บทที่ 612 พวกคุณคิดจะใช้ความรุนแรงหรือไง?

ณ การประชุมสุดยอด อาคารเทียนหลง

ตรงโต๊ะเจรจา มือทั้งสองของสวีจิ่วหลิงกุมไม้เท้าหัวมังกรเอาไว้ ข้างกายเขามีพนักงานเข้ามารินชาให้ เขาหรี่ตามองลงไปบริเวณด้านล่างเวทีด้วยท่าที่สุดผ่อนคลาย

"เรียบร้อยแล้วครับ นายท่านสวี ประธานเผียว ตอนนี้คะแนนมติได้นับเสร็จสิ้นแล้ว !"

ในตอนนั้น มีตัวแทนผู้จัดการของชีซิงกรุ๊ปคนหนึ่งเดินขึ้นมา พร้อมกับผู้จัดการงานประชุมอีกกลุ่มหนึ่งที่ตามมา โดยในมือกำลังถือสำเนาเอกสาร

"ดี ผมขอดูหน่อยสิ" เผียวจินฮุนพูดด้วยสีหน้าพึงพอใจ พร้อมยื่นมือออกไปรับรายการเอกสารมาใช้ในการตรวจสอบอ้างอิง

"ทั้งเหล่าสมาชิกของสมาคมธุรกิจใหญ่ตี้จิง และตัวแทนยักษ์ใหญ่ต่างๆ ได้มีการลงนามเห็นด้วยกับข้อเสนอของพวกเราด้วยตัวเองมากกว่าครึ่งเลยทีเดียว" รอยยิ้มแห่งชัยชนะปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเผียวจินฮุน พร้อมกับหันไปพูดกับสวีจิ่วหลิง "นายท่านสวี ตามกฎระเบียบของสมาคมธุรกิจใหญ่ตี้จิงของพวกคุณแล้ว หลังจากนี้เมืองเทียนหลงก็จะขึ้นอยู่กับฝ่ายพวกเราในการตัดสินแล้ว"

"ถูกต้อง!" สวีจิ่วหลิงหรี่ตาลงเล็กลงด้วยท่าทีที่เบิกบาน "เมื่อลงนามกันหมดแล้ว หลังจากนี้พวกเราก็จะกลายเป็นผู้มีอำนาจดูแลจัดการกับเมืองเทียนหลงแล้ว หากหลินอิ่งยังคิดที่จะมาก่อเรื่องอีก ก็คงจะมีเพียงแต่ต้องถูกสมาชิกทุกคนขับไล่เท่านั้น"

"หลินอิ่งแห่งตระกูลฉี คนนั้น อายุยังน้อย คิดว่าแค่อาศัยกำหมัดเดียวก็จะสามารถเอาชนะได้แล้ว แต่ความจริงยังอ่อนหัดเกินไป" สวีจิ่วหลิงพูดด้วยสีหน้าภูมิใจ

ความภาคภูมิในใจของสวีจิ่วหลิง นั้น มีความสุขบางอย่างจากการที่สามารถลืมตาอ้าปากได้อีกครั้ง ความอัปยศอดสูของตระกูลสวีที่เคยถูกหลินอิ่งกดขี่เมื่อในอดีต ตอนนี้ได้ถูกชำระล้างออกไปจนหมดจดแล้ว!

หลินอิ่งแข็งแกร่งมากขึ้นแล้วจะทำอะไรได้อีก?

ก็แค่คนชอบใช้กำลังไร้ความคิดเท่านั้น

วันนี้ไม่ว่าจะเป็น สมาคมธุรกิจใหญ่ตี้จิง , ตระกูลใหญ่ต่างๆ ,กลุ่มผู้มีอำนาจทางการเงิน หรือแม้แต่สมาคมธุรกิจต่างประเทศต่างก็ได้ลงนามในหนังสือสัญญามากกว่าครึ่งของคนทั้งหมดแล้ว

ผลประโยชน์ของทุกคนถูกมัดรวมเข้าด้วยกันหมด

ต่อให้หลินอิ่งจะมีความสามารถล้นฟ้ามากแค่ไหน มีหรือที่จะสามารถพลิกเเต้มได้อีก ?

ยิ่งไปกว่านั้น ยังไม่รู้เลยว่าหลินอิ่งจะสามารถรอดจากการลอบฆ่าของมุซาชิ จูโตะได้หรือเปล่าด้วย......

