บทที่ 542 บทละครสำหรับผู้หญิงสามคน

"คุณชายอิ่ง หลังจากกันที่เมืองก่าง คุณยังคงสง่าเช่นเดิม"

จ้าวเฉิงเฉียนเดินเข้าไปในห้องโถงรอง พูดทักทาย ด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม

หลินอิ่งพูดอย่างเรียบเฉย "มีอะไรก็พูดตามตรง"

สำหรับจ้าวเฉิงเฉียนคนนี้ ภาพลักษณ์ของเขาไม่ดีและไม่แย่

คนนี้เป็นเจ้าสำนักแก๊งหยางเหมิน ชื่อเสียงในแวดวงผู้ลึกลับไม่ธรรมดา อำนาจใหญ่โต

ว่าไปแล้ว ตั้งแต่เขาหลินอิ่งออกมาสู่โลกแล้ว คนเก่งรุ่นเดียวกันที่สามารถเข้าตาเขาได้มีไม่กี่คน

จ้าวเฉิงเฉียน เป็นหนึ่งในนั้นแน่นอน

"คุณชายอิ่ง งั้นผมก็ขอพูดตามตรงเลย" จ้าวเฉิงเฉียนยิ้ม แล้วค่อยๆพูด "คุณกลับมาตี้จิง เรื่องของคุณกับน้องสาวผมก็ควรที่จะมีคำตอบแล้ว ครั้งนี้ ผมรับคำสั่งจากท่านปู่และท่านย่า เพื่อนำคำพูดมาบอกคุณ"

"อีกอย่าง เรื่องของตระกูลจ้าวในตี้จิงมีผมเป็นคนจัดการ ธุรกิจในเมืองเทคโนโลยีเทียนหลง ผมว่าเราสองคน มีช่องว่างในการร่วมงานกันอย่างเต็มที่"

ได้ยินแล้ว หลินอิ่งก็หันไปมองจ้าวหลินเอ๋อร์ จ้าวหลินเอ๋อร์ท่าทางหยิ่งยโสดูน่าสงสาร ขึงตาใส่เขา ก้มหน้าเม้มปากแน่น

คิดไปครู่หนึ่ง หลินอิ่งพยักหน้า พูดว่า "เรื่องของตระกูลจ้าว ตอนแรกผมว่าจะไปหานายท่านจ้าวด้วยตัวเอง เพียงแค่ช่วงนี้งานยุ่ง ยังไม่มีเวลา"

"ในเมื่อคุณมาหาแล้ว ก็คุยกันหน่อย"

กลับมาตี้จิงครั้งนี้ เป็นเพราะอาการป่วยของคุณปู่จึงกลับมาอย่างรีบร้อน เรื่องเพิ่งจัดการเสร็จ ตระกูลสวีก็โดดมาหาเรื่องอีก

ถ้าไม่ใช่จ้าวเฉิงเฉียนมาหาถึงที่ หลินอิ่งเกือบลืมเรื่องของตระกูลจ้าวไปแล้ว

"ได้"

จ้าวเฉิงเฉียนพยักหน้า ดึงประตูห้องที่มีโต๊ะน้ำชาห้องหนึ่งออก เชิญหลินอิ่งเข้าไปนั่ง

หลินอิ่งกับจ้าวเฉิงเฉียนเข้าไปคุยธุระ ทิ้งจ้าวหลินเอ๋อร์ไว้ สีหน้าโมโห

ใบหน้าอันสวยงามของเธอเย็นชาดุจน้ำแข็ง เดินเข้าไปหากงซุนซิวอวี่และฉู่ฉู่อย่างช้าๆ นั่งลงอย่างสง่า

"คุณคือกงซุนชิวอวี่ใช่ไหม? ฉันเคยเจอเธอครั้งหนึ่ง คุณหนูตระกูลกงซุน" จ้าวหลินเอ๋อร์น้ำเสียงเย็นชา พูดจาแข็งกระด้าง "เธอล่ะ? เป็นผู้หญิงที่มาจากไหนอีก? ฉันไม่เคยเห็นเธอที่ตี้จิงมาก่อน"

จ้าวหลินเอ๋อร์มองฉู่ฉู่ด้วยสายตาเย็นชา ถามด้วยท่าทางเต็มไปด้วยความสง่าน่าเกรงขาม

เธอรู้สึกโมโหในใจเป็นอย่างมาก

ก่อนหน้านี้ตอนที่อยู่เมืองชิงหยูนก็โดนหลินอิ่งว่าจนยับย่อย กลับมาถึงตี้จิง ยังถูกท่านปู่และท่านย่าตำหนิว่าไม่รู้จักคิด

จ้าวหลินเอ๋อร์ไม่เข้าใจจริงๆ ตั้งแต่เล็กจนโตไม่เคยถูกกระทำเช่นนี้มาก่อน แต่ทำไมแม้แต่คนในบ้านตัวเอง ก็บอกว่าสิ่งที่เธอทำที่เมืองชิงหยูนนั้นไม่ถูก แล้วไม่รู้สึกเหรอว่าสิ่งที่หลินอิ่งทำไมเกินไป?

เท่านี้ก็แล้วไป

ได้ข่าวว่าหลินอิ่งกลับจากเมืองชิงหยูนแล้ว จ้าวหลินเอ๋อร์ยังคิดจะไปหาหลินอิ่ง ก็ได้ยินมาว่า หลินอิ่งเกิดเรื่องขัดแย้งกับคนของตระกูลซือหม่าที่โรงแรมสากลกวงหุย เหยียบตระกูลซือหม่าอย่างแรงเพื่อหญิงสาวลึกลับคนหนึ่ง

เรื่องนี้ทำให้จ้าวหลินโมโหจนจะระเบิด ไม่พอใจอย่างมาก อิจฉาอย่างแรง รีบพาพี่ชายมาหาหลินอิ่งทันที

แต่คิดไม่ถึง เห็นหลินอิ่งอยู่ในงานของตระกูลจ้าว แต่ข้างกายกลับมีสาวงามอยู่สองคน

นี่มัน ไม่ได้มีเรื่องของเธอซึ่งเป็นผู้หมั้นหมายตัวจริงคนนี้ อยู่ในสายตาแม้แต่น้อย

"ฉันชื่อฉู่ฉู่ คุณคือ?" ฉู่ฉู่มองดูจ้าวหลินเอ๋อร์ด้วยสายตาแปลกใจ