บทที่ 562 คืนนี้ลงมือ

"ตกลง ผมจะไปจัดการเดี๋ยวนี้ น้อมรอรับข่าวดีจากคุณชายอิ่ง"จ้าวเฉิงเฉียนพูดหนักแน่น

หลินอิ่งผงกหัวเล็กน้อย

ข้อมูลรายงานจากจ้าวเฉิงเฉียนลงตัวได้เหมาะเจาะพอดี ก่อนหน้านี้ ทางด้านเย่เฮยกับหวงชิงซาน เพียงได้แต่คอยสอดส่องพวกลิ่วล้อของสำนักยุทธ์เชียนเท่านั้น ยังไม่สามารถลุยขุดเข้าถึงตัวกงจิ่วได้

ตอนนี้ ได้ข้อมูลความเคลื่อนไหวประจำวันของคนสนิทของกงจิ่วแล้ว

เพียงวางแผนให้รัดกุม จับกุมสองผู้พิทักษ์ของสำนักยุทธ์เชียนได้ ก็เท่ากับตัดแขนทั้งสองข้างของกงจิ่วแล้ว

เกาะติดตามต่อไป ก็จะมีโอกาสได้อย่างมากในการขุดเจาะถึงรอยเส้นทางของกงจิ่วได้

"คุณชายอิ่ง คุณชายใหญ่ ท่างท่านแม่เฒ่านั้นคุยธุระเสร็จแล้ว เรียนเชิญท่านทั้งสองเข้าไปได้แล้วค่ะ"

ขณะนั้นเอง สาวรุ่นหน้าตาสะสวยนางหนึ่งเดินเข้ามา เอ่ยขึ้นอย่างนอบน้อม

หลินอิ่งลุกขึ้น แวบสายตามองไป ปรากฏว่า เป็นเพื่อนของกงซุนชิวอวี่ จ้าวหลันเอ๋อร์

จ้าวหลันเอ๋อร์ สบตากับหลินอิ่ง รีบก้มหน้าลง "คุณชายอิ่ง เหตุการณ์ครั้งนั้นต้องขออภัยเป็นอย่างมาก ไม่ทราบว่าจะขออนุญาตได้ไหมคะ ที่จะให้ดิฉันเลี้ยงอาหารท่านสักมื้อ คุณพ่อก็อยากจะได้กล่าวขอโทษต่อหน้าท่านด้วยค่ะ"

หล่อนพูดด้วยสีหน้าตื่นตระหนกอย่างมาก ดูเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

เคยเผชิญหน้ากับหลินอิ่งสองครั้ง ครั้งนี้ มันต่างกับครั้งที่แล้วอย่างฟ้ากับดิน หลินอิ่งนั้น ขนาดคนทั้งบ้านตระกูลจ้าวยังไม่กล้าตอแยด้วย ตัวหล่อนเองนะหรือ แค่เพียงรินน้ำชาให้หลินอิ่งยังไม่มีคุณสมบัติพอเลย

ตั้งแต่ครั้งก่อนที่ไปล่วงเกินหลินอิ่ง กลับถึงบ้านจ้าว ทั้งคุณพ่อ ต่างก็ตื่นตระหนกตกใจผวากัน อยากจะหาโอกาสไปขอเข้าพบเพื่อกราบขออภัย

หลินอิ่งส่ายหัว ไม่ปริปากพูดอะไร เดินออกประตูไป

ชั่วเดี๋ยวเดียวนั้นเอง จ้าวหลันเอ๋อร์หน้าซีดเผือด ออกอาการกระสับกระส่าย

"หลัน หลัน เธอถอยออกไปเถอะ คุณชายอิ่งเขาไม่มาถือสากับคนต่ำต้อยอย่างเธอหรอก ทีหลังอยู่ข้างนอก ทำตัวให้ติดดินหน่อย หละ"จ้าวเฉิงเฉียนอบรมเสียยกหนึ่ง แล้วก้าวเดินตามหลังหลินอิ่งไป

ไม่นาน หลินอิ่งก็มาถึงโถงใหญ่บ้านตระกูลจ้าว ภายในโถงใหญ่มีเพียงสามท่านผู้เฒ่ากับจ้าวหลินเอ๋อร์นั่งอยู่

"หลินอิ่ง ก็เป็นไปตามที่เธอต้องการนะ พันธสัญญาแต่งงานกับตระกูลจ้าวเป็นอันยกเลิกแล้ว"แม่เฒ่าตระกูลจ้าวเอ่ยอย่างไม่สู้พอใจ ด้วยน้ำเสียงเย็นชา

หลินอิ่งตอบว่า "ขอบพระคุณท่านยายที่เข้าใจ"

"ถ้างั้น น้องยิน เรื่องก็ได้จบลงอย่างเรียบร้อยดีแล้ว ฉันกับอิ่งเอ๋อก็ขอตัวกลับก่อนละ ไว้มีโอกาสว่าง ค่อยมาเยี่ยมคำนับบ้านตระกูลจ้าวใหม่"ฉีเวิ่นติ่ง พูดอย่างเป็นทางการ

"ค่ะ พี่หก เดี๋ยวฉันไปส่ง"แม่เฒ่าตระกูลจ้าวผงกหัวแล้วขยับไม้เท้าค้ำตัวยืนขึ้น

และแล้ว หลินอิ่งพยุงท่านปู่เฒ่าของตัวเอง ค่อยๆ เดินออกจากบ้านตระกูลจ้าว มาถึงหน้าประตูกลุ่มวิลล่าภูเขาชา

โดยมีสองผู้เฒ่าตระกูลจ้าวเดินตามมาส่ง

ฉีเวิ่นติ่ง ก็ได้หันไปสนทนาปราศรัยกับสองผู้เฒ่าตระกูลจ้าวอีกสองสามคำ หลังจากนั้นก็ขึ้นไปนั่งในตอนหลังของรถโดยมีหลินอิ่งคอยประคอง

"ขับนุ่มๆ หน่อย"หลินอิ่งสั่งกำชับ

ฮาเดสผงกหัวรับ ขยับเคลื่อนรถลงจากภูเขาชา

สองผู้เฒ่าตระกูลจ้าวมองตามเสียงรถยนต์ที่เคลื่อนห่างออกไป ด้วยสีหน้าที่สับสน

"หลินเอ๋อร์ วุ่นใจกับเรื่องแต่งงานของเธอ ปู่ก็เต็มที่แล้วแหละ ไอ้เด็กเวรตระกูลฉีนี่ ตระกูลจ้าวเราเอามันไม่ลงจริงๆ ดูแม้แต่ฉีเวิ่นติ่งยังเคารพในความคิดของหลานเขาคนนี้เลย"จ้าวเทียนสงพูดพลางถอนใจออกเบาๆ "ตระกูลฉีมีมังกรมาเกิด มันไม่ใช่เรื่องคุยกันเพ้อเจ้อเสียแล้วนะ"

ก่อนที่หลินอิ่งจะมา จ้าวเทียนสงได้มีการสืบสอบมาอย่างละเอียดชัดเจน