บทที่ 64 มอบกุญแจ

บทที่ 64 มอบกุญแจ

"เธอต้องการให้ผมรับตำแหน่งรองผู้จัดการของบริษัทคอลเลกชัน เงินเดือนหนึ่งล้าน แต่ผมได้ปฏิเสธแล้ว" หลินอิ่งพูดตามความจริงขึ้น

"ห่ะ นายพูดโกหกได้ใหญ่โตเหลือเชื่อจริงๆ!" ลู่หย่าฮุยหัวเราะประชด "หน้าอย่างนายหรอ? คุณหนูใหญ่แห่งตระกูลหวางถึงกับมาหานายด้วยตัวเอง แถมยังเชิญให้นายรับตำแหน่งรองผู้จัดการบริษัท และให้เงินเดือนหนึ่งล้านด้วย? แต่นายปฏิเสธหรอ?"

"หลินอิ่ง นายอย่าทำเหมือนกับพวกเราไม่เคยผ่านโลกมาก่อนเลย!" จางซิ่วเฟิงพูดด้วยน้ำเสียงทุ่มต่ำขึ้น "ตำแหน่งรองผู้จัดการ เงินเดือนหนึ่งล้าน แถมคุณหนูใหญ่แห่งตระกูลหวางออกหน้าพูดเองหรอ? ฉันว่าตรรกะความคิดของนายมีปัญหา!"

"นายเห็นฉันกับแม่ยายของนายเป็นคนโง่เขลาหรอ?" จางซิ่วเฟิงพูดด้วยน้ำเสียงขุ่นเคืองขึ้น "ถึงแม้ฉันจะมีชีวิตไม่ได้ดีมากอะไร แต่โชคดีที่เกิดมาในตระกูลจาง เลยมีมิตรไมตรีต่อสหาย แถมผ่านประสบการณ์ทางสังคมมากมาย!"

"นายเพิ่งมีเรื่องกับลูกชายคนเดียวของน้องคนที่สี่ของตระกูลหวางมา หวางจื่อเหวิน แต่กลับบอกว่า คุณหนูใหญ่แห่งตระกูลหวางเชิญนายไปรับตำแหน่งรองผู้จัดการภายใต้บริษัทตระกูลหวางหรอ?"

จางซิ่วเฟิงอารมณ์ขึ้นทันที เพราะรู้สึกเหมือนกับหลินอิ่งกำลังดูถูกปัญญาของคนรอบครัวตัวเอง!

"ฉันขอพูดคำพูดที่ไม่น่าฟังสักหน่อยนะ หลินอิ่ง ตอนนี้นายเป็นไอ้ขยะที่มีชื่อเสียงของเมืองชิงหยูน ใครต่างไม่กล้าเข้าใกล้" จางซิ่วเฟิงพูดอย่างไม่เกรงใจว่า "หากใครเข้าใกล้นายก็หมายถึงมีปัญหากับหวางจื่อเหวินด้วย เข้าใจไหม? แล้วใครกันเพื่อนาย จะยอมไปมีปัญหากับคนตระกูลหวาง?"

จางซิ่วเฟิงกับลู่หย่าเฟิงพูดจนเมื่อยปากเสร็จ ก็เดินกลับไปนั่งบนโซฟาด้วยอารมณ์คับแค้นคับใจ ขณะเดียวกันก็แค่นเสียงประชดต่อหลินอิ่ง

แน่นอนว่า นี่ไม่ใช่เพราะปัญหาเรื่องด้านสติปัญญา แต่พวกเขาคาดไม่ถึงต่างหาก ใครต่างก็คิดไม่ถึงว่า หลินอิ่งทำให้หวางหงหลิงออกหน้าเชิญเขาทำงานด้วยตัวเอง......

"หลินอิ่ง นายยังคงไม่ยอมรับว่าแอบไปมีผู้หญิงข้างนอก เรื่องนี้ฉันไม่รู้จะพูดอะไรแล้ว!" จางซิ่วเฟิงพูดด้วยน้ำเสียงทุ่มต่ำขึ้น "ฉันขอบอกนายให้รู้เลยว่า เพราะเรื่องที่นายก่อขึ้นมา ทำให้ครอบครัวของฉันต้องแบกรับความกดดันมหาศาล!"

"ฉีโม่ คุณลุงใหญ่ ป้าสอง ลุงสาม ลุงสี่ ฮาหก น้องสะใภ้เจ็ด!" ยิ่งจางซิ่วเฟิงพูดก็ยิ่งรู้สึกโมโห "ทุกคนต่างโทรศัพท์มาถามฉัน ถามฉันว่าทำไมปล่อยให้นายไปหมิงเป่าซวน? ทำไมถึงไปมีเรื่องกับตระกูลหวาง ต้องการสร้างความลำบากต่อพวกเขาหรอ?"

"แล้วจะให้ฉันเอาหน้าไปไว้ที่ไหน! ซึ่งล้วนเกิดมาจากสิ่งที่นายก่อขึ้นมาทั้งหมด ตอนนี้ฉันกลายเป็นที่เกลียดชังของตระกูลแล้ว!" จางซิ่วเฟิงพูดความคับอกคับใจ "พวกเขากำลังข่มขู่ครอบครัวของพวกเรา!"

"หลินอิ่ง หวางจื่อเหวินออกปากพูดออกมาแล้ว!" ลู่หย่าฮุยพูดต่อว่า "ตอนนี้เขากำลังข่มขู่ตระกูลจางอยู่ และซักถามว่าหลินอิ่งเป็นคนของตระกูลจางหรือเปล่า? แถมยังเพิ่มความกดดันให้กับลุงใหญ่ และลุงสามของฉีโม่ด้วย หากพูดตามความจริงว่านายยังเป็นคนของตระกูลจางล่ะก็เขาคงถีบวงตระกูลของพวกเราทั้งหมดออกจากเมืองชิงหยูนแน่!"

"ดังนั้นพวกเขาเลยโทรศัพท์มากดดันครอบครัวของพวกเรา"

"ครอบครัวของเราใกล้กลายเป็นคนที่มีปัญหากับตระกูลจางแล้ว" จางซิ่วเฟิงส่ายหน้าถอนหายใจ "ฉันแก่มากแล้ว ไม่มีความสามารถอะไรแล้ว และไม่ถือสาคนตระกูลจางจะมาดูถูกฉันด้วย แต่ฉีโม่ยังอายุน้อย และยังอยู่ในช่วงวัยทำงาน ตอนนี้ตระกูลจางกำลังเกลียดชังครอบครัวเราอยู่ แล้วแบบนี้ในอนาคตเธอจะอยู่เมืองชิงหยูนได้ยังไงล่ะ?"