บทที่ 613 หลินอิ่งปรากฏตัว

"นี่มัน?สถานการณ์แบบนี้มันเกินไปแล้ว......"

"หรือว่าตระกูลนิ่งกับตระกูลจ้าวเตรียมจะก่อความวุ่นวายในการประชุมสุดยอดจริงๆ หน่ะ ?บ้าไปแล้วหรือเปล่า?"

"นี่ก็คงจะร้อนรนอยากจะพลิกเกม แต่กลับไม่ลองคิดซะก่อนว่าใครก็ตามที่ทำผิดกฎ ผลที่จะตามมา ......"

คราวนี้ผู้ร่วมประชุมทุกคนต่างก็มีสีหน้าที่ไม่ดี พากันซุบซิบวิพากษ์วิจารณ์

ถ้าหากว่านิ่งซวนกับจ้าวเฉิงเฉียนสร้างความก่อกวนในการประชุมสุดยอดเทียนหลงจริง ซึ่งต้องเกิดผลกระทบที่ใหญ่หลวงมากแน่นอน

และอย่างนั้นวันข้างหน้าสองตระกูลใหญ่ของพวกเขาสองคนที่อยู่ในตี้จิงก็คงจะสูญเสียความน่าเชื่อและไร้ตัวตน

เพราะคนที่ฝ่าฝืนกฎและข้อบังคับจะไม่เป็นที่ชื่นชอบเคารพสำหรับผู้อื่นโดยธรรมชาติ

นอกเสียจากว่าความสามารถที่แข็งแกร่งพอจะสามารถจัดการแก้ไขสถานการณ์ความวุ่นวายที่เคยเกิดขึ้น แบบนี้ถึงจะทำให้ผู้คนพอจะยอมรับได้บ้าง

แต่ทว่าที่ชัดเจนคือจ้าวเฉิงเฉียนกับนิ่งซวนมีเพียงความสามารถที่จะทำลายเกมนี้ลงได้ แต่กลับไม่มีความสามารถที่จะสามารถจบทุกอย่างนี้ได้อย่างถูกต้อง

"เจ้าหนุ่มตระกูลนิ่ง เจ้าหนุ่มตระกูลจ้าว พวกคุณสองคนคิดดีแล้วหรือยัง?" สวีจิ่วหลิงหรี่ตาลงพร้อมพูดด้วยเสียงเย็นชา "พวกคุณคิดจะสร้างปัญหาที่นี่จริงหรือ?"

"พวกคุณหรือว่าเพียงแค่พึ่งพลังของพวกคุณสองคนก็สามารถเปลี่ยนผลสรุปของวันนี้ได้?คิดว่าผมจะไม่สามารถป้องกันการกระทำนี้ของพวกคุณได้งั้นหรอ?"

สวีจิ่วหลิงพูดด้วยสีหน้ามั่นอกมั่นใจ ถือไม้เท้าหัวมังกรพร้อมหรี่ตาลง

โดยที่ด้านหลังของพวกเขามีกลุ่มชายสวมชุดสูทยืนทำหน้าเคร่งขรึมเย็นชาอยู่เข้าแถวอยู่บนแท่นพิธี รวมทั้งยังมีชายวัยกลางคนที่สวมชุดเครื่องแบบประดับดาวสามดวงอีกจำนวนหนึ่งยืนด้วยสีหน้าที่สุขุม ทำให้สถานการณ์ที่เกิดขึ้นดูยิ่งใหญ่อย่างมาก

นิ่งซวนขมวดคิ้วแน่นหน้าผากมีเหงื่อไหลออกมา

เห็นได้ชัดเลยว่า ตาแก่สวีจิ่วหลิงคนนี้ได้มีการวางแผนทั้งหมดนี้ไว้อย่างดีแล้ว และเพื่อที่จะป้องกันการทำลายเกมนี้จึงได้เรียกให้คนของเขาเข้ามา

