บทที่ 618 จัดการอย่างเหมาะสม

"ตระกูลฉู่กับตระกูลโครเมียร์......" ดวงตาของหลินอิ่งนิ่งลึก พร้อมกับจิบชาดำ และพึมพำกับตัวเอง

ทั้งสองตระกูลนี้ล้วนมีความน่ารำคาญใจเสียจริง

ทางฝั่งของตระกูลฉู่แห่งเตียนหนาน ตัวเขานั้นยังมีหนี้บุญคุณอันใหญ่หลวงกับพวกเขา ซึ่งก็คือการไปนำเอาตัวยาของพวกเขามา

และความต้องการของฉู่จี้ชังพ่อมหอคนนั้นคือการจับคู่เขากับฉู่ฉู่หลานสาวของตัวเอง

แผนเดินทางไปยังเตียนหนานจำเป็นต้องไป

แต่ว่าตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาที่เหมาะสม

ส่วนทางด้านตระกูลโครเมียร์ ในใจของหลินอิ่งยังคงต้องมีความระวังรอบคอบอยู่เสมอ

เพราะท่านเอิร์ลแห่งตระกูลโครเมียร์ มีความเข้าใจเกี่ยวกับตัวตนของเขามากเกินไป

และยิ่งกว่านั้น ในตอนนั้นที่เขาได้เผชิญหน้าปราบมือกับชายคนนี้ ท่านเอิร์ลก็นับได้ว่าเป็นสุดยอดฝีมือระดับรายการแห่งฟ้าเลยทีเดียว แถมยังเป็นโหดเหี้ยมเลือดเย็นที่ควบคุมโลกแห่งความมืดทางทิศตะวันตกอีกด้วย

และในตอนนี้หลินอิ่งก็ไม่สามารถคาดเดาได้ถึงความคิดที่แท้จริงท่านเอิร์ล

ถ้าหากอยู่ในช่วงรุงเรืองที่สุด เขาก็ยังพอที่จะจัดการกับเรื่องพวกนี้ได้

ในสถานการณ์แบบนี้ถ้าหากท่านเอิร์ลคนนั้นเดินทางมายังประเทศหลุงด้วยตัวเองจริงๆ ความโกลาหลวุ่นวายที่จะเกิดขึ้นอาจจะไม่สามารถควบคุมได้

"เชิญพวกเขาเข้ามาให้หมดเถอะ จัดให้อยู่คนละห้องรับรอง เดี๋ยวผมจะไปต้อนรับเอง" หลินอิ่งกล่าวสั่งอย่างแน่วแน่

"ครับ!" หยูจื๋อเฉิงพยักหน้าอย่างเคารพ

สิบนาทีผ่านไป

ภายในห้องรับรอง อาคารดวงดาว

ฉู่ฉู่นั่งรออยู่บนโซฟาอย่างกระสับกระส่าย โดยมีชายวัยกลางคนอีกสองคนที่สีหน้าเคร่งขรึมกำลังนั่งอยู่ด้วย

หลี่ผูที่อยู่ข้างๆ ก็เข้ามาเสิร์ฟน้ำชาให้กับพวกเขา

และในตอนนั้นเอง ประตูก็ถูกเปิดออก ก่อนที่หลินอิ่งจะเดินเข้ามา แล้วดึงเก้าอี้ไท่ซืออกพร้อมกับนั่งลงไปอย่างสง่าผ่าเผย

ฉู่ฉู่หน้าแดงระเรื่อเหลือบมองไปยังหลินอิ่ง ก่อนจะลุกขึ้นยืน:"คุณหลินคะ คุณลุงทั้งสองของฉันต้องการที่จะพูดคุยกับคุณ อย่างนั้นฉันขอตัวก่อนนะคะ"

หลินอิ่งพยักหน้ารับเบาๆ โดยไม่พูดอะไร

จากนั้น ฉู่ฉู่กับหลี่ผูก็เดินออกจากประตูไป

ภายในห้องรับรอง เหลือเพียงแต่หลินอิ่งที่กำลังเผชิญหน้ากับฉู่หยุนซานของตระกูลฉู่ที่เคยพบกันมาก่อนหน้านี้แล้ว รวมทั้งชายวัยกลางคนที่มีสีหน้าสงบมั่นคง

"ไม่ทราบว่า ทั้งสองท่านเดินทางมาไกลขนาดนี้ เพราะมีเรื่องอะไรหรือเปล่าครับ?"

