอง ทุกคนในงานต่างก็หัวเราะอย่างดูถูก ใช้สายตาอันดูถูกมองไปที่หลินอิ่ง

มุมปากทุกคนต่างก็ยิ้มอย่างดูถูก เหยียดหยาม

คำพูดของหลินอิ่งตลกสิ้นดี

โครเมียร์ แอนนา เป็นถึงหลานสาวสุดที่รักของท่านเอิร์ล ในเมืองก่างจะมีกี่คนที่มีสิทธิ์ถูกเขาเชิญด้วยตัวเอง?

กับแค่หลินอิ่งคนนี้?

ความจริงในแวดวงสังคมเมืองก่าง ไม่เคยได้ยินคนใหญ่คนโตที่แซ่หลินเลย

ยิ่งไม่ต้องพูดถึง ยังเป็นชายหนุ่มอายุยี่สิบต้นๆ จะไปมีความสามารถอะไร?

“หลินอิ่ง แกไม่รู้สึกอายกับพฤติกรรมของแกเหรอ? ยังกล้ามายโสอวดดี พูดโกหก บอกว่าเป็นแขกวีไอพีถูกคุณแอนนาเชิญมาด้วยตัวเอง?” ฮามาพูดด้วยสีหน้าดูถูก

หลินอิ่งส่ายหน้า มองหน้าคนพวกนี้ด้วยสีหน้าเรียบเฉย

“อย่าใช้มาตรฐานของพวกคุณมาวัดคนอื่น”

“พฤติกรรมของพวกคุณ ก็ไม่ต่างอะไรกับกบในกะลา”

พูดจบ หลินอิ่งไม่อธิบาย ดื่มน้ำชาของตัวเอง

แน่นอน คนที่โครเมียร์ แอนนาเชิญมา เป็นกลุ่มมหาเศรษฐีมีชื่อเสียงในเมืองก่าง

ในแวดวงพวกนี้ เขาไม่เคยไปมาหาสู่ ไม่มีคนรู้จักตัวเอง

เพียงแค่ หลินอิ่งคิดไม่ถึง ผลกระทบของโครเมียร์ แอนนาจะใหญ่โตขนาดนี้ เธอแค่เชิญใครคนหนึ่งมานั่งในที่นั่งวีไอพีเท่านั้น ก็ดึงดูดสายตาผู้คนมากมายขนาดนี้

“ฉันไปแจ้งให้พนักงาน ไปเชิญคุณแอนนามา” ฮามาพูดเสียงเคร่งขรึม มองหลินอิ่งด้วยสายตาเย็นชา “วันนี้ ฉันต้องให้ไอ้ขยะไร้น้ำยาอย่างแก คุกเข่าขอโทษต่อหน้าพวกเราทุกคน แล้วไสหัวออกไปจากที่นี่”

“ฉันจะทำให้แกรู้ ไอ้ขยะแมลงน้อยต่ำต้อยอย่างแก จะมาทำให้คนฐานะสูงส่งอย่างพวกเราขุ่นเคืองไม่ได้” ฮามาพูดอย่างเย็นชา

เท่าที่พวกเขาดูแล้ว คนไร้ชื่อเสียงอย่างหลินอิ่งนั่งพูดจาอวดดีแบบนี้ ก็คือการดูถูกพวกเขา

ทุกเรื่อง ควรแยกแยะตำแหน่งฐานะถึงจะถูก

เขาเป็นถึงคุณชายอภิมหาเศรษฐีประเทศY ส่วนหลินอิ่งตรงหน้า อย่างมากก็เป็นแค่คนของตระกูลเล็กๆในเมืองก่าง มีสิทธิ์อะไรมาแข่งกับเขา?

พูดไป ฮามาก็โบกมือเรียกพนักงานในงานมา พูดจาสั่ง

“เธอ รีบโทรหาคุณแอนนาหน่อย บอกเขาว่า มีคนมาวุ่นวายในงาน” ฮามาพูดด้วยสีหน้ายโส “บอกคุณแอนนาว่า ฉันเป็นคนของตระกูลฮามาประเทศY”

“คุณฮามา ฉันจะรายงานคุณแอนนาเดี๋ยวนี้”

พนักงานคนหนึ่งพูดอย่างหนักแน่น หยิบมือถือออกมา กดเบอร์โทรออก

สามนาทีผ่านไป

แอนนาใส่ชุดราตรีกระโปรงยาวสีขาวอย่างสง่า ผมทองปลิวสลวย ดวงตาสดใสสวยงาม ดูเลิศหรูสง่า

เธอพาบอดี้การ์ดหญิงสองคน เดินเข้ามาอย่างสง่า มุมปากยิ้มขึ้นเล็กน้อย สายตาจ้องอยู่ที่หลินอิ่ง

“คนนี้ก็คือคุณแอนนาใช่ไหม? สวยกว่าคำร่ำลืออีก ไม่เสียชื่อที่เป็นสาวงามแห่งตะวันตก”