บทที่ 607 อย่ามาขัดขวางโอกาสแห่งความมั่งคั่งของแขกผู้มีเกียรติ

ใบหน้าของสวีจิ่วหลิงเต็มไปด้วยความหงุดหงิดและความเคร่งขรึมจ้องมอง นิ่งซวน

แต่ว่านิ่งซวนกลับไม่ได้หลบสายตาของเขาเลย ทั้งยังหัวเราะเยาะออกมา

"สุนัขเฒ่าแซ่สวีย่างคุณ ใกล้จะตายอยู่แล้วยังมีหน้ามาเบ่งอำนาจอยู่แถวนี้อีกงั้นหรอครับ?คุณจะมาเสแสร้งทำตัวใหญ่โตในฐานะอะไรกันครับ?" นิ่งซวนพ่นคำด่าออกมา "ผมตระกูลนิ่งที่อยู่ภายใต้การดูแลของคุณชายอิ่ง ผมถือเป็นตัวแทนผู้บริหารของสมาคมธุรกิจใหญ่ตี้จิงเหมือนกัน เมื่อเป็นแบบนี้ผมยังมีอะไรที่ด้อยกว่าคุณอีกหรอครับ?"

"แก!" สวีจิ่วหลิงโกรธฟึดฟัด พร้อมกับโต้กลับด้วยความโมโห "เจ้าเด็กรุ่นหลังอย่างแก รอให้การประชุมสิ้นสุดลง สิ่งแรกที่ฉันจะจัดการคือจัดการตระกูลของแกให้สิ้นซากซะ !"

"ตระกูลนิ่งของพวกแกสมควรที่จะหายไปตั้งนานแล้ว นิ่งไท่จี๋ไม่เอาไหนถึงได้ให้เด็กอย่างแกไปตามก้นหลินอิ่งต้อยๆ คอยเห่าหอนหรือไง?ไร้ยางอายซะจริง!"

สวีจิ่วหลิงที่โดนนิ่งซวนด่าทอ ถึงกับโกรธจนลนลานไม่น้อย

เมื่อลองคิดตามคนระดับเขา ตลอดเวลาอายุแปดสิบกว่าปีมานี้ยังไม่เคยมีใครในตี้จิงมาด่าว่าเขาเป็นสุนัขเฒ่าต่อหน้าเลยสักครั้ง!

และยิ่งไปกว่านั้นยังมาเกิดขึ้นในการประชุมสุดยอดเทียนหลงอีก

"เหอะๆ ๆ " นิ่งซวนหัวเราะเยาะเย้ย "คุณยังจะถือตัวเรื่องสถานะมาข่มขู่ผมอีกไหมครับ?คนแก่คร่ำครึอย่างคุณ ไม่มีเกียรติ ไร้ยางอาย อายุอานามก็เยอะขนาดนี้แล้วจะสมรู้ร่วมคิดกับคนต้าเหอทำเรื่องเลวๆ อีกหรอครับ?

"ลอบไปทำร้ายคุณชายอิ่งยังไม่เท่าไหร่ แต่ยังกล้าส่งคนให้ไปลอบฆ่า ฉู่ฉู่แล้วก็ผู้หญิงในบ้านตระกูลกงซุนอีก?คุณนี่ช่างไม่มีศักดิ์ศรีสักนิดเลยนะครับ !"

นิ่งซวนจงใจพูดเสียงดัง ใบหน้าเต็มไปด้วยความเหยียดหยาม

ในระหว่างทางที่เขาเดินทางมาที่นี่ ก็ได้รับข่าวที่เกี่ยวข้องกับฝั่งนั้นมาจากเย่เฮยแล้ว

"อะไรนะ?"

ทันใดนั้น กงซุนเฟยหงที่นั่งเอาแต่นั่งนิ่งเงียบมาตลอดอยู่บนโต๊ะเจรจาก็ส่งเสียงตกใจขึ้นมา

เขามองไปหาสวีจิ่วหลิงอย่างกะทันหัน พร้อมถาม "คุณท่านสวี นี่มันเรื่องอะไรกัน?"

" คุณกงซุน ตอนนี้คุณลองโทรไปหาทหารลับที่ดูแลที่พักของกงซุนชิวอวี่เดี๋ยวคุณก็จะรู้สถานการณ์เองครับ" นิ่งซวนพูดด้วยเสียงหนักแน่น "คนตระกูลสวีที่บ้าคลั่งไร้สติพวกนี้ เพียงเพื่อที่จะต่อกรกับคุณชายอิ่ง สามารถทำได้ทุกอย่างไร้ขีดจำกัด"

"แกพูดจาเหลวไหล!ใส่ร้ายคนอื่น!เรื่องที่ไม่มีหลักฐาน จะเอามาใส่ร้ายตระกูลสวีของพวกเราได้ยังไง?" สวีจิ่วหลิงโต้กลับด้วยเสียงขุ่นเคือง "ตระกูลสวีของพวกเราเป็นตระกูลใหญ่ที่ทำคุณประโยชน์มานับร้อยกว่าปี จะมาทำเรื่องแบบนี้ได้อย่างไร?"

ตอนนี้ ในใจของสวีจิ่วหลิงเริ่มตื่นตระหนกขึ้นมา

คิดไม่ถึงเลยว่านิ่งซวนจะนำเอาข่วเรื่องนี้มาที่นี่ด้วย !ทั้งยังจงใจพูดให้ทุกคนได้ยินอีก

เดิมทีแผนการของตระกูลสวี คือการลอบฆ่าคุณหนูของตระกูลกงซุน และก็ฆ่าฉู่ฉู่คนนั้นทิ้ง โดยไม่คิดจะให้มีใครรอดทั้งนั้น

แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า การดำเนินการของทางฝั่งสำนักยุทธ์เชียน จะเกิดปัญหาอันใหญ่หลวงขึ้น

"หึๆ ๆ คุณยังไม่ยอมรับอีกหรอครับ?" นิ่งซวนพูดพลางหัวเราะเยาะเย้ย "คนที่ตระกูลสวีของพวกคุณส่งไปลอบฆ่า ล้วนถูกคนของพวกเราจับไว้หมดแล้ว คุณยังคิดจะเล่นลิ้นอีกหรอครับ?"

ใช่แล้ว ก่อนที่จะมาถึงงานประชุม เย่เฮยได้โทรมาแจ้งแล้วว่าเขาเร่งเดินทางไปที่นั่นได้ทันเวลาและได้ควบคุมสถานการณ์เอาไว้ได้เรียบร้อยแล้ว พร้อมทั้งฆ่ากลุ่มนักฆ่าพวกนั้น และเหลือไว้เพียงแค่สองคนที่ยังมีชีวิตอยู่

จุดประสงค์ของการดึงเรื่องนี้ออกมาก็เพื่อที่จะยับยั้งสถานการณ์ต่างๆ แล้วทำให้งานประชุมเกิดความวุ่นวาย

ตื้ด ตื้ด!

กงซุนเฟยหงหันไปมองสวีจิ่วหลิงด้วยสายตาที่โกรธเคือง ใบหน้าร้อนรน พร้อมกับกดโทรศัพท์โทรออกไปทันที