บทที่ 493 จางฉีโม่ต้องการหย่า

เรื่องงานเลี้ยงของตระกูลโจ รู้กันทั่วแวดวงไฮโซเมืองชิงหยูนอย่างรวดเร็ว

ผู้คนมากมายในเมืองชิงหยูนต่างรู้สึกตะลึง ไอ้ไร้น้ำยาหลินอิ่งผู้ขึ้นชื่อ กลับมีฐานะสูงส่งขนาดนี้?

เป็นถึงคุณชายอิงแห่งตี้จิงที่ชื่อเสียงโด่งดัง?

ข่าวที่สร้างความสะเทือน ทำให้ผู้คนมากมายรู้สึกหวาดกลัว ต้องคิดดูว่าตัวเองเคยไปสร้างความขุ่นเคืองให้หลินอิ่งหรือไม่

ยิ่งมีคนไม่ร้อย คิดว่าจะเตรียมของขวัญอะไร เพื่อไปกราบไหว้เทพเทวดาอย่างหลินอิ่ง

ยังมีตระกูลไม่น้อย ที่กำลังคิดหาวิธีว่าจะส่งลูกสาวของบ้านตัวเองไปถึงหน้าหลินอิ่งได้ยังไง

เพราะว่า หลินอิ่งเพิ่งหย่ากับจางฉีโม่ คนใหญ่โตระดับนี้ ถ้าหากได้เข้าใกล้มีความสัมพันธ์เป็นญาติมิตร นั่นก็เป็นเรื่องดีล้นฟ้า จากนี้ไปก็ต้องเจริญก้าวหน้าในตุงไห่แน่นอน ไม่มีใครกล้ามาหาเรื่อง

ภายในชั่วค่ำคืน

ทิศทางลมในเมืองชิงหยูนก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

ในชั่วค่ำคืน ตระกูลที่ยืนหยัดไม่ล้มมาร้อยปีในเมืองชิงหยูน หนึ่งในสามตระกูลใหญ่อย่างตระกูลโจ ถูกเสิ่นซานกับเจียงฉีร่วมมือกันปฏิบัติการ จัดการคนทั้งหมดในเมืองชิงหยูน ยิ่งชำระบัญชีกิจการทั้งหมดอย่างสิ้นเชิง

ภายในระยะเวลาสั้นเพียง24ชั่วโมง ตระกูลโจก็ล้มละลาย สูญเสียผลกระทบทุกอย่าง แม้แต่คนของตระกูลโจก็ไม่ปรากฏตัวในเมืองชิงหยูนอีก

ก็เพราะว่า ตระกูลโจไปสร้างความขุ่นเคืองให้กับคุณชายอิ่ง

แค่คำเดียว จัดการตระกูลโจอย่างราบคาบ

เที่ยงวันนี้ โรงแรมชิงหยูนออฟฟิศประธาน

หลินอิ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้ ในมือถือแก้วน้ำชา สีหน้าเรียบเฉย

ทุกเรื่องในเมืองชิงหยูน ในสายตาของเขาแล้วไม่สำคัญเลย เขาใส่ใจแค่ฉีโม่

เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว โทรศัพท์ของจางฉีโม่ก็ยังโทรไม่ติด

ทางด้านบริษัทเครื่องประดับฉีซื่อ ได้ยินว่าฉีโม่ก็ยังไม่ยอมกลับไปทำงาน ดูเหมือนไม่อยากยุ่งเกี่ยวอะไรกับเขาอีก

ในใจหลินอิ่งไม่เข้าใจ ว่าในใจของฉีโม่ คิดอะไรอยู่

ก๊อกก๊อก

เวลาเดียวกัน มีเสียงเคาะประตูดังจากด้านนอก

เจียงฉีกับเสิ่นซานเดินเข้ามาพร้อมกัน ทั้งสองคนมือถือหีบสีเงิน วางบนโต๊ะที่อยู่ข้างหน้าหลินอิ่งอย่างเคารพ เมื่อเปิดออก ด้านในเป็นเอกสารรายการเป็นกองๆ

“ประธานหลิน ตามคำสั่งของท่าน ผมได้ชำระบัญชีกิจการทั้งหมดของตระกูลโจเรียบร้อยแล้ว คนของตระกูลโจไม่มีการขัดขืนแต่อย่างใด” เจียงฉีรายงานอย่างจริงจัง

“ประธานหลิน ตามที่ท่านสั่ง คนของตระกูลโจทั้งหมด ถูกผมส่งไปต่างประเทศหมดแล้ว ก่อนไปพวกเขาไม่ได้มีคำร้องเรียนอะไร พูดแค่ว่าขอบคุณประธานหลินที่ไว้ชีวิต” เสิ่นซานรายงาน

“ทำได้ดีมาก” หลินอิ่งพยักหน้าเล็กน้อย

โจผิงสร้างเรื่องใหญ่โตขนาดนี้ คนของตระกูลโจต่างรู้ดีแก่ใจ

เจียงฉีกับเสิ่นซานออกหน้าด้วยตัวเอง คนของตระกูลโจใครจะไปกล้าคัดค้าน ผลของการคัดค้าน มีแค่ถูกเหยียบตาย

“อีกอย่าง ประธานหลิน หลังจากได้ยินว่าท่านกลับมาแล้ว หวางหงหลิงของตระกูลหวางมาหาผม อยากพบท่าน ท่านว่า.......” เจียงฉีถามอย่างจริงจัง สำหรับเรื่องนี้แล้วค่อนข้างเกรงกลัว ไม่กล้าตัดสินใจเอง

หลินอิ่งดื่มชาไปคำหนึ่ง พูดเสียงเรียบ “คุณไม่ต้องไปสนใจเธอ”

คิดไปครู่หนึ่ง หลินอิ่งพูดอย่างจริงจัง “เจียงฉี เรื่องที่ค้างไว้ของตระกูลโจ คุณไปจัดการ เสิ่นซาน ไปขับรถ ผมจะกลับวิลล่าหิมะมังกร”

“ครับ”