บทที่ 667 หลินอิ่งฟื้นแล้ว

โรงพยาบาลที่หนึ่งอำเภอในมณฑลเจียงเยว่

บนชั้นแปด ในห้องพักผู้ป่วยของหลินอิ่ง

จางฉีโม่นั่งอยู่ข้างเตียงผู้ป่วย เอนหลังพิงเก้าอี้ หลับตาลงเล็กน้อย ดูเหมือนว่าง่วงจนหลับไปแล้ว

เธอนอนเฝ้าอยู่ข้างเตียงหลินอิ่งทุกวัน และหลายวันมานี้เธอรู้สึกทรมานมาก และรู้สึกไม่มั่นคงเป็นอย่างมาก

ความทรมานของจางฉีโม่นั้นไม่สามารถจินตนาการได้

ถ้าหลินอิ่งไม่สามารถฟื้น และกลายเป็นเจ้าชายนิทราจริง ๆ แล้วเธอจะเผชิญชีวิตในอนาคตอย่างไร

เธอต้องรู้สึกผิดไปตลอดชีวิต

ในช่วงเวลาที่ผ่านมานี้ จางฉีโม่คิดมาก คิดจนรู้สึกสับสน ทำให้ร่างกายของเธอซุบผอมลงไปมาก

ในเวลานี้ แพทย์ชายวัยกลางคนใส่เสื้อคลุมสีขาวเคาะประตูแล้วเดินเข้ามา เขาเหลือบมองจางฉีโม่ที่กำลังหลับ และไม่ได้รบกวนการพักผ่อนของเธอ

เขาวางเครื่องมือและขวดยาลง เตรียมที่จะเปลี่ยนยาให้หลินอิ่งที่นอนอยู่บนเตียงผู้ป่วย

เมื่อเห็นฉากนี้ คุณหมอหลิวถอนหายใจด้วยความประทับใจ

เขาสามารถเห็นความรักลึกซึ้งที่คุณจางมีต่อหลินอิ่งสามีของเธอ

เป็นที่น่าเสียดายที่อาการบาดเจ็บของหลินอิ่งนั้นยากต่อการรักษาฟื้นฟูด้วยเทคโนโลยีที่สมัยนี้

"อืม?"

คุณหมอหลิวกำลังถือขวดยาอยู่ ขณะที่เขากำลังจะเปลี่ยนขวด

ทันใดนั้น เขาก็แสดงท่าทางประหลาดใจและตกใจเป็นอย่างมาก

เพราะว่าหลินอิ่งที่นอนอยู่บนเตียง ขณะนี้นิ้วของเขาก็ขยับขึ้นมาอย่างกะทันหัน

"นี่ นี่มัน......."

คุณหมอหลิวสูดลมหายใจ และแสดงท่าทางที่ไม่อยากจะเชื่อ

ซึ่งมันขัดกับความรู้ทางการแพทย์ทั่วไป เขาเป็นแพทย์มาหลายสิบปีแล้ว แต่ไม่เคยเห็นสถานการณ์เช่นนี้มาก่อน

อาการบาดของหลินอิ่งนั้นสาหัสมาก ตามปกติแล้วยังไม