บทที่ 526 นายไม่กลัวถูกซ้อมเหรอ?

สีหน้าหลินอิ่งเปลี่ยนเป็นเย็นชา มองไปด้วยสายตาเย็นชา

สีหน้าของชายหนุ่มยังคงมีแววหยอกล้อ มองหลินอิ่งเหมือนดั่งจับจ้องสัตว์ที่กำลังตามล่า

"คุณคือลูกชายของกงซุนเฟยหง กงสุนสือ?" หลินอิ่งถามอย่างเรียบเฉย

เขาคิดออกแล้ว ตอนนั้นที่ไปมณฑลเกาหยาง บ้านตระกูลกงซุน รักษานายท่านตระกูลกงซุนอยู่ครั้งหนึ่ง กงซุนฉงหลง

ตอนนั้น รู้สึกว่าเป็นเพราะเรื่องของน้องสาวกงซุนชิวอวี่ จัดการคุณชายเจ้าสำราญไปหลายคน

จากนั้นก็ทำให้กงซุนเฟยหงของตระกูลกงซุนมาข้องเกี่ยวกับเขา ยังส่งคนมาตามฆ่าถึงมณฑลตงไห่

ถ้าจำไม่ผิด กงซุนสือที่อยู่ตรงหน้าคนนี้ก็คือลูกชายของกงซุนเฟยหง ตอนนั้นอยู่ที่ตระกูลกงซุนถูกเขาซ้อมเกือบตาย

ไม่คิดว่าจะเจอที่ตี้จิง ยังอยู่ในท่าทางไม่พอใจ?

"เหอะเหอะเหอะ หมอเทพหลิน คิดไม่ถึงว่าคุณยังจำผมได้?" กงซุนสือพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา "ใช่แล้ว ฉันเอง ฉันก็คิดไม่ถึงเหมือนกัน ว่าจะเจอนายที่ตี้จิง?"

"สถานที่แบบนี้ คนไร้น้ำยาที่มาจากต่างจังหวัดอย่างนายเข้ามาได้เหรอ? ฉันว่านายคงไม่มีแม้แต่เงินที่จะเล่นที่นี่หรอกมั้ง?" กงซุนสือพูดจาเสียดสี ในสายตาเต็มไปด้วยความดูถูก

เขาเป็นคุณชายที่มีอำนาจของตระกูลกงซุน ตอนนั้นกลับถูกหมอบ้านนอกจากต่างจังหวัดอย่างหลินอิ่งซ้อมจนคุกเข่าบนพื้น ความแค้นนี้ไม่รู้อัดอั้นอยู่ในใจมานานแค่ไหนแล้ว

หลายเดือนก่อนยังส่งคนไปแก้แค้นหลินอิ่งที่มณฑลตงไห่ ปรากฏว่าเหมือนหลินอิ่งซ่อนตัวไว้ ปฏิบัติการจึงล้มเหลว

แต่คิดไม่ถึง มาตี้จิงครั้งนี้ ยังได้เจอหลินอิ่ง

"พี่สือ หมอเทพหลินเขาไม่ได้รักษาโลกเป็นอย่างเดียว ได้ยินว่าเกาะผู้หญิงกินเก่งมากไม่ใช่เหรอ? หมอเทพหลินเข้าใกล้ชิวอวี่ ไม่ใช่เพราะเห็นแก่สมบัติของตระกูลกงซุนเหรอ อยากจะเกาะชิวอวี่กินไม่กินเหรอ?"

"ดูหมอเทพหลินนี่ไม่ใช่ มีผู้หญิงอยู่ข้างกายด้วย คาดว่าคงจะเป็นแมงดาอีกแล้วล่ะซิ?"

ทันใดนั้น มีชายอ้วนข้างกายกงซุนสือคนหนึ่งพูดขึ้นอีก พูดเสียดสีหลินอิ่ง

"หยวนเป่า นายไม่พูดฉันก็เกือบลืมแล้ว หมอเทพหลินใช้ทุกหนทางเพื่อจะเข้าใกล้น้องสาวฉันชิวอวี่ นั่นก็เพราะอยากเกาะผู้หญิงกินไม่ใช่เหรอ? เห็นว่าตระกูลกงซุนของเราอำนาจใหญ่โต?" กงซุนสือพูดอย่างเสียดสี

"สายน้อยท่านนี้ ผมว่าคุณบุคลิกใช้ได้ คงจะเป็นคุณหนูตระกูลผู้ดีตระกูลหนึ่งในตี้จิงซินะ? อย่าโทษพี่ชายไม่เตือนนะ หลินอิ่งที่นั่งอยู่ข้างเธอคนนี้ นั่นมันไอ้ไร้น้ำยาที่ไร้ยางอาย มันมีเมียแล้ว ยังหลอกล่อผู้หญิงไปทั่ว" กงซุนสือมองฉู่ฉู่ พูดอย่างกวนประสาท

"นี่......" ฉู่ฉู่สีหน้าแดงก่ำ มองไปที่หลินอิ่ง พูดเสียงเบา "คุณหลิน คุณรู้จักพวกเขาไหม? พวกเขา......"

"ไม่ต้องสนใจพวกเขา แค่ตัวตลกเท่านั้น" หลินอิ่งพูดอย่างเรียบเฉย หยิบแก้วน้ำชาขึ้นอย่างใจเย็น แล้วดื่มคำหนึ่ง

"โอ้โห? หมอเทพหลิน นายกลัวว่าพวกเราพูดมากเกินไป รบกวนแผนการเกาะผู้หญิงกินเหรอ? ฮาฮาฮาฮา" เจิ้งหยวนเป่าหัวเราะพูดจาเสียดสี "วางใจเถอะ เรื่องฉาวโฉ่พวกนั้นของนาย ฉันก็ขี้เกียจพูด ก็แค่ลูกเขยแต่งเข้าบ้านไปเกาะเขากินไม่ใช่เหรอ? ไม่มีอะไร ไม่มีอะไรจริง พวกเราไม่ดูถูกนายหรอก"​

"ใช่ พวกเราไม่ดูถูกนายหรอก ไม่รู้จริงๆ ผู้หญิงข้างกายนายคนนี้ จะถูกใจนายไหม" กงซุนสือหัวเราะเสียดสี พูดอย่างกวนประสาท

หลินอิ่งหัวเราะเย็นชา มองไปที่กงซุนสือและเจิ้งหยวนเป่าอย่างสนใจ

"พวกนายสองคน ไม่กลัวถูกซ้อมแล้วเหรอ?"