บทที่ 524 จับตาดูเมืองเทคโนโลยีเทียนหลงไว้

"นี่ นี่มัน พ่อ พ่อสงบสติอารมณ์ก่อน ผมส่งข่าวให้คุณกงจิ่วแล้ว เขาน่าจะมาหาพ่อที่ตระกูลสวีโดยเร็วที่สุด" สวีไป๋เห้อพูดด้วยสีหน้าไม่ดี

"เห้อ" สวีจิ่วหลิงทำเสียงเย็นชา สายตาโมโห "ไม่รู้ว่าทำงานกันยังไง ก่อนหน้านี้ฉันก็ปล่อยคำพูดออกไปแล้ว ปรากฏว่า ฉีเวิ่นติ่งไม่แค่ไม่ตาย ยังแข็งแรงอย่างดี แผนการที่เจาะลงหลานตระกูลฉีทั้งหมด พังทลายหมดแล้ว"

"อันนี้ พ่อ บางทีในนี้อาจจะมีข้อผิดพลาดอะไรก็ได้ ความสามารถของคุณกงจิ่วอยู่ตรงนี้ ไม่มีทางมีอะไรผิดพลาดแน่" สวีถันโจวพูด

"เห้อ ไม่มีอะไรผิดพลาดแน่? แม้แต่เขตหัวหยางก็ถูกลูกน้องของหลินอิ่งพังทลายยกครัวแล้ว" สวีจิ่วหลิงพูดด้วยความโมโห "แม้แต่ถังฮุยลูกน้องคนนั้นของหลินอิ่งก็ถูกคนช่วยไปแล้ว? พวกแกแต่ละคนมันหนอนข้าวสารทั้งนั้น? อุตส่าห์ได้ธุรกิจเขตหัวหยางมาอย่างยากเย็น ปรากฏวันเดียวก็รักษาไว้ไม่ได้?"​

"ยังจะคาดหวังพวกแก ฆ่าล้างตระกูลฉี?" สวีจิ่วหลิงใช้ไม้เท้าหัวมังกรกระทืบพื้นหลายครั้ง โมโหจนหนวดเคราถูกลมโทสะเป่าสะบัดปลิวชี้ชัน

"อันนี้......"

เวลานี้ ของทุกคนในตระกูลสวีสีหน้าแดงก่ำ เวลาเดียวกันก็รู้สึกถึงความหวาดกลัว

การโต้กลับของหลินอิ่งรุนแรงรวดเร็วเกินไป ยิ่งกว่าสายฟ้าแลบ

แค่ชั่วค่ำคืน ลูกน้องในมือ ก็กวาดล้างเขตหัวหยางอย่างราบคาบ แม้แต่เหยียนหลง ที่มีลูกน้องฝีมือดีที่ติดตามถูกจัดการอย่างราบคาบไม่ว่า แม้แต่ตัวเองยังไม่รอด ถูกหักแขนหักขาคุกเข่าขายหน้ากลางถนน

แม้แต่ชื่อเสียงตระกูลสวีก็ต้องถูกเหยียบย่ำด้วย

สวีไป๋เห้อและสวีถันโจว หลายคนที่จัดการเรื่องนี้ สีหน้าเย็นชาจนถึงขีดสุด

พวกเขาไม่เข้าใจจริงๆ หลินอิ่งไปเอายอดฝีมือกลุ่มนี้มาจากไปไหน ภายในคืนเดียวก็กวาดล้างทหารลับที่ตระกูลสวีจัดไว้ในเขตหัวหยาง

อีกอย่าง ฉีเวิ่นติ่งฟื้นมาได้ยังไง?

ตอนแรกที่วางแผนวางยาฉีเวิ่นติ่ง สวีไป๋เห้อเข้าร่วมวางแผนด้วยตัวเอง สามารถมั่นใจได้ว่า ฉีเวิ่นติ่งถูกวางยาพิษร้ายแรง

คุณกงจิ่วก็พูดแล้ว ยาพิษชนิดนี้มีเพียงเขาเท่านั้นที่ถอนพิษได้

แต่เพราะอะไร ฉีเวิ่นติ่งถึงยังไม่ตาย?

"การแข่งขันระหว่างตระกูลสวีและตระกูลฉีเพิ่งเริ่มต้น ก็ถูกคนจัดการจนสาหัสขนาดนี้ สิ่งที่ทำให้ฉันโมโหที่สุด พวกแกถูกเขาทำจนถึงขนาดนี้ กลับยังไม่รู้ว่าใครเป็นคนลงมือ? แม้แต่อำนาจยอดฝีมือลูกน้องของหลินอิ่งเป็นใครยังไม่รู้ พวกแกยังไม่รู้เรื่อง?" สวีจิ่วหลิงพูดสั่งสอน ไม่พอใจในตัวลูกชายพวกนี้เลย

"นายท่านสวี กรุณาท่านสงบสติอารมณ์ ผมมาสายไปหน่อย"

เวลาเดียวกัน น้ำเสียงอันเรียบเฉยดังขึ้นมา

เห็นเพียงกงจิ่วที่ร่างเล็กเตี้ย เดินเข้ามาในห้องโถงตระกูลสวี มองสวีจิ่วหลิงด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม

"นายท่านสวี ท่านอย่าใจร้อน ข้อสงสัยของท่าน ผมสามารถตอบท่านได้" กงจิ่วพูดอย่างใจเย็น ท่าทางเหมือนอยู่ในการควบคุมหมด

"คุณกงจิ่ว คุณมาแล้วเหรอ สถานการณ์สองวันนี้พลิกผันไปแล้ว เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างมหาศาล"