บทที่ 489 นายรู้ไหมว่าใครอยู่ในงาน?

“โอกาสฉันได้ให้กับตระกูลโจแล้ว แต่ตระกูลโจ ดูเหมือนคิดที่จะทำลายล้างเอง” หลินอิ่งพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

ในน้ำเสียงอันเรียบเฉยนั้น กลับมีความเยือกเย็นที่ทำให้คนขนลุก

โจผิงหรี่ตา ชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็หัวเราะเสียงดัง

“ท่าทางแกดีใช้ได้? แต่จะมีประโยชน์อะไร? แกมันก็แค่ไอ้ไร้น้ำยาที่ชอบแสดงตัวโอ้อวดเท่านั้น? แกจะมีความสามารถอะไรมาสู้ฉันได้?” โจผิงพูดอย่างดูถูก มุมปากยิ้มขึ้นอย่างเย็นชา

“ยังมีหน้ามีพูดว่าตระกูลโจอย่างนั้นอย่างนี้? ไอ้ขยะไร้น้ำยาอย่างแก แม้แต่เลียแข้งเลียขาของคนในตระกูลโจก็ไม่มีสิทธิ์” โจผิงพูดอย่างเย็นชา หรี่ตาลงเล็กน้อย แสดงแววตาอันโหดเหี้ยม

เท่าที่เขาดูแล้ว หลินอิ่งก็เป็นแค่สุดยอดคนไร้น้ำยา ผู้ชายที่ไร้ความสามารถ ยังกล้าพูดจาโอ้อวด ดูหมิ่นศักดิ์ศรีตระกูลโจตระกูลใหญ่แห่งเมืองชิงหยูน?

ตลกสิ้นดี

“หลิวจุน เข้าไป ทำให้มันคุกเข่าลง” หลินอิ่งพูดด้วยสีหน้าเรียบเฉย มีเพียงสายตาเฉียบคมคู่นั้น ส่อแววเยือกเย็นทำให้คนสิ้นหวัง

“ครับ”

หลิวจุนพยักหน้า เดินออกจากข้างหลังหลินอิ่งด้วยสีหน้าโหดเหี้ยม เดินบนพรมแดงไปอย่างนั้น เข้าหาตัวโจผิง

“ทำให้ฉันคุกเข่า? ฮาฮาฮา ตลกสิ้นดี แกพาบอดี้การ์ดมาคนหนึ่ง ก็คิดว่าตัวเองใหญ่โตแล้วเหรอ?” โจผิงส่ายหน้าไม่หยุด หัวเราะเยาะอย่างเย็นชา

“แกรู้ไหมว่าวันนี้ฉันเชิญใครมาเป็นแขกในงาน? รู้ไหมว่าใครเป็นพยานในงานแต่งของฉันโจผิง?” โจผิงพูดอย่างเย็นชา “ยังกล้ามาใช้กำลังก่อกวนที่นี่?”

“ไปเชิญนายกเทศมนตรีหลี่มา” โจผิงสั่งด้วยเสียงเย็นชา

พูดจบ ทันใดนั้นก็มีบอดี้การ์ดตระกูลโจหลายนายเดินไปฝั่งห้องรับรองแขก

เวลาเดียวกัน ชายหนุ่มชุดสูทสีดำกลุ่มหนึ่ง ก็วิ่งเข้ามาขวางอยู่ข้างหน้าโจผิง

“น้องโจผิง ไอ้ไร้น้ำยาหลินอิ่งนี่ มันคิดว่ามีความสัมพันธ์กับคุณหนูตระกูลหวางนิดหน่อย ก็โม้ไปทั่ว ความเป็นจริงไม่มีความสามารถอะไรแม้แต่นิดเดียว” โจยู่ถานพูดจาเย็นชาอยู่ด้านข้าง “เธอต้องช่วยพี่แก้แค้นนะ พี่เคยบอกเธอแล้ว หลินอิ่งมันทำให้พี่ขายหน้าต่อหน้าผู้คนมาสองครั้งแล้ว”​

“ใช่ น้องโจผิง ไอ้หลินอิ่งนี่มันฉวยโอกาสใช้อำนาจครั้งแล้วครั้งเล่า ทำให้ฉันกับพี่สาวขายหน้า วันนี้มันกล้าพาคนมาก่อเรื่องในตระกูลโจ ต้องตบมันให้คุกเข่าลง ทำให้มันพิการแล้วโยนออกไป” โจตงก็พูดอยู่ด้านข้างด้วยสีหน้าโหดเหี้ยม

โจจงและโจยู่ถาน มองหลินอิ่งด้วยสีหน้าได้ใจ

พวกเขาสองคน ก่อนหน้านี้ถูกหลินอิ่งเหยียดหยามครั้งแล้วครั้งเล่า ตบหน้าต่อหน้าผู้คน ยังแค้นใจอยู่ตลอดเวลา คิดว่าหลินอิ่งมันก็แค่สุนัขรับใช้ของคนอื่นใช้อำนาจรังแกคนเท่านั้น

วันนี้ หลินอิ่งมันรนหาที่ตายบุกมาถึงตระกูลโจเอง ก็ต้องสั่งสอนมันดีๆสักยก เอาคืนอย่างสาสม?

“กล้าเข้าใกล้คุณชายโจอีกนิด อย่าหาว่าพวกเราไม่เกรงใจ”

ขณะที่หลิวจุนเดินเข้าไป บอดี้การ์ดหนุ่มในชุดสูทก็ขวางเขาไว้ พูดด้วยสีหน้าโหดเหี้ยม

“หลิวจุน ผมเคยได้ยินชื่อคุณ ทางที่ดีคุณอย่ายิ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้ นี่มันเรื่องภายในของตระกูลโจเรา ผมเตือนคุณให้ออกไปเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้น บัญชีเก่าบัญชีใหม่คิดพร้อมกันแน่” โจผิงพูดอย่างเคร่งขรึม จ้องหน้าหลิวจุน

หลิวจุนเป็นลูกน้องของเสิ่นซาน

คนในเมืองชิงหยูนต่างก็รู้ อดีตเสิ่นซานขึ้นมามีอำนาจได้ยังไง นั่นเพราะจัดการคนโหดแห่งตระกูลโจที่กลับมาจากต่างประเทศอย่างโจปิน ถึงได้ขึ้นครองตำแหน่งหัวหน้าแห่งโลกใต้ดินของเมืองชิงหยูน

ตอนนั้น เสิ่นซานทำจนตระกูลโจไม่กล้าแก้แค้น แม้แต่หัวยังไม่กล้าเงยขึ้น