บทที่ 471 ครั้งนี้เป็นปัญหาที่หลินอิ่งสร้างขึ้นทั้งนั้น

ภายในคฤหาสน์ของหลินอิ่ง

ในห้องรับแขก บนโต๊ะอาหารจัดอาหารไว้หนึ่งโต๊ะ

จางซิ่วเฟิง ลู่หย่าฮุ่ย จางฉีโม่ นั่งกันรอบโต๊ะทั้งสามคน

ส่วนหลี่ผู ยืนอยู่ด้านข้างสีหน้าเคร่งเครียด

“ฉีโม่ ลูกต้องเข้มแข็ง อย่าไปโมโหคิดมากแบบนี้ทุกวันเพราะไอ้ไร้น้ำยาหลินอิ่งอีก” ลู่หย่าฮุ่ยพยายามพูดปลอบ “กับอีกแค่ไอ้ไร้น้ำยานั่น มันมีสิทธิ์อะไรทำให้ลูกโกรธ?”

“พวกเราเลี้ยงมันมาสองปีแล้ว ถึงแม้ลูกจะเจริญก้าวหน้าแล้ว ก็ไม่ได้ถีบมันออกจากบ้าน ปรากฏว่า ลูกดูมัน หลินอิ่งมันกำลังทำอะไรอยู่?”

“ทั้งที่บ้านและบริษัทเกิดปัญหาใหญ่โตขนาดนี้ ก็เพราะว่ามันไปมีเรื่องกับผู้หญิงแซ่จ้าวนั้น? ก่อปัญหาใหญ่โตขนาดนี้ ยังหาเรื่องมาถึงตัวลูกอีก”

“ส่วนมันหลินอิ่ง เวลาสำคัญแบบนี้ กลับไปเที่ยวอย่างสนุก ไปมั่วอยู่กับสาวฝรั่ง? ยังมีคนไปเจอ ถ่ายรูปส่งมาถึงบ้าน”

ลู่หย่าฮุ่ยพูดอย่างเย็นชา สำหรับหลินอิ่งแล้วมีแต่ความดูถูกและความเกลียด

จางฉีโม่นั่งเงียบคีบกับข้าวกินไปสองคำ

ครั้งนี้ เห็นยากที่เธอไม่พูดแทนหลินอิ่ง

เห็นแล้ว ลู่หย่าฮุ่ยก็ยิ้ม คิดในใจว่าในใจลูกสาวตัวเอง ไม่มีที่นั่งสำหรับหลินอิ่งแล้ว

ลู่หย่าฮุ่ยพูด “ลูก เรื่องที่คุณชายโจมาคุยครั้งที่แล้ว ลูกคิดยังไงบ้าง? คุณชายสามตระกูลโจเขามีความจริงใจอย่างมาก ช่วยลูกจัดการธุระในบริษัทตั้งมากมาย แม่ว่าบ้านเรากับตระกูลโจก็ตกลงเรื่องงานแต่งครั้งนี้เถอะ”

“สำหรับฐานะชื่อเสียงของลูกทุกวันนี่ในเมืองตุงไห่ ตระกูลโตของพวกเขาก็ถือว่าคู่ควรกันแล้ว” ลู่หย่าฮุ่ยคิดเองพูดเอง

“แม่ หนูไม่อยากคุยเรื่องวุ่นวายพวกนี้” จางฉีโม่ก้มหน้ากินข้าว ไม่อยากไปคุยเรื่องพวกนี้

จางฉีโม่รู้สึกวุ่นวายใจไปหมด เธอสามารถยืนหยัดมีชื่อเสียงในวงการเครื่องประดับ สามารถบริหารบริษัทจนมีโครงสร้างใหญ่โตอย่างทุกวันนี้ได้ ล้วนเป็นเพราะหลินอิ่ง

เธอผ่านเรื่องราวอะไรมามากมายกับหลินอิ่ง เคยเห็นว่าหลินอิ่งมีอำนาจแค่ไหนในตี้จิง ฐานะสูงส่งขนาดไหน

แต่ว่า ในใจหลินอิ่งทุกวันนี้ ดูเหมือนจะไม่มีที่นั่งสำหรับเธอแล้ว

หลินอิ่งนอกใจเธอ หักหลังเธอแล้ว

เธอรู้สึกว่า ชีวิตดูเหมือนไม่มีความหมายอะไรแล้ว

สำหรับทางด้านพ่อกับแม่ ความเข้าใจผิดและดูถูกหลินอิ่ง

จางฉีโม่ไม่อยากไปอธิบายให้ทั้งสองฟังแล้ว พูดไปพวกเขาก็ไม่เชื่อว่าหลินอิ่งเป็นคุณชายตระกูลใหญ่ในตี้จิง

อีกอย่าง

จางฉีโม่ ก็ไม่กล้าไปพูดถึงว่าหลินอิ่งเก่งแค่ไหน มีความสามารถแค่ไหน

เพราะว่า หลินอิ่งไม่ได้มีเธอจางฉีโม่คนนี้อยู่ในใจของเขาแล้ว

ศักดิ์ศรีของเธอไม่อนุญาตให้เธอไปช่วยหลินอิ่งพูดอะไรอิ่ง

ยกเว้นหลินอิ่งมายอมรับผิดต่อหน้าเธอ

ไม่อย่างนั้น เธอไม่อภัยให้เด็ดขาด

ไม่ ไม่อภัยเด็ดขาด

สิ่งที่หลินอิ่งทำ เกินขีดจำกัดของเธอแล้ว

มีหนึ่งครั้ง ก็ต้องมีครั้งที่สอง

อีกอย่าง บางทีหลินอิ่งอาจจะคิดว่า ผู้หญิงในเมืองเล็กๆอย่างเมืองชิงหยูนอย่างเธอ ไม่คู่ควรกับเขา?