บทที่ 515 เจียงโจวตระกูลซือหม่า?

"เกี่ยวอะไรกับฉัน? เหอะเหอะ นายนี่มันกล้าพูดจังเลยนะ?" ซือหม่าเฟิงมองหลินอิ่งและพูดด้วยสีหน้าเหยียดหยาม

"ในตี้จิงยังมีแค่ไม่กี่คนที่กล้าพูดอย่างนี้กับฉัน" ซือหม่าเฟิงจ้องหน้าหลินอิ่งด้วยความเหยียดหยาม "บอกฉันมา ว่านายทำงานบริษัทไหนในตี้จิง เชื่อหรือไม่ ฉันแค่โทรศัพท์นายก็ต้องตกงาน แล้วไสหัวออกจากตี้จิง"

"ใช่ คนระดับล่างที่แม้แต่แต่งตัวยังไม่เป็นเลย ยังกล้ามาแสดงตัว ท้าทายกับพี่เฟิง คิดว่าตัวเองเป็นใคร?"

"ตระกูลซือหม่าเจียงโจวเคยได้ยินไหม? พี่เฟิงของเราเป็นคุณชายตระกูลซือหม่า ฐานะอย่างนายมันเข้าไปในแวดวงไฮโซไม่ได้หรอก เพราะฉะนั้นไม่รู้ใช่ไหม?"​

"เห้อ พวกเธอก็ไม่รู้จักดูคนไร้น้ำยาแบบนี้ จะไปรู้เรื่องอะไร? อย่างเก่งก็แค่หัวหน้าในบริษัทเล็กๆ สังคมระดับล่างเท่านั้น"

ชายหญิงที่ติดตามอยู่ข้างกายซือหม่าเฟิง ต่างก็พากันช่วยซือหม่าเฟิงพูด พูดจาเสียดสีหลินอิ่งอย่างไม่เกรงใจ

ใบหน้าของพวกเขาทุกคนต่างก็มีความรู้สึกเหนือกว่า สายตาเต็มไปด้วยความเหยียดหยาม

ใช่แล้ว คนที่อยู่ข้างกายซือหม่าเฟิงหลายคน ถึงแม้จะเทียบกับฐานะตระกูลหมื่นล้านอย่างตระกูลซือหม่าเฟิงไม่ได้ แต่ว่า ฐานะแต่ละตระกูลก็ไม่ธรรมดา

อย่างน้อย หนุ่มสาวอายุน้อยอย่างพวกเขา ต่างก็ขับรถสปอร์ตราคาแพง

เมื่อเปรียบเทียบแล้ว หลินอิ่งดูแล้วก็เหมือนกับคนสังคมระดับล่างพนักงานเงินเดือนต่ำคนหนึ่งเท่านั้น มีสิทธิ์อะไรมาเปรียบเทียบกับพวกเขา? คนไร้ประโยชน์คนหนึ่งเท่านั้น

"เหอะ ตระกูลซือหม่าเจียงโจว?" หลินอิ่งหัวเราะเย็นชา ยกแก้วไวน์ขึ้นมาจีบ แล้วส่ายหน้า

หลินอิ่งเคยได้ยินชื่อตระกูลซือหม่า ในตระกูลชั้นหนึ่งของตี้จิงถือว่าค่อนข้างแข็งแกร่ง ห่างกับมหาตระกูลทั้งห้าแค่ก้าวเดียว รากฐานต่างกันอยู่นิดหน่อย

ตระกูลซือหม่าเป็นตระกูลที่อาศัยตระกูลจ้าว เชื่อมสัมพันธ์กับตระกูลจ้าว

ตี้จิงมีตระกูลมหาเศรษฐีมากมาย นอกจากห้าตระกูลใหญ่ที่อยู่จุดสูงสุด ยังมีตระกูลมหาเศรษฐีชั้นหนึ่งชั้นสองอีกมากมาย

ตระกูลเหล่านี้ถึงจะเทียบกับตระกูลใหญ่อย่างตระกูลฉีตระกูลสวีไม่ได้ แต่สำหรับคนทั่วไปแล้ว นั่นก็เหมือนอยู่อย่างตำนาน

เหมือนดั่งตระกูลซือหม่า กิจการของตระกูลมีอยู่ทั่วประเทศ รวมกันแล้วต้องเกินระดับหมื่นล้านแน่นอน ชื่อเสียงโด่งดัง ในตระกูลชั้นหนึ่งแห่งตี้จิงก็ถือว่าโดดเด่นของสมควร

"ทำไม? นายไม่เคยได้ยินชื่อตระกูลซือหม่าเหรอ? หรือว่านายคิดว่าตระกูลซือหม่าก็งั้นๆ?" ซือหม่าเฟิงมองหลินอิ่งด้วยสายตาเย็นชา "ดูท่าทางนายมั่นใจขนาดนี้ ใครเป็นคนให้ความมั่นใจกับนายแสดงท่าทางอวดดีได้ขนาดนี้?"

ซือหม่าเฟิงรู้สึกไม่พอใจกับท่าทางของหลินอิ่งมาก

หลังจากที่เขาแสดงฐานะว่าเป็นคุณชายตระกูลซือหม่าแล้ว กลับหัวเราะส่ายหน้าอย่างเย็นชา?

ตลกสิ้นดี ในตี้จิงอันกว้างขวางแห่งนี้ ขอแค่เขาบอกชื่อตระกูลซือหม่าออกไป มีใครบ้างที่ไม่ให้เกียรติเกรงใจ พูดจากอย่างเคารพบ้าง?

แค่ดู ไอ้แซ่หลินคนนี้ก็เป็นแค่เป็นที่ไม่เคยเข้าสังคม อย่างระดับของเขาคงไม่เคยแม้แต่ได้ยินชื่อของตระกูลซือหม่า

คิดถึงจุดนี้ ในใจซือหม่าเฟิงสำหรับหลินอิ่งแล้ว ยิ่งดูถูกกว่าเดิมแล้ว

"คุณพูดถูก" หลินอิ่งมองไปที่ซือหม่าเฟิง พูดด้วยสีหน้าเรียบเฉย "ในสายตาผม ไม่มีชื่อตระกูลซือหม่าอยู่จริง"

"อะไร? ในสายตานายไม่มีตระกูลซือหม่า? นายคิดว่านายเป็นใคร?" ซือหม่าเฟิงหัวเราะเย็นชา มองหลินอิ่งด้วยสีหน้าเหยียดหยาม "ฉันไม่รู้จริงๆว่าคนไร้ประโยชน์อย่างนาย ทำไมถึงกล้าพูดจาแบบนี้?"