บทที่ 575 ศึกตะลุมบอน

คืนนี้กงจิ่วปรากฏตัวที่นี่ ทำให้ในใจจ้าวเฉิงเฉียนรู้สึกวิกฤตอย่างรุนแรง

ตามหลักแล้ว เป็นไปไม่ที่กงจิ่วมาที่นี่ ยิ่งเป็นไปไม่ได้ที่จะรู้ว่าหลินอิ่งส่งคนมา

เรื่องผิดปกติ

กงจิ่วคนนี้ต้องได้รับข่าวจากสายแน่นอน รู้ว่าคืนนี้จะเกิดเรื่อง

ส่วนข่าวกรอง ก็คือเขาจ้าวเฉินเฉียนให้กับหลินอิ่ง

หลินอิ่งได้รับข่าวกรองก็ส่งคนมาทันที นิสัยเด็ดเดี่ยวมาก เป็นไปไม่ได้ที่จะรั่วไหล

ถ้าเช่นนั้น ก็ต้องเกิดปัญหาจากที่จ้าวเฉิงเฉียนเป็นธรรมดา

จ้าวเฉิงเฉียนเข้าใจแล้ว มีหนอนบ่อนไส้อยู่ภายใน ตอนที่เขาจ้องอยู่ที่กงจิ่ว กงจิ่วก็จ้องเขา

"เหอะเหอะ ครั้งที่แล้วที่คุณเสียหาย ยังไม่ยอมแพ้ใช่ไหม"กงจิ่วหัวเราะอย่างสนุก "คุณนี่ไม่เห็นโลงศพไม่ตายใจใช่ไหม จ้าวเฉิงเฉียน ถ้าฉันไม่ได้กลัวเจ้าสำนักหยางแก๊งหยางเหมินโมโห สร้างปัญหาที่ไม่จำเป็น ตอนนั้น แกก็ตายในมือฉัน......"

"ฆ่าฉัน?"จ้าวเฉิงเฉียนสีหน้าโมโหเล็กน้อย "กงจิ่ว แกนอกจากชอบลอบทำร้ายคนอื่นในที่ลับแล้ว ยังมีความสามารถอย่างอื่นไหม? พูดถึงวิชาการต่อสู้ แกจะชนะฉันได้สักแค่ไหน?"

"ฮาฮาฮา"กงจิ่วหัวเราะเสียงดัง มองจ้าวเฉิงเฉียนด้วยสายตาโหดเหี้ยม "ฉันว่าแก๊งหยางเหมินของพวกแกมันรนหาที่ตาย นี่มันความแค้นระหว่างฉันกับหลินอิ่ง นี่แกจะยืนอยู่ฝั่งหลินอิ่งใช่ไหม?"

"ฉันร่วมพันธมิตรกับหลินอิ่งแล้วไง?"จ้าวเฉิงเฉียนพูดเย็นชา "แกคิดจริงเหรอ แก๊งหยางเหมินจะกลัวสำนักยุทธเชียนของพวกแก? ที่นี่เป็นประเทศหลุง"

ไม่ว่าจะเป็นความแค้นส่วนตัวกับกงจิ่ว หรือข้อตกลงระหว่างหลินอิ่ง

ในเมื่อคืนนี้เขามาแล้ว ก็ต้องฝืนสู้แล้ว

อย่างไรเสีย ความสำคัญของหลินอิ่งอยู่ตรงนั้น

ถ้าหากนั่งดูคนของหลินอิ่งถูกกงจิ่วจับตัวไป

ถ้าอย่างนั้น หลังจากจบเรื่อง สิ่งที่ต้องเผชิญก็คือความโกรธของหลินอิ่ง

ก่อนหน้าก็มีตัวอย่างมากมายแล้ว

ตระกูลเหวิน ตระกูลนิ่ง ตระกูลสวี จี้ฉงซาน.......

ขอให้อยู่ภายใต้ความโมโหของหลินอิ่ง ยังไม่มีคนทนรับความสามารถที่เขาแสดงออกได้

"เหอะเหอะเหอะ"กงจิ่วพูดหัวเราะเย็นชา "จ้าวเฉิงเฉียน แกต้องคิดให้ชัดเจนนะ ช่วยหลินอิ่ง มันคุ้มค่าหรือไม่"

"เหอะ"จ้าวเฉิงเฉียนหัวเราะเย็นชา ส่ายหน้า "กงจิ่ว แกพูดมากขนาดนี้คือกลัวแล้วเหรอ?"

"ฮาฮาฮา กลัวแก?"กงจิ่วยิ้มอย่างเย็นชาโหดเหี้ยม "ถ้าหากอาจารย์ของแกเจ้าสำนักหยางอยู่ที่นี่ ฉันจะไม่พูดสักคำ ถอนตัวทันที กับแกจ้าวเฉิงเฉียนเหรอ จะทำให้ฉันกลัวได้"

"ฉันรู้ว่าแกจ้าวเฉิงเฉียนกลับตี้จิงตั้งนานแล้ว และรู้เรื่องความเคลื่อนไหวของสำนักย่อยแก๊งหยางเหมิงที่ตี้จิง แค่ไม่อยากต่อสู้อย่างไร้ค่ากับแก๊งหยางเหมินของพวกแกเท่านั้น"กงจิ่วค่อยๆพูด "พฤติกรรมพวกนั้นของแก คิดว่าจะปิดฉันได้เหรอ?"

"คืนนี้แกไม่ออกหน้า ฉันก็ไม่ไปหาเรื่องแก๊งหยางเหมิน”

พูดถึงคำสุดท้าย สีหน้ากงจิ่วก็เปลี่ยนเป็นโหดร้าย

วินาทีที่คำพูดจบลง แสงมีดอันฮึกเหิมก็ฟันลงไปแล้ว

ร่างของกงจิ่วก็เปลี่ยนเป็นเงาดำพุ่งเข้าไปฆ่าแล้ว

จ้าวเฉิงเฉียนก็เตรียมตัวแต่แรกแล้ว ก้าวเท้าออกไป ร่างก็เหมือนดั่งสายลมพุ่งออกไป

เขาฟาดฝ่ามือลงไป ลงไปที่ปลายมีดของกงจิ่วพอดี ฝ่ามือสะเทือนแรงอันแข็งแกร่งออกไป สะเทือนจนมีดลายเบญจมาศสั่นสะเทือน

ส่วนร่างดุจปีศาจร้ายของกงจิ่วก็หยุดลงมา

ทั้งสองคนเผชิญหน้าหากัน ต่างฝ่ายต่างไม่ยอมอ่อนข้อ ใช้มีดเป็นสื่อกลาง ต่อสู้กำลังภายใน

"เหอะเหอะ มิน่ากล้ามาท้าทาย ที่แท้วิชาการต่อสู้พัฒนาขึ้นไม่น้อย"กงจิ่วพูดอย่างเย็นชา หรี่ตาลง หมุนมีดลายเบญจมาศดังฮวั๊ก

ปลายมีดเปลี่ยนแปลงทันที แสงมีดสาดส่องมาดุจพายุฝน มือทั้งสองข้างของจ้าวเฉิงเฉียนถูกบีบออกไป เกิดลมใต้ฝ่ามือ เสียงติ้งติ้งตั๊กตั๊กสะเทือนปลายมีด

ทันใดนั้น ทั้งสองคนสู้กันพัลวัน สู้กันจนเกินเสียงลมรอบด้าน

"ทุกท่าน ออกมือช่วยผม ร่วมมือกับจับคนต้าเหอคนนี้พร้อมกัน"