บทที่ 527 ก็คือดูถูกนาย

"แต่ว่า หมอเทพหลิน ในเมื่อเจอนายที่ตี้จิงแล้ว งั้นนายวางใจได้ ฉันต้องให้เพื่อนในตี้จิง 'ต้อนรับ'นายเป็นอย่างดี"

กงซุนใบหน้ายังคงยิ้มแย้ม พูดจาข่มขู่

เท่าที่เขาดูแล้ว ในตี้จิงแห่งนี้ มีวิธีมากมายที่จะจัดการไอ้หน้าโง่หลินอิ่งนี่

เขาเป็นถึงลูกหลานตระกูลกงซุนที่มีหน้ามีตา อำนาจความสัมพันธ์ในตี้จิงไม่รู้กว้างขวางขนาดไหน จะจัดการกับคนบ้านนอกที่มาจากต่างจังหวัดอย่างหลินอิ่ง มันเป็นเรื่องง่ายนิดเดียว?

"ใช่ พี่สือ พี่พูดถูกที่สุด" เจิ้งหยวนเป่าพูดจาประจบประแจง "คนสูงส่งอย่างหมอเทพหลินมาถึงตี้จิง แบบนี้ก็ต้องต้อนรับเป็นอย่างดี"

"หมอเทพหลิน พอดีเลย ฉันจัดงานเลี้ยงพอดี มีดาราดังมากมายและพวกเถ้าแก่ในตี้จิงก็มากัน ไปไหม หมดเทพหลิน แนะนำธุรกิจให้คุณ" กงซุนสือพูดอย่างหยอกล้อ "ฉันรับรอง ขอแค่นายแสดงฝีมือทักษะขั้นเทพของนายหน่อย พวกประธานเหล่านั้นต้องถูกใจนายแน่ จากนี้ไปก็ไม่ต้องใช้ชีวิตโดยพึ่งพาการเกาะผู้หญิงกิน"

พูดจบ ข้างกายกงซุนสือหญิงสาวคนหนึ่งที่แต่งกายทันสมัย มีบุคลิกเหมือนดารา หัวเราะขึ้นมากะทันหัน มองหลินอิ่งอย่างดูถูกโดยไม่ปิดบัง "ฮาฮาฮาฮา คุณชายสือ คุณจะพูดเก่งไปไหม? ฉันฟังจนขำใหญ่แล้ว"

"หมอเทพหลินท่านนี้ เก่งอย่างที่พวกคุณพูดขนาดนั้นเลยเหรอ?" หญิงสาวถามอย่างสนใจ

"แน่นอน ใช่อยู่แล้ว ฝีมือของหมอเทพหลิน แค่ยกนิ้วก็สามารถรักษาโลกได้แล้ว" กงซุนสือพูดจาเสียดสีต่อ ยื่นมือจับหน้าของดาราสาวคนนั้น

"ทำไม? หมอเทพหลิน คุณจะไม่ให้หน้ากันขนาดนี้เลยเหรอ? พี่สือให้แนะนำหนทางให้คุณนะเนี่ย?" เจิ้งหยวนเป่าก็พูดจาเสียดสีตาม "ไม่ว่ายังไง ติดตามพี่สือ ก็ดีกว่าที่คุณเกาะผู้หญิงกินไปวันๆใช่ไหม? หา?"

"ใช่แล้ว ถึงแม้ว่าหมอเทพหลินจะชอบเกาะผู้หญิงกิน แบบนั้นพี่สือก็มีหนทาง คุณดูซิ ข้างกายพี่สือรู้จักไหม? ดาราสาวชื่อดังในสังคมตี้จิง ลู่เฉิง" เจิ้งหยวนเป่าพูดด้วยน้ำเสียงเกินจริง "ในแวดวงคุณลู่รู้จักผู้หญิงร่ำรวยมากมาย ว่ายังไง? คนไร้น้ำยาที่หลอกล่อผู้หญิงเพื่อเกาะผู้หญิงกินโดยเฉพาะอย่างนาย หวั่นไหวแล้วใช่ไหม?"​

"โอ้โห คุณชายเจิ้ง คุณชายสือ พวกคุณหาเรื่องคนอื่น ทำไมยังเอาฉันไปเกี่ยวข้องด้วย" ลู่เฉินพูดจากเย้ายวนต่อกงซุนสือ "ฉันรู้จักผู้หญิงรวยและเก่งมากมาย แต่ว่า เขาก็อาจจะไม่ถูกใจหมอเทพหลินที่พวกคุณรู้จักก็ได้"

"พวกคุณพูดกันพอหรือยัง? พวกคุณสองคนเป็นใคร? เสียมารยาทกันคุณหลินขนาดนี้?" ฉู่ฉู่พูดกับเจิ้งหยวนเป่าและกงซุนสือ ทนดูหน้าสองคนนี้ไม่ไหว

คนเก่งอย่างคุณหลิน แต่กลับพวกเขาสองคนพูดจนไม่เหลืออะไรดี

"สาวน้อย เธอพูดจาต้องระวังหน่อย เธอรู้ฐานะของคุณชายสือและคุณชายเจิ้งไหม?" ลู่เฉินหัวเราะเย็นชามองหน้าฉู่ฉู่ ท่าทางหยิ่งยโส "พูดออกมาแล้ว เกรงว่าเธอจะตกใจ"

กงซุนสือและเจิ้งหยวนเป่า

คนหนึ่งเป็นคุณชายลูกหลานรุ่นที่สามผู้มีอำนาจ อีกคนเป็นทายาทรุ่นที่สามของตระกูลเจิ้งมณฑลเกาหยาง ตระกูลเจิ้งอยู่ในตี้จิงก็ถือว่าเป็นตระกูลชั้นหนึ่ง

ระดับของสองคนนี้ ในตี้จิงที่เป็นดั่งสถานที่มีอัจฉริยะยอดฝีมือซ่อนอยู่ ก็ถือว่าอยู่ระดับต้นๆ

"โอ้โห หมอเทพหลิน นายเห็นหรือยัง ถูกผู้หญิงดูถูกแล้ว คนอื่นเขายังรู้สึกว่านายไม่มีสิทธิ์แม้แต่เกาะผู้หญิงกิน" กงซุนสือพูดอย่างได้ใจ

"ไม่ใช่ฉันพูด ฉันนี่ดูถูกคนอย่างนายจริงๆ นายจะทำอะไรได้? ฉันอยากช่วยเหลือนายสักหน่อย นายยังไม่รู้จักขอบคุณอีก?"

หลินอิ่งหัวเราะไม่ตอบ หัวเราะอย่างเย็นชามองสองคนนี้พูดคนนี้คำคนโน้นคำท่าทางปัญญาอ่อน

"นายแน่ใจหรือว่าจะให้ฉันทำยังไง?" หลินอิ่งถามอย่างสนใจ

"โอ้โห? ยังไม่พอใจเหรอ? ไม่พอใจแล้วนายจะทำอะไรได้? ไม่พอใจ ไปเรียกคนของนายมาเลย" กงซุนพูดอย่างเย็นชา

"นายโทรศัพท์ตอนนี้เลย ฉันก็อยากดูเหมือนกัน ในตี้จิงนี้นายจะมีความสัมพันธ์เยอะแค่ไหน ยังกล้ามาท้าทายฉันที่นี่?"

พูดจบ กงซุนสือหยิบซิการ์ขึ้นมา สีหน้าเต็มไปด้วยความได้ใจ

"ประธานหลิน ผมมาแล้ว ท่าน ที่นี่มันสถานการณ์อะไรครับ?"