ตอนนี้ ในใจของนิ่งซวนเกิดความกดดันที่ค่อนข้างหนัก

ในสถานการณ์การประชุมสุดยอดเทียนหลงแบบนี้ การที่จะทำล้มโต๊ะ จำเป็นต้องใช้ความกล้าหาญอย่างมากเลยทีเดียว หากทำผิดพลาดก็อาจจะกลายเป็นภัยพิบัติที่ไม่อาจจะกู้คืนได้

ถ้าหากว่าคนหนุนหลังของเขาไม่ใช่หลินอิ่ง นิ่งซวนก็คงจะไม่มีความกล้าแบบนี้

ซึ่งเขาเองก็ถูกบีบคั้นจนถึงทางตันแล้วจริงๆ ดังนั้นจึงจำต้องกัดฟันสู้เท่านั้น รอจนกว่าหลินอิ่งจะเดินทางมาช่วย

สายตาของจ้าวเฉิงเฉียนประกายแสงอันเยือกเย็นออกมาพลางกวาดสายตาไปยังกลุ่มทหารลับของตระกูลสวี พร้อมหัวเราะเยาะออกมา

"สวีจิ่วหลิง คุณพูดเกินไปแล้ว อะไรที่บอกว่าพวกเราทำผิดกฎกัน ?การเสนอโครงการของฝั่งคุณ ความจริงยังไม่ได้รับการเห็นด้วยจากทั้งเหล่าตัวแทนผู้บริหารเลยด้วยซ้ำ เป็นคุณต่างหากที่ทำผิดกฎก่อน!" จ้าวเฉิงเฉียนพูดด้วยเสียงทุ้มหนัก "ถ้าหากวันนี้ปล่อยให้คุณผ่านการเสนอโครงการไปตามอำเภอใจแบบนี้ อย่างนั้นพวกเราเหล่าตระกูลใหญ่ก็ไม่จำเป็นต้องอยู่ในตี้จิงอีกแล้ว !"

"ผมยังคงยืนยันคำเดิม ก่อนที่คุณชายอิ่งจะมาถึงงานประชุม ใครก็ไม่สามารถออกจากประตูนี้ไป !" จ้าวเฉิงเฉียนพูดอย่างเด็ดเดี่ยว

"หากอยากจะไปก็ได้ แต่โครงการของพวกคุณตระกูลสวีจะถือว่าเป็นโมฆะ!"

"หึ หลักแหลมดีนี่!" สวีจิ่วหลิงพ่นเสียงเย้ยหยันออกมาก่อนจะพูดต่ออย่างใจเย็น "เห็นอยู่ชัดๆ ว่าพวกคุณไม่เข้าใจกฎเกณฑ์ ยังคิดจะมาใส่ความผมอีกงั้นหรอ ?"

"เจ้าเด็กตระกูลจ้าวอย่างคุณอย่ามาพูดจาเหลวไหลไร้เหตุผลตรงนี้ !" สวีจิ่วหลิงพูดด้วยสายตาที่เคืองเล็กน้อย "ถ้าหากยังจะกล้าที่จะขัดขวางอีก ผมจะลากพวกคุณออกไปซะ !อย่าคิดนะว่าผมจะไม่กล้าแตะต้องพวกคุณ"

"แล้วก็ เจ้าเด็กตระกูลนิ่งและตระกูลจ้าว วันนี้พวกคุณมาคอยโห่ร้องสนับสนุนหลินอิ่ง วันข้างหน้าจะต้องพบกับหายนะแน่ !"

สวีจิ่วหลิงกล่าวคำข่มขู่นี้ออกมาอย่างรุนแรง จากนั้นก็ส่งสายตาให้กับเผียวจินฮุน

เผียวจินฮุนส่ายหน้าเบาๆ พร้อมกับโบกมือ ทันใดนั้นเหล่าผู้คุ้มกันชั้นยอดของชีซิงกรุ๊ปก็วิ่งกรูลงมาจากบันได เข้าไปในงานประชุมทีละคนๆ มุ่งตรงไปล้อมโต๊ะเจรจาเอาไว้