บทที่ 470 การเปลี่ยนแปลงที่เมืองชิงหยูน

“หมายความว่าอะไร?” หลินอิ่งขมวดคิ้วเล็กน้อย ไม่รู้ว่าแม่ยายลู่หย่าฮุ่ย บ้าคลั่งเรื่องอะไรอีก

“บริษัทของฉีโม่ใกล้ล้มละลายแล้ว? หมายความว่ายังไง?” หลินอิ่งถามต่อ

“เรื่องนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับคนใจไม้ไส้ระกำอย่างแก แกไม่มีสิทธิ์รู้” ในโทรศัพท์ เป็นเสียงที่ไม่พอใจของลู่หย่าฮุ่ย “แกไม่ใช่คนของตระกูลจางตั้งนานแล้ว ตอนนี้ แกรีบกลับจากเมืองก่าง มาจัดการเรื่องหย่ากับฉีโม่ จากนั้นก็ไสหัวไป อย่าโผล่หน้ามาให้บ้านเราเห็นอีก”

“บอกผมหน่อย ว่าเกิดอะไรขึ้น?” หลินอิ่งถามอย่างเคร่งขรึม รู้สึกถึงความผิดปกติ

“บอกแกอะไร? ถึงจะบอกไอ้ไร้น้ำยาอย่างแกไปจะมีประโยชน์อะไร?” ลู่หย่าฮุ่ยตะโกนอย่างโมโห “แกนอกจากเกาะลูกสาวบ้านฉันกินแล้ว ยังมีความสามารถอะไรอีก? แกช่วยได้เหรอ?”

“เรื่องนี้ เกิดขึ้นก็เพราะแกเป็นต้นเหตุ เพราะว่าแกหลินอิ่ง แกคงรู้เรื่องนี้ตั้งนานแล้วยังแกล้งทำเป็นไม่รู้ ไม่สนใจ?”

น้ำเสียงของลู่หย่าฮุ่ยไม่พอใจมาก ต่อว่าหลินอิ่งอย่างบ้าคลั่ง

“คุณชายตระกูลโจจะช่วยครอบครัวเราให้ผ่านวิกฤติเอง เขาจริงใจกับฉีโม่ แกมันนี่ไร้น้ำยา ตัวปัญหา รีบออกไปจากครอบครัวเรา”

“คำพูด ฉันก็พูดไว้ตรงนี้แล้ว ถ้าแกไม่ยอมมาจัดการเรื่องหย่า ก็ไม่เป็นไร เพราะว่าพวกเราประกาศต่อภายนอกแล้ว แกหลินอิ่งได้ไสหัวออกจากตระกูลเราแล้ว รอแค่เวลาฉีโม่แต่งงาน”

พูดจบ ลู่หย่าฮุ่ยก็วางสาย

“ประธานหลิน ท่านมีธุระอะไรต้องยุ่งไหมครับ?” ฉู่สงซานสังเกตเห็น จึงพูดอย่างจริงจัง

“ถ้ามีธุระประธานหลินไปยุ่งก่อนเลยครับ มีเรื่องอะไร ก็โทรสั่งผมได้ทางโทรศัพท์”

หลินอิ่งพยักหน้า “ประธานฉู่ ผมไม่อยู่ต่อแล้ว ยังมีเรื่องต้องทำ”

พูดไป หลินอิ่งก็ลุกขึ้น ฉู่สงซานก็ลุกขึ้นส่งหลินอิ่งไปถึงนอกอาคาร

ฮาเดสรีบไปเอารถมา แล้วลงมาเปิดประตู

หลินอิ่งขึ้นไปนั่งบนรถด้วยสีหน้าเคร่งเครียด แววตาเย็นชา เขายิ่งฟังยิ่งรู้สึกมีปัญหา

คำพูดของลู่หย่าฮุ่ย มีข้อมูลมากมาย

เรื่องวุ่นวายมากมาย อะไรฉีโม่จะแต่งงานแล้ว?

บริษัทล้มละลาย?

ให้เขากลับไปจัดการเรื่องหย่าให้เรียบร้อย?

นี่มันอะไรกับอะไรเนี่ย?

คิดไปแล้วหลินอิ่งก็หยิบมือถือออกมาโทรหาจางฉีโม่

หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้

เบอร์ฉีโม่โทรไม่ติด?

นี่คือ ตั้งค่าไว้?

หลินอิ่งขมวดคิ้วเล็กน้อย

แล้วเขาก็โทรหาเจียงฉีกับเสิ่นซานที่เมืองชิงหยูน

โทรศัพท์ของเจียงฉีกับเสิ่นซานก็โทรไม่ติด

นี่มันแปลกเกินไปแล้ว

“เมืองชิงหยูน เกิดการเปลี่ยนแปลงอะไรกันเนี่ย?” หลินอิ่งบ่นพึมพำเอง แววตายิ่งอยู่ยิ่งคม มีแววความเย็นชาที่น่ากลัว

ลู่หย่าฮุ่ยโทรมาพูดอะไรที่เขาฟังไม่รู้เรื่อง

เบอร์โทรฉีโม่โทรไม่ติด

เสิ่นซานกับเจียงฉีสองคนนี้ ก็ขาดกันติดต่อไปพร้อมกัน?

นี่มันเจาะจงเขาโดยเฉพาะ

ช่วงก่อน เขาเพิ่งคุยโทรศัพท์กับฉีโม่ ทำไมถึงได้ติดต่อไม่ได้กะทันหัน?

ช่วงที่เขาทำธุระอยู่เมืองก่าง เมืองชิงหยูนเกิดอะไรขึ้น?