"ทุกท่าน!โปรดอยู่ในความสงบสักครู่!"

สวีจิ่วหลิงลุกขึ้นยืนตรงอย่างช้าๆ พูดด้วยน้ำเสียงที่ทรงพลังอย่างมาก

"ผลสรุปของการประชุมสุดยอดเทียนหลงได้ออกมาแล้ว จากความเห็นของผู้ร่วมประชุมทั้งหมดมีคนจำนวนมากกว่าครึ่งที่ให้การสนับสนุนตระกูลสวีของเรา" สวีจิ่วหลิงพูดอย่างผ่อนคลาย "ผมขอขอบพระคุณทุกท่านเป็นอย่างยิ่งที่ทุกท่านให้ความไว้วางใจและสนับสนุนโครงการความร่วมมือของตระกูลสวี อนาคตจากนี้จะต้องเจริญรุ่งเรืองมากขึ้นเรื่อยๆ แน่นอนครับ"

"ต่อจากนี้ผมจะจัดงานแถลงข่าวเพื่อประกาศผลสรุปของการประชุมยอดเทียนหลงครั้งนี้ให้แก่สาธารณชนได้รับทราบ" สวีจิ่วหลิงพูดอีกครั้งอย่างสบายใจ "จากนั้น หลังจากที่ทุกท่านกลับไปแล้วก็สามารถเริ่มที่จะมาติดต่อเจรจาเกี่ยวกับธุรกิจทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับเมืองเทียนหลงกับตระกูลสวีของเราได้เลยนะครับ"

"ครับ!มีนายท่านสวีเป็นผู้ดูแล พวกเราก็วางใจแล้วครับ เมืองเทียนหลงจะต้องพัฒนาไปข้างหน้าได้อย่างราบรื่นดุจสายน้ำแน่นอน"

"ใช่แล้วครับ ด้วยบารมีของนายท่านสวี และเกียรติยศของตระกูลสวีที่มีมานับศตวรรษ แล้วยังมีการสนับสนุนที่แข็งแกร่งของชีซิงกรุ๊ปจากธุรกิจนอกประเทศอีก พวกเราทุกคนล้วนเดินตามแสงสว่าง รับรองว่าจะต้องได้รับผลเก็บเกี่ยวที่มั่งคั่งแน่นอน!"

"จริงที่สุดครับ นอกจากคนระดับนายท่านสวี ยังจะมีใครมีคุณสมบัติและบารมีที่มากพอจะดูแลเมืองเทียนหลงได้อีก ?เป็นแค่หลินซื่อกรุ๊ปก็ยังคิดเพ้อเจ้อจะมาเป็นผู้นำงั้นหรอ?ตลกสิ้นดี!"

เสียงปรบมือดังครึกโครมไปทั่ว

หลังจากที่สวีจิ่วหลิงพูดจบ ผู้คนด้านล่างเวทีมากกว่าครึ่งต่างก็ลุกขึ้นยืนพร้อมกับปรบมือด้วยสีหน้ายินดี และพูดจาโอ้อวดต่างๆ นานา

แต่ก็ยังมีคนอีกจำนวนหนึ่งที่ไม่ได้ลุกขึ้นยืน ใบหน้าเต็มไปด้วยความซับซ้อน แววตายังคงแสดงออกถึงความลังเล ภายในใจเต้นตึกตักอย่างหนัก

"อะแฮ่ม......" สวีจิ่วหลิงกระแอมออกมา พร้อมกับกวาดมองไปยังผู้นั่งทุกคนด้วยสีหน้าเคร่งขรึม "แน่นอนว่าผมก็มีเรื่องไม่ดีบางอย่างที่จะแจ้งให้ทราบด้วย"

"วันนี้ยังมีผู้คนอีกจำนวนมากที่มีความคลางแคลงใจต่อตัวผมและตระกูลสวี ไม่ยอมลงนาม และไม่ยอมลงมติด้วย"

"ในการประชุมสุดยอดเทียนหลงครั้งนี้ ทุกอย่างได้สิ้นสุดลงแล้ว ตัวผมเองก็คร้านที่จะไปคิดบัญชีกับเรื่องเล็กน้อยพวกนี้แล้วด้วย แต่ว่าผมจะให้เวลาพวกคุณหนึ่งวัน ถ้าหากว่าไม่มากล่าวขอโทษ และขอเข้าร่วมกับตระกูลสวี"