บทที่ 475 พี่เขยฉันคือคุณชายอิ่งแห่งตี้จิง

ได้ยินแล้ว สีหน้าฉินฝู้กุ้ย ใบหน้าอันอวบอ้วนนั้น เหงื่อไหลไม่หยุด

เขาคิดไม่ถึง จะได้ยินประโยชน์นี้จากปากของท่านหลิน

หรือว่า จ้าวหลินเอ๋อร์ไม่ใช่ภรรยาของท่านหลิน? เป็นไปได้ยังไง?

เมื่อก่อนฉินฝู้กุ้ยรู้แค่ว่าหลินอิ่งฐานะร่ำรวย อำนาจล้นฟ้า แต่ไม่รู้ฐานะความเป็นมาที่แท้จริงของหลินอิ่ง

หลายวันก่อน ได้ยินจ้าวหลินเอ๋อร์พูดว่า หลินอิ่งเป็นคุณชายตระกูลมหาอำนาจแห่งตี้จิง เป็นสามีของจ้าวหลินเอ๋อร์

ชื่อเสียงของจ้าวหลินเอ๋อร์ โด่งดังแค่ไหนในตี้จิง

ฉินฝู้กุ้ยใช้ความสัมพันธ์ สืบข่าวที่ตี้จิง ก็ต้องตกใจกับคุณหนูแห่งตระกูลจ้าว เป็นตระกูลมหาอำนาจใหญ่ห้าตระกูลในตี้จิง หลานสาวสุดที่รักของนายท่านตระกูลจ้าว ดั่งไข่มุกในกำมือ

ชื่อเสียงต่างๆของจ้าวหลินเอ๋อร์ในตี้จิง ทำให้ฉินฝู้กุ้ยต้องตกใจ จึงเลือกที่จะพึ่งพาเธอ

“ท่านหลิน นี่มัน ผมสืบมาจากตี้จิง จ้าวหลินเอ๋อร์ก็พูดเองว่า ท่านเป็นสามีของเธอ” ฉินฝู้กุ้ยสีหน้าตื่นเต้น

“เขาพูดอะไร นายก็เชื่อหมด” หลินอิ่งมองฉินฝู้กุ้ยสีหน้าเย็นชา มือเคาะโต๊ะเบาๆ

ทันใดนั้น ฉินฝู้กุ้ยเหมือนดั่งถูกฟ้าผ่า อึ้งอยู่กับที่ แรงกดดันในใจเพิ่มขึ้น

ท่าทางที่ท่านหลินแสดงออกมา ดูเหมือนจะไม่ค่อยถูกกับจ้าวหลินเอ๋อร์

นี่มัน ทำไมถึงเป็นสถานการณ์แบบนี้

ฉินฝู้กุ้ยเห็นจ้าวหลินเอ๋อร์คลั่งไคล้ท่านหลินขนาดนั้น จ้าวหลินเอ๋อร์ซึ่งเป็นคุณหนูสูงส่งขนาดนั้น รักและคลั่งไคล้ท่านหลินและบอกว่าเป็นภรรยาของท่านหลิน ส่วนท่านหลินกลับไม่รู้สึกอะไรเลย?

ตอนแรกคิดว่า สามารถเข้าหาเพื่อประจบ ติดตามจ้าวหลินเอ๋อร์ทำงานอย่างดี ต่อหน้าท่านหลินจะได้มีหน้ามีตา

เท่าที่ดูจากตอนนี้แล้ว ประจบจนได้เรื่องแล้ว

“ท่าน ท่านหลิน ผม ผม......” ฉินฝู้กุ้ยอ้ำๆอึ้งๆ “ผมผิดไปแล้ว ผมเข้าใจผิดในความสัมพันธ์ระหว่างท่านหลินกับคุณหนูจ้าว”

“ผมขอโทษ ท่านหลิน ผมทำงานผิดพลาด”

พูดไปแล้ว ฉินฝู้กุ้ยก็รีบก้มหน้าขอโทษ สีหน้าเต็มไปด้วยความเคารพ สายตาหวาดกลัว

หลินอิ่งสีหน้าเรียบเฉย ยกน้ำชาขึ้นดื่ม

“เสิ่นซานกับเจียงฉี ถูกจ้าวหลินเอ๋อร์จับตัวไปเหรอ?” หลินอิ่งพูดอย่างเรียบเฉย “จ้าวหลินเอ๋อร์ ให้นายทำเรื่องอะไรอีก?”

มั่นใจแล้วว่าจ้าวหลินเอ๋อร์เป็นคนทำเรื่องพวกนี้

หลินอิ่งเข้าใจเรื่องราวความเป็นมาทั้งหมดแล้ว

มิน่าลู่หย่าฮุ่ยทั้งสองคนถึงพูดเรื่องสาวฝรั่งผมทองเมืองก่างไม่หยุด น่าจะพูดถึงโครเมียร์ แอนนา

ยังบอกว่าเก็บหลักฐานรูปถ่ายไว้

ในเมืองก่าง ก็คือจ้าวเฉิงเฉียนที่คอยติดตามเขาอยู่ข้างหลัง

ตอนนั้นเขาก็ไม่ได้ใส่ใจพฤติกรรมของจ้าวเฉิงเฉียนเลย แต่คิดไม่ถึง เขาจะทำเรื่องไร้สาระแบบนี้ ยังแอบถ่ายรูป

คาดว่า จ้าวเฉิงเฉียนคงถ่ายรูปแล้วส่งให้จ้าวหลินเอ๋อร์ จ้าวหลินเอ๋อร์ก็เอารูปถ่ายไปสร้างเรื่อง

คราวนี้ ต่อหน้าลู่หย่าฮุ่ยกับจางซิ่วเฟิงสองคนนี้ ตัวเขาเองคงพูดยังไงก็พูดไม่ชัดเจนแล้ว

“เอ่อ ท่านหลิน ประธานเจียงกับท่านสาม ผมก็ไม่รู้ว่าพวกเขาอยู่ไหน ได้ยินคุณหนูจ้าวบอกว่า ถูกเธอเชิญไปท่องเที่ยวดื่มชา......” ฉินฝู้กุ้ยพูดอย่างระมัดระวัง “ส่วนคุณหนูจ้าวบอกให้ผมทำตามคำสั่งของเธอ จัดการเรื่องเกี่ยวกับเก็บกิจการคืน”

หลินอิ่งหัวเราะเย็นชา มองหน้าฉินฝู้กุ้ยอย่างสนใจ

“เจียงฉีกับเสิ่นซานยังไม่กล้าช่วยจ้าวหลินเอ๋อร์ทำงาน นายจะคิดไม่ถึงเลยว่าเพราะอะไร?”

ฉินฝู้กุ้ยแค่ฟัง หน้ายังฝืนยิ้ม พูดอย่างตื่นเต้น “ท่านหลิน ผมโง่เขลาเอง ไม่รู้จริงๆ คุณหนูจ้าวใช้นามของท่าน ผมก็ไม่กล้าขัดใจ”

ฉินฝู้กุ้ยคิดไม่ถึงจริงๆ ทัศนคติที่หลินอิ่งมีต่อจ้าวหลินเอ๋อร์จะเป็นแบบนี้

ตอนแรกคิดว่าท่านหลินไม่อยากยุ่งเกี่ยวเรื่องระหว่างคุณนายหลินกับคุณหนูจ้าว เพราะฉะนั้นถึงไม่ได้ออกมาจัดการ