หลินอิ่งพูดอย่างพิถีพิถัน ก่อนจะยกกาต้มชาขึ้นอย่างช้าๆ เพื่อรินชาให้กับตัวเอง

"หลินอิ่ง ผมจะไม่คุยเรื่องอื่นกับคุณแล้ว" ฉู่หยุนซานมองไปยังหลินอิ่งพลางพูดอย่างไม่ใส่ใจ "เรื่องที่ช่วงนี้คุณได้ทำขึ้นในตี้จิง พวกเราเองก็พอจะได้ยินมาบ้างแล้ว"

"เรื่องที่เกิดขึ้นคราวที่แล้ว ผมสามารถให้อภัยกับความสะเพร่าของคุณ ตอนนี้คุณมีคุณสมบัติเพียงพอที่จะเข้าสู่ตระกูลฉู่ของเราแล้ว" ฉู่หยุนซานพูดอย่างผ่อนคลาย "การมาตี้จิงในครั้งนี้ ผมกับคุณท่านได้มีการปรึกษากันเรียบร้อยแล้ว"

ฉู่หยุนซานมักจะติดตามการเคลื่อนไหวในตี้จิงอยู่ตลอดเวลา

หลังจากการมายังตี้จิงในครั้งนี้ ก็ได้รู้ถึงพลังอำนาจที่สุดยอดของหลินอิ่งด้วยเช่นกัน

หลังจากชั่งน้ำหนักในใจแล้ว เขาก็นับว่ายอมรับในตัวหลินอิ่งแล้ว

อย่างน้อยก็ไม่เหมือนกับเมื่อก่อนที่เขาจะดูถูกหลินอิ่งเจ้าเด็กกระจอกจากโลกธรรมนี้

หลังจากนิ่งไปสักพัก ฉู่หยุนซานก็พูดขึ้นต่อ:"ผมขอถามอะไรคุณก่อนว่า เรื่องของฉู่ฉู่ในตี้จิงนี่มันเกิดอะไรขึ้น ?ทำไมถึงได้เจอกับการลอบฆ่าจากคนอื่นถึงสองครั้งด้วย?ได้ยินมาว่าเป็นกลุ่มคนต้าเหอ?แล้วเป็นมายังไง"

หลินอิ่งครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตอบกลับ:"เรื่องที่ฉู่ฉู่ต้องเจอกับการถูกลอบฆ่า ผมรู้สึกขอโทษตระกูลฉู่เป็นอย่างยิ่ง คนต้าเหอพวกนั้นล้วนพุ่งเป้ามาที่ผม"

"อืม" ฉู่หยุนซานตอบ" อืม" เพียงคำเดียว ไม่รู้ว่ากำลังครุ่นคิดอะไร "ที่นี่คือตี้จิง พื้นที่ของคุณ คุณควรที่จะรับผิดชอบเรื่องที่เกิดขึ้น นี่ยังโชคดีที่ฉู่ฉู่ไม่ได้เป็นอะไร ไม่อย่างนั้นพวกเราตระกูลฉู่ไม่มีทางปล่อยคุณไปแน่"

ฉู่หยุนซานแสดงออกถึงความไม่พอใจเรื่องนี้อย่างมาก ทั้งยังมีความหมายเชิงเตือนสติหลินอิ่งถึงเรื่องที่เขาต้องรับผิดชอบ