บทที่ 514 เพื่อนเก่า?

ฉู่หยุนซานมีความคิดเห็นต่อเขา อยู่ตี้จิงต่อก็ไม่มีความหมายอะไร กลับไปก่อนก็ไม่ใช่เรื่องแปลก

ส่วนฉู่สงซาน ทำไมถึงรีบกลับไปเตียนหนาน

กลับทิ้งฉู่ฉู่อยู่ที่ตี้จิงคนเดียว นี่มันช่างน่าสนใจแล้ว

ตอนแรกหลินอิ่งคิดว่า ฉู่สงซานน่าจะอยู่ในโต๊ะอาหารด้วย

"ใช่คำ" ฉู่ฉู่พยักหน้า พูดอย่างเชื่อฟัง "ลุงฉันบอกว่าอยู่ตี้จิงไม่เคยชิน วันนั้นก็กลับไปแล้ว พ่อของฉันถูกคุณปู่เรียกกลับ ดูเหมือนมีธุระอะไร"

"พ่อของฉันให้บอกกับคุณหลินว่า ท่านจะมาตี้จิงใหม่ ถึงเวลาค่อยดื่มกับคุณ" ฉู่ฉู่พูดช้าๆ "ท่านให้ฉันอยู่ที่ตี้จิง บอกว่าถึงเวลาให้กลับเตียนหนานพร้อมคุณ......."

พูดถึงตรงนี้ ฉู่ฉู่ก็แก้มแดงขึ้นทันที และหลบสายตาหลินอิ่ง

"ออ ไม่เป็นไร ให้พ่อของคุณหาเวลามาตี้จิงอีก ผมจะต้อนรับอย่างดี" หลินอิ่งพยักหน้า

"คุณหลิน ฉันรู้สึกสนใจตี้จิงเหมือนกัน มีจุดท่องเที่ยวหลายแห่งที่ฉันอยากไป คุณมีเวลาไปเที่ยวกับฉันไหม?" ฉู่ฉู่ถามด้วยสายตาคาดหวัง และระมัดระวัง

หลินอิ่งคิดไปครู่หนึ่ง พูดอย่างจริงจัง "ฉู่ฉู่ ช่วงนี้ผมมีเรื่องต้องยุ่ง รอมีเวลาละกัน ในเมื่อคุณอยู่ต่อที่ตี้จิง ผมจะส่งคนคอยปกป้องอยู่ข้างกายคุณ เพราะว่า ในตี้จิงคุณก็ไม่ค่อยคุ้นเคย"

"ได้ค่ะ ขอบคุณ คุณหลินที่เป็นห่วง" ฉู่ฉู่พยักหน้าอย่างเชื่อฟัง คีบเนื้อย่างขึ้นมากิน

ฉู่ฉู่สั่งอาหารตะวันตกทั้งโต๊ะ คู่กับอาหารว่างและไวน์หนึ่งขวด

ทั้งสองคนเงียบทั้งคู่ บรรยากาศอึดอัดเล็กน้อย

"คุณหลิน ดื่มสักแก้วไหมคะ?" ฉู่ฉู่เปิดปากพูด เทไวน์ในแก้ว ยื่นแก้วไวน์ให้หลินอิ่ง

"อืม" หลินอิ่งพยักหน้าเล็กน้อย ชนแก้วกับฉู่ฉู่

เขาจะไม่รู้ว่าฉู่ฉู่คิดอะไรอยู่ได้ยังไง และรู้ความคิดของตระกูลฉู่

แต่ว่า ในใจของเขามีเพียงฉีโม่

"เอ๋? ฉู่ฉู่? เธอใช่ไหม?"

เวลาเดียวกัน เสียงของชายหนุ่มคนหนึ่งดังขึ้นมา

เห็นเพียง ชายหนุ่มคนหนึ่งผูกไทใส่ชุดทักซิโด้อย่างหล่อเหลาเดินเข้ามา ข้างกายมีหนุ่มๆสาวๆหลายคน หยุดเดินแล้วมองมาที่ฉู่ฉู่ด้วยแววตาตะลึง

"คุณ? คุณคือซือหม่าเฟิง?" ฉู่ฉู่มองคนที่เดินมาด้วยสีหน้าลังเล แล้วก็นึกขึ้นได้

"ฮาฮา ฉู่ฉู่ เธอยังจำฉันได้ไหม ตั้งแต่เรียนจบจากมหาวิทยาลัยกู๊ดร่า พวกเราก็ไม่ได้เจอกันอีกเลย" ซือหม่าเฟิงพูดด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม

"เป็นฉู่ฉู่จริงด้วย? เกือบจำไม่ได้ เพื่อนเก่าไม่ได้เจอกันตั้งนาน"

"เอ้ ฉันดูออกตั้งแต่โน่นแล้ว สมัยนั้นฉู่ฉู่เป็นสาวงามชื่อดังในมหาลัยของเรา สาวฝรั่งตั้งมากมายยังไม่มีชื่อเสียงเหมือนเธอเลย"

ทันใดนั้น หนุ่มสาวข้างกายซือหม่าเฟิง ต่างก็พากันเข้ามาทักทาย

"ใช่ ตั้งแต่เรียนจบแล้ว ทุกคนก็ไม่ได้เจอกันเลย" ฉู่ฉู่ตอบอย่างยิ้มแย้ม

หลินอิ่งไม่ได้พูด รักษาความสงบ มองฉู่ฉู่ไปทีหนึ่ง

"คุณหลิน พวกเขาเป็นเพื่อนนักเรียนสมัยมหาลัยของฉัน ทุกคนไม่ได้เจอกันนานแล้ว" ฉู่ฉู่ยิ้มพูดแนะนำ

เธอเคยเรียนอยู่ในมหาวิทยาลัยการแพทย์ชื่อดังระดับโลกแห่งหนึ่ง ตรงหน้าก็คือเพื่อนนักเรียนต่างคณะในมหาวิทยาลัยเดียวกัน พูดไปแล้ว ความจริงก็ไม่ได้สนิทสนมอะไรกัน บางคนแทบเรียกชื่อไม่ออก แค่คุ้นหน้าเท่านั้น