บทที่ 561 เตรียมจับคน

หลินอิ่งขมวดคิ้วนิด มองหน้าจ้าวหลินเอ๋อร์

บอกตรงๆ ว่า เขาไม่ค่อยเข้าใจความคิดของผู้หญิงเลย

เขาไม่เคยมีความรู้สึกใดๆกับจ้าวหลินเอ๋อร์

ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมจ้าวหลินเอ๋อร์มองว่านอกจากเขาแล้วไม่มีใครควรคู่หล่อน

หลินอิ่งถามไปว่า "เธอคิดจะเสนอเงื่อนไขอะไร?"

"ขอให้คุณรับปากฉัน ตระกูลจ้าวเราก็จะยกเลิกพันธสัญญาแต่งงานของเรา"

"ฉันคิดจะให้มีใครสักคน เป็นเพื่อนไปเที่ยวทะเลกุหลาบกับฉันสักเที่ยว และฉันหวังว่า คนคนนั้นคือคุณ"

"เพียงเสียเวลาของคุณสักครึ่งเดือน แล้วแต่คุณจะสามารถเจียดเวลาออกมาได้เมื่อไหร่ ฉันพร้อมที่จะรอ"

"ฉันอยากขอให้ได้สมปรารถนาเพียงเล็กน้อยแค่นี้ ต่อไป ฉันก็จะไม่วุ่นวายกับคุณอีก"

"ดีมั้ย?"

จ้าวหลิงเอ๋อร์เอ่ยถามอย่างจริงจังด้วยสายตาที่เปี่ยมด้วยความหวัง

"เป็นเพื่อนเที่ยวทะเลกุหลาบกับคุณ?"หลินอิ่งคิ้วขมวดเล็กน้อย ให้ข้องใจกับความปรารถนาเล็กๆ นี้ของจ้าวหลินเอ๋อร์

เขารู้จักทะเลกุหลาบดี

นั้นคือแหล่งท่องเที่ยวในมหาสมุทรที่คาบเกี่ยวระหว่างภูมิภาคเอเชียแปซิฟิกและภูมิภาคนอร์ดิก มีสถานที่ท่องเที่ยวตามบริเวณชายฝั่งของประเทศที่เจริญแล้วอยู่มากมาย

ทะเลกุหลาบนั้น เป็นเส้นทางท่องเที่ยวเหมาะสำหรับการไปฮันนี่มูนของคู่สมรสใหม่ล้วนๆ

"โอเคมั้ยคะ?" จ้าวหลินเอ๋อร์มองหลินอิ่งด้วยสายตาเปี่ยมล้นของการรอคอย

"ถ้าคุณตกลง ฉันก็จะช่วยพูดกับท่านปู่กับท่านย่า ให้ยกเลิกพันธสัญญาแต่งงานของพวกเราตระกูลฉีกับตระกูลจ้าวอย่างสันติ"

จ้าวหลินเอ๋อร์บอกอีกว่า "ต่อไปฉันก็จะไม่ไปรบกวนคุณอีก"

"ฉันยินดีที่จะเกลี้ยกล่อมท่านปู่ ท่านย่า โน้มน้าวพี่ชายของฉัน คุณพ่อฉัน ทุกคนในบ้านตระกูลจ้าว ทุ่มเทพลังเท่าที่มีของฉันทั้งหมด ช่วยเหลือคุณ สนับสนุนการชิงชัยกับบ้านตระกูลสวี"

"ฉัน มีเพียงเรื่องเดียวเท่านี้ที่ขอ"

จ้าวหลินเอ๋อร์รวบรวมความกล้าทั้งหมด ด้วยขอบตาที่เอ่อชื้น พูดจบในรวดเดียว

ในขณะนั้น คนตระกูลจ้าวที่อยู่ในห้องโถง ตกอยู่ในความเงียบกันหมด

แม้กระทั่งท่านผู้เฒ่าทั้งสามที่นั่งอยู่บนเก้าอี้พนักสูง ก็ดูขรึมเงียบ

ฉีเวิ่นติ่งมองไปที่จ้าวหลินเอ๋อร์ ให้รู้สึกมีอะไรสะดุดในใจ

ช่างกล้าถ่อมลดตัวลงจริงๆ

"เฮ้อ"จ้าวเทียนสงถอนหายใจยาว "หลินอิ่ง คำพูดของหลานข้า ยืนยันได้"

ฝ่ายแม่เฒ่าตระกูลจ้าวมีสีหน้าแสดงออกถึงความระอาใจ ส่ายหน้าไปมา

สองผู้เฒ่าตระกูลจ้าวออกเสียงแล้ว ด้วยความห่วงหวงหลินเอ๋อร์หลานแก้วสุดที่รัก

"อิ่งเอ๋อ ในเมื่อคนตระกูลจ้าว และหนูหลินเอ๋อร์ พูดมาอย่างนี้ และพร้อมจะยกเลิกพันธสัญญาแล้ว เจ้าก็ยอมรับเถอะ อย่าได้ปฏิเสธกันอีกเลย"ฉีเวิ่นติ่งกล่าวอย่างจริงจัง

เขาก็เริ่มรู้สึกสะกดความสงสารไม่ได้แล้ว

หลินอิ่งนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง ตอบว่า "ก็ได้"

"ไว้แล้วผมจะจัดแบ่งเวลาออกมาให้"

"ตกลง"จ้าวหลินเอ๋อร์ผงกหัวด้วยสายตาที่ดีใจออกให้เห็น แล้วก้มหน้าลงเหมือนว้าวุ่นใจกับอะไรบางอย่าง

"ถ้าอย่างนั้น คุณปู่ครับ ผมจะไปรอที่ห้องรับรองด้านข้าง คุณปู่กับท่านยายจ้าวและท่านปู่จ้าวจัดการขั้นตอนการยกเลิกพันธสัญญาการแต่งงานให้เรียบร้อยแล้วกัน"หลินอิ่งพูดอย่างเป็นทางการ