บทที่ 554 ถึงเวลาต้องจัดระเบียบใหม่แล้ว

"เอื้อก อ้าก"

เชี่ยจุนตะโกนร้องอย่างเจ็บปวด มองเย่เฮยด้วยความตะลึง แล้วก็มองหลินอิ่งด้วยสีหน้าหวาดกลัว

ยังไงเขาก็คิดไม่ถึง บอดี้การ์ดของหลินอิ่ง มีฝีมือร้ายกาจถึงขนาดนี้?

คนของตัวเองชักปืนออกมาแล้ว แต่กลับยังลงมือเร็วสู้คนอื่นไม่ได้?

นี่มันโหดเกินไปแล้ว?

"ปล่อยตัวพี่เชี่ย"

"แม่งเอ้ย พี่เชี่ยยังกล้าลงมือ? เชื่อไหมว่าฉันให้แกสองคนตายอยู่ที่นี่วันนี้?"

วินาทีที่เชี่ยจุนถูกเย่เฮยจับไว้ ลูกน้องของเชี่ยจุนที่อยู่น้องร้านก็เริ่มเคลื่อนไหว แต่ละคนสีหน้าโมโห ท่าทางพร้อมชักปืนสู้ตลอด

ส่วนคนที่ยืนอยู่ข้างรถ ต่างก็พอกันล้อมเข้ามาอย่างรวดเร็ว

ยิ่งมีชายฉกรรจ์ร่างใหญ่อีกหลายคน หยิบถุงกระบอกปืนออกมาจากท้ายรถถือไว้ในมือ

"ฉันขอถามอีกรอบ ว่าลูกพี่นายคือใคร?"

หลินอิ่งจ้องเชี่ยจุนด้วยแววตาเย็นชา ถามอย่างเย็นชา

เชี่ยจุนมองดูสายตาอันเย็นชาของหลินอิ่ง หน้าผากท่วมหัวอย่างควบคุมไม่ได้ หัวใจก็เริ่มสั่น

ชายหนุ่มลึกลับตรงหน้าคนนี้ แสดงออกมาใจเย็นหนักแน่นเกินไปแล้ว ไม่มีท่าทางหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย

นอกประตูคนมากมายขนาดนี้ มือปืนหลายสิบคนเตรียมพร้อม และยังมีคนที่ถือปืนยาว

หลินอิ่งยังรักษาความสงบนิ่งได้ขนาดนี้?

ความนิ่งขนาดนี้ ไม่ใช่การแสดงออกมาแน่นอน

"แก แกเป็นใคร? บอกชื่อมา" เชี่ยจุนพูดอย่างเย็นชา "ฉันขอบอกแก ตอนนี้ฉันแค่ออกคำสั่ง พวกแกสองคนก็ต้องตาย......"

เพี๊ยะ

คำพูดของเชี่ยจุนยังพูดไม่จบ เย่เฮยก็ตบไปที่หน้าของเขาอย่างแรง ตบจนเขากระอักเลือด

"คุณหลินถามแก แกไม่ได้ยินหรือไง?" เย่เฮยพูดอย่างเย็นชา

ในตัวของเขาแปร่งประกายแรงสังหารอันน่ากลัว เหมือนกันหุ่นยนต์ฆ่าคนที่ไร้ความรู้สึก

"แก แม้งเอ้ย ยังกล้าทำร้ายพี่เชี่ย?" เปาต๋าพูดอย่างทั้งโกรธทั้งตกใจ ชี้นิ้วไปที่หวงชิงซาน "ไอ้แก่หวง คนนี้เป็นเพื่อนแกใช่ไหม? แกรู้ไหมว่าเพื่อนแกก่อเรื่องใหญ่แค่ไหน? พี่เชี่ยแกก็กล้าลงมือ?"

"แกรีบให้เพื่อนของแกคุกเข่าขอโทษเดี๋ยวนี้ บางทีอาจจะไม่ต้องตายก็ได้ เรียกคนที่บ้านไอ้เด็กนี่มาจัดการ"

หวงชิงซานไม่ได้สนใจเปาต๋า บนใบหน้าก็ไม่มีอารมณ์ความเคลื่อนไหวแม้แต่น้อย

"ไอ้แก่หวง แกก็หูหนวกแล้วใช่ไหม?" เปาต๋าตะโกนด่าหวงชิงซาน

ปัง

คำพูดเพิ่งพูดจบ หวงชิงซานก็เดินเข้าไปถีบเปาต๋าคุกเข่าลง หัวเขากระแทกลงพื้นอย่างแรง จนเลือดซึมออกมา

หวงชิงซานก่อนหน้านี้ต่อหน้าเปาต๋าไม่ลงมือ นั่นเพราะว่าตั้งใจไม่ยุ่งเกี่ยวทางโลกแล้ว เป็นเพียงคนธรรมดาเท่านั้น และไม่กล้าแสดงวิชากังฟู

แต่วันนี้ ตอบตกลงออกไปทำงานให้หลินอิ่งแล้ว ก็ไม่มีข้อห้ามอะไรแล้ว

"เอื้อก ไอ้แซ่หวง แก"

เปาต๋าปวดจนตัวสั่นไปทั้งร่าง กระตุกไม่หยุด สีหน้าไม่อยากเชื่อ

ตอนนี้ ในใจเขารู้สึกว่า โลกทั้งใบเหมือนเปลี่ยนไปหมดแล้ว

ทำไมก่อนหน้านี้ที่อดทนทำตามทุกอย่าง หวงชิงซนที่ทำตัวต่ำต้อยต่อหน้าเขา ถึงเปลี่ยนเป็นโหดเหี้ยมขนาดนี้ ลงมือหนักขนาดนี้ แม้แต่เขายังกล้าทำร้าย? ถีบทีเดียวก็ทำให้ร่างกายท่อนล่างเขาชาไปหมด?

"พูดมากอีก พวกแกได้ตายหมดแน่"

หวงชิงซานพูดไปสองคำอย่างเย็นชา ในน้ำเสียงอันแกชรานั้น เต็มไปด้วยแรงสังหาร