บทที่ 563 เรียกผู้ปกครอง

ครึ่งชั่วโมงหลังจากนั้น

ณ. โรงแรมจงเทียน หลินอิ่งลงจากรถ พาฮาเดสขึ้นไปชั้นบน ตรงไปที่ห้องทำงานประธาน

ที่หน้าห้องทำงาน เย่เฮยกับหวงชิงซานยืนรออยู่ก่อนแล้ว

"คุณชายอิ่ง"หวงชิงซานพูดอย่างนอบน้อม "ไม่ทราบว่าท่านเรียกระดมพวกเรามาเป็นการด่วนนี้ มีอะไรจะให้จัดการหรือครับ?"

หลินอิ่ง ล้วงกล่องดำออกมาจากกระเป๋าเสื้อ โยนให้หวงชิงซาน พูดขึ้นว่า "ในนี้มีรายละเอียดเส้นทางและที่อยู่ของสองผู้พิทักษ์สำนักยุทธ์เชียน พวกท่านดูรายละเอียดในรายงานแล้ว คืนนี้ตรงไปลงมือจับไอ้คนต้าเหอสองคนนี้เลย"

"ผู้พิทักษ์ของสำนักยุทธ์เชียน?"หวงชิงซานขมวดคิ้วเล็กน้อย สีหน้าเคร่งขรึม

เขาเคยมีความเกี่ยวพันกับสำนักยุทธ์เชียนอยู่ สมาชิกระดับผู้พิทักษ์ ฝีมือเชิงบูโดนั้นแข็งแกร่งเอาการ

"ไม่ผิด"หลินอิ่งกำชับอีกว่า "นี่เป็นข้อมูลรายงานล่าสุดที่ฉันได้มา ช้าไปจะเสียการ จะต้องรีบลงมือจับให้ได้ และต้องจับเป็น"

รายงานฉบับนี้เป็นเอกสารที่ได้มาจากมือจ้าวเฉิงเฉียน

นี้แสดงว่า จ้าวเฉิงเฉียนจับตามองพวกคนต้าเหอมานานแล้ว

เราเองเพิ่งได้รับข้อมูลนี้มา จะต้องเร่งลงมืออย่างด่วนที่สุด มิฉะนั้น ด้วยความเจ้าเล่ห์ของพวกต้าเหอ พอถ้าคนของจ้าวเฉิงเฉียนถอนการเฝ้าจับตาออก พวกเรายังไม่ทันเข้ารับช่วงต่อ เป็นไปได้ว่าจะพลาดหลุดได้

"ผมได้จัดวางกำลังคนไว้แล้วครับ พร้อมปฏิบัติการได้ทันที"เย่เฮยพูด

"คุณชายอิ่ง ผมก็พร้อมปฏิบัติการได้ทันทีครับ"หวงชิงซานพูดด้วยสีหน้าขรึม น้ำเสียงค่อนข้างเครียด

เขารู้ดีว่า นี้เป็นภาระกิจสำคัญชิ้นแรกที่หลินอิ่งมอบให้เขา

ก่อนหน้านี้ หลินอิ่งที่เคยมอบให้เขาจับตาคนต้าเหอมาหลายกลุ่ม ยังจัดไม่ได้ว่ามีความแข็งแกร่ง ขอเพียงต้องการ นาทีไหนนาทีนั้นก็สามารถถล่มปิดเกมส์ได้

แต่มาผู้พิทักษ์ของสำนักยุทธ์เชียนนี่สิ มองข้ามเป็นเรื่องเล็กไม่ได้เลย

"คืนนี้ ฉันจะไปกำกับเอง"หลินอิ่งพูดอย่างจริงจัง "ท่านผู้เฒ่าหวง ท่านช่วยไปดูรายละเอียดของข้อมูลให้จบก่อน ปล่อยให้พวกมันเดินทางเข้าจุดเป้าหมายก่อน"

"ได้ครับ"

หวงชิงซานรับคำสั่งแล้ว นำเอากล่องดำเดินเข้าห้องทำงาน เตรียมรวบรวมเอาข้อมูลทั้งหมดในนั้นออกมา

ตี๊ดๆๆๆ...

ในขณะนั้นเอง เสียงโทรศัพท์มือถือของเย่เฮยดังขึ้น เขามองไปที่หน้าจอ แววตาส่อความลังเล

"คุณชายอิ่ง นี่......"เย่เฮยถามอย่างระมัดระวังคำพูด

หลินอิ่งแปลกใจนิดๆ มองหน้าเย่เฮย ถามว่า "โทรศัพท์ใครหรือ?"

มันเป็นโทรศัพท์เข้ารหัสเฉพาะของเย่เฮย ปกติเขาจะเก็บตัวในที่ลับ จะไม่มีการติดต่อกับคนภายนอกเลย แล้วจะมีโทรศัพท์เข้ามาหาเขาได้อย่างไร

"คือ เป็นโทรศัพท์จากหยังสู้สู้ ครับ"เย่เฮยพูดอย่างเคร่งขรึม "ครั้งที่แล้วที่ท่านกลับมาจากเมืองก่าง ได้ให้หล่อนเข้าเรียนที่ตี้จิง ผมมาตี้จิงเที่ยวนี้ เคยได้ไปเยี่ยมสาวน้อยคนนี้"

หลินอิ่งผงกหัว พูดว่า "รับเลย"

ถ้าเย่เฮยไม่พูดถึง เขาก็เกือบลืมเรื่องนี้ไปแล้ว

หลังจากกลับมาตี้จิง เรื่องมันช่างมากเหลือเกิน จัดยังไงก็ไม่ยอมจบ

สาวน้อยหยังสู้สู้คนนี้นั้น เมื่อครั้งที่ตัวเองได้ไปเมืองก่างเพื่อพบหยังสวนเจิง ก็เลยได้พาหล่อนกลับมาให้เข้าเรียนที่ตี้จิง โดยได้ให้ถูซานช่วยจัดการดูแลให้เข้าเรียนในสถานศึกษาที่ดีๆ

ลูกสาวของหยังสวนเจิงคนนี้ ไม่มีญาติอีกเลยในโลกใบนี้ จะนับไปก็คงเย่เฮยที่เป็นญาติที่สนิทที่สุด

"ฮัลโหล สู้สู้ หนูโทรมาหาอา มีเรื่องไรหรือ?"เย่เฮยรับโทรศัพท์ พูดทักถามกลับไป

"ฮือๆๆ.....คุณอาเย่ ท่านมาที่โรงเรียนหน่อยได้ไหมคะ? คุณครูบอกให้หนูตามให้ผู้ปกครองมาพบ ค่ะ"

"นี่? มันเรื่องอะไรหรือ?"เย่เฮยถามอย่างฉงน