ตอนที่ 483
บทที่ 483 คำซุบซิบนินทา
October 28, 2026
จางเถียนไห่ยิ่งพูดยิ่งได้ใจ ได้ใจอย่างลืมตัว โบกมืออย่างโอหัง เรียกบอดี้การ์ดชุดสูทหลายคนที่เฝ้าหน้าประตู
“หลินอิ่งเอ้ย เมื่อก่อนนายใช้อำนาจเมียนาย อวดดีเหลือเกิน” จางเถียนไห่พูดด้วยสีหน้าหยอกล้อ “ฉันรอวันนี้มานานแล้ว”
ครอบครัวจางฉีโม่เจริญก้าวหน้า ทำให้จางเถียนไห่อิจฉาตาร้อนจนตาจะถลนออกมาแล้ว อิจฉามาก
วันนี้ได้เห็นบริษัทของจางฉีโม่ถูกคนทำให้ล้มละลาย เขาอยากเหยียบย่ำหลินอิ่งมาตลอด ก็ถูกจางฉีโม่ไล่ออกจากบ้าน ความรู้สึกไม่พอใจนั่น เกินจะบรรยาย
“ไอ้นี่มันมาก่อกวนที่บริษัทเรา ช่วยฉันจัดการสั่งสอนมันหน่อย จากนั้นเอาตัวมันไปคุกเข่าหน้าประตูบริษัท เพื่อเป็นการตักเตือน” จางเถียนไห่พูดอย่างโอหัง จ้องหลินอิ่งด้วยสายตาโหดเหี้ยม
พูดไปด้วย บอดี้การ์ดชุดสูทหลายคนที่ยืนอยู่หน้าประตูก็เตรียมตัว เดินเข้ามาหาหลินอิ่ง
หลินอิ่งสีหน้าเรียบเฉย มุมปากยิ้มขึ้นอย่างเย็นชา
เขาไม่เคยคิดเลย ว่าบริษัทเครื่องประดับฉีซื่อที่ตัวเองสร้างขึ้นเพื่อฉีโม่ จะกลายเป็นสภาพนี้
ตัวตลกอะไรก็กระโดดโลดเต้นที่นี่ได้
คุณชายตระกูลโจรับซื้อ? ยังให้จางเถียนไห่พ่อลูกร่วมหุ้นด้วย?
“หลิวจุน เข้ามาทำงาน”
หลินอิ่งพูดอย่างเรียบเฉย ดึงเก้าอี้ตัวหนึ่งออกมา นั่งลงไปอย่างสง่าผ่าเผย จุดบุหรี่มวนหนึ่ง
“ประธานหลิน ผมอยู่นี่ครับ”
หลิวจุนที่ยืนรออยู่หน้าประตู เดินเข้ามาด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
เคร้งเคร้ง
กลุ่มบอดี้การ์ดที่จางเถียนไห่เรียกเข้ามา กำลังจะลงมือกับหลินอิ่ง หลิวจุนดึงเก้าอี้ขึ้นมาตัวหนึ่งพุ่งเข้าไป เคร้งคร้างไม่กี่ที ก็ต่อยจนบอดี้การ์ดหลายคนนั้นหัวแตกเลือดอาบ ล้มลงไปร้องโอดโอยบนพื้น
“อ้าก นี่มันอะไรกัน? ทำร้ายคนจนขนาดนี้? พวกเราจะแจ้งความไหม?”
“รีบโทรรายงานประธานจางทั้งสองท่านให้รีบมา เรื่องราวใหญ่โตแล้ว”
พอหลิวจุนลงมือ ก็ทำให้พนักงานธุรการในออฟฟิศตกใจกันทุกคน ต่างก็แสดงอาการสีหน้าตกใจ มองดูบอดี้การ์ดที่เลือดไหลนอนอยู่กับพื้น ก็พากันพูดคุยกันขึ้นมา
“แม่งเอ้ย ยังกล้าพาคนมาหาเรื่องอีก?” จางเถียนไห่ด่าไปประโยคหนึ่ง ด้วยสีหน้าโมโห แล้วรีบไปหลบอยู่ข้างหลังคนอื่น หยิบโทรศัพท์ออกมาโทร
“คุณชายโจ ผมคือจางเถียนไห่ บริษัทเกิดเรื่องแล้ว หลินอิ่งสามีเก่าของจางฉีโม่มาก่อเรื่อง”
“ใช่ ก็คือไอ้ลูกเขยไร้น้ำยาขึ้นชื่อของตระกูลจางเราคนนั้น”
“คุณชายโจ คุณรีบพาคนมา? ครับครับครับ.......”
เพี้ยะ
จางเถียนไห่ยังอยากโทรเรียกคนมาอีก หลิวจุนกระโดดห้ามโต๊ะทำงาน พุ่งเข้ากลุ่มคน ดึงตัวจางเถียงไห่ออกจากกลุ่มคน ตบไปที่หน้าของเขาจนตัวหมุน จนมือถือกระเด็นออกไป
“ไอ้ระยำ ต่อหน้าประธานหลินยังอวดดีไม่จบไม่สิ้น ยังกล้าโทรเรียกคนมา?” หลิวจุนบีบคอของจางเถียนไห่ไว้ พูดอย่างโหดเหี้ยม
“อยากเป็นอริกับท่านหลิน? ในเมืองชิงหยูน แกเรียกใครมาก็ช่วยแกไม่ได้ รู้หรือยัง?” หลิวจุนด่าอย่างเย็นชา ดึงหัวของจางเถียนไห่โยนลงพื้น
“เอื้อกอ้าก แก แม่งเอ้ยแกกล้าทำร้ายฉันเหรอ? พ่อฉันจางหงซวน เบื้องหลังตระกูลฉันเป็นถึงตระกูลโจ แกกล้ามีเรื่องด้วยไหม” จางเถียนไห่ร้องอย่างเจ็บปวด ตะโกนอย่างโมโห
หลิวจุนสะบัดมือตบไปอีกสองครั้ง ตบไปที่หน้าของจางเถียนไห่อย่างแรง รุนแรงมาก ตบไปสองครั้งจนทำให้เขาหน้าบวม แลบลิ้นหายใจหอบเหมือนหมา
ตามนั้น หลิวจุนลากตัวจางเถียนไห่ที่ล้มอยู่กับพื้นเหมือนหมา ลากไปถึงข้างหน้าหลินอิ่ง