บทที่ 649 ขวางแล้วฆ่าทิ้ง

นายพลงูนั้นรู้จักสำนักบี้ชุ่ย

สำนักบี้ชุ่ยนั้น เป็นกองกำลังระดับกลางในแวดวงลึกลับ ถือเป็นสำนักระดับสามที่สืบทอดกันมา ถือว่ายังพอมีชื่อเสียงอยู่บ้าง

กองกำลังระดับนี้ ถ้าเอามาเปรียบเทียบกับแก๊งมังกรที่ยิ่งใหญ่ละก็ มันก็ไม่ต่างอะไรกับมดปลวกเลย

แก๊งมังกรห้าสำนักสิบสองฝ่าย แค่เลือกออกมาสักสำนัก ก็สามารถจัดการกับสำนักบี้ชุ่ยได้อย่างง่ายดายแล้ว

"แก๊งมังกรอย่างนั้นเหรอ?"

พอได้ยินอย่างนั้น รูม่านตาของกู่ชางไห่ก็หดเล็กลงทันที สีหน้าหวาดกลัว พร้อมกับทำหน้าไม่อยากจะเชื่อ

เขาตกใจกับชื่อที่นายพลงูประกาศออกมา

ในแวดวงลึกลับของประเทศหลุงนั้น กองกำลังที่กล้าใช้มังกรแทนตัวเองก็มีแค่เจ้าเดียวเท่านั้น

แค่ไตร่ตรองจากคำว่าแก๊งมังกร ก็รู้แล้วว่า นี่คือตัวตนที่มีตำแหน่งสูงส่งแค่ไหน......

นี่ต้องเป็นดั่งผู้อยู่จุดสูงสุดในแวดวงลึกลับแล้ว ไม่มีใครกล้าแย่งชิงตำแหน่งด้วย

กู่ชางไห่รู้ดีว่าระดับของผู้อาวุโสหลินอิ่งนั้นสูงเกินเอื้อมแค่ไหน แข็งแกร่งแค่ไหน

แต่ไม่นึกเลยว่าผู้อาวุโสจะไปมีเรื่องกับศัตรูที่แข็งแกร่งอย่างแก๊งมังกรได้

"ทำไม? คนแซ่กู่ รู้จักกลัวแล้วใช่มั้ย?" นายพลงูยิ้มและพูดออกมาอย่างไม่ชอบใจ "แกรู้รึเปล่าว่าตัวเองได้ทำความผิดที่ร้ายแรงขนาดไหนมั้ย?"

"ฉันจะให้เวลาแกสามสิบวิ รีบปล่อยตัวประกันแล้วไสหัวออกจากภูเขาเจียงเยว่ไปซะ ทุกอย่างยังสามารถผ่อนปรนกันได้!"

กู่ชางไห่สีหน้าเคร่งขรึมอย่างถึงที่สุด เขาได้ไตร่ตรองไปอย่างรวดเร็ว

"จะให้ปล่อยตัวประกันนั้นไม่มีทาง" กู่ชางไห่พูดอย่างหนักแน่น "แกอย่าคิดว่าแค่เอาชื่อมาอ้างก็สามารถทำให้ฉันกลัวได้นะ"

"แก๊งมังกรนั้นสูงส่งแค่ไหน จะมาทำเรื่องต่ำทรามอย่างที่พวกแกกำลังทำอยู่ได้ยังไง?"

กับที่มาที่ไปของพวกนายพลงูนั้น กู่ชางไห่ก็รู้สงสัยอยู่ในใจเหมือนกัน

ดูจากชายนิรนามที่เป็นหัวหน้าคนนั้น เขารู้ว่าต้องไม่ใช่คนธรรมดาแน่นอน แต่ก็ไม่เคยนึกถึงแก๊งมังกรมาก่อน

แต่ว่า ในแวดวงลึกลับนั้นแก๊งมังกรเป็นดั่งการมีอยู่ของระดับพระเจ้า สืบทอดกันมานับพันปี มีรากฐานยาวนับพันปี ชื่อเสียงเลื่องลือนับพันปี

แล้วจะไปทำเรื่องอย่างการลักพาตัวผู้หญิงได้ยังไงล่ะ?

ต้องเข้าใจว่า แก๊งมังกรนั้น เป็นสิ่งที่ยอดฝีมือในแวดวงลึกลับนับไม่ถ้วนเชิดชูบูชาเลย

"ฮึฮึฮึ......ดูท่าแกจะไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตาสินะ" นายพลงูพูดด้วยสีหน้าที่เย็นชา "ทำไมมันถึงเป็นเรื่องที่น่ารังเกียจล่ะ? นี่แกคิดเหรอว่าในโลกแห่งความเป็นจริงนั้นมันจะขาวสะอาดขนาดนั้นจริงๆ?"

"คนแซ่กู่ บอกให้เอาบุญก็ได้ ฉันคือหัวหน้าองครักษ์มังกรดำ นายพลงู" นายพลงูพูดออกมาอย่างไม่ชอบใจ "แกสามารถไปสืบที่แวดวงลึกลับดูได้ ว่ามีชื่อของฉันอยู่จริงมั้ย"

" เรื่องในคืนนี้ เป็นเรื่องที่มีผลกระทบมาก ถ้าแกเข้ามายุ่ง ก็ต้องได้รับโทษโดยการทำลายสำนักทิ้งซะ!"

คำพูดที่ข่มขู่แบบนี้ ส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะความไม่มั่นใจของนายพลงูว่าจะสามารถจัดการกับกู่ชางไห่ได้มั้ย

หลังสู้กับหลินอิ่ง ก็ถูกเล่นงานจนช้ำในอย่างหนัก กำลังรบในตอนนี้จึงถดถอยไปมาก

ถ้าอยู่ในสภาพสมบูรณ์ เขาคงลงมือสังหารไปนานแล้ว การจะสังหารกู่ชางไห่ที่เพิ่งเข้าสู่รายการแห่งดินชั้นล่างนั้น ก็เป็นเรื่องที่ไม่ได้ยากเย็นอะไร

ความคิดในใจของนายพลงูนั้นเหี้ยมโหดมาก เขาต้องการใช้คำพูดเหล่านี้เกลี้ยกล่อมกู่ชางไห่ ทางที่ดีให้กู่ชางไห่ยอมปล่อยตัวประกันแต่โดยดี

ตอนนี้ไม่มีทางเลือก จำใจต้องละเว้นชีวิตของกู่ชางไห่ไปก่อน

รอเสร็จเรื่องแล้ว ค่อยไปตามหาพวกสำนักบี้ชุ่ย ไม่ใช่จัดการกู่ชางไห่แค่คนเดียว แต่จะถอนรากถอนโคนทุกคนที่มีส่วนเกี่ยวข้องแล้วปิดข่าวไม่ให้ใครรู้เด็ดขาด

กู่ชางไห่ที่ต้องเจอกับการข่มขู่ของนายพลงู สายตาแน่วแน่ สีหน้านั้นแน่วแน่ยิ่งกว่า

สิ่งที่นายพลงูพูดนั้นไม่ผิด ผลกระทบจากเรื่องในคืนนี้มันร้ายแรงจริงๆ

การต่อสู้ที่เอาเป็นเอาตายระหว่างรายการแห่งฟ้าสองคน ถ้ารู้ไปถึงแวดวงลึกลับล่ะก็ มันต้องเป็นเรื่องเขย่าวงการอย่างแน่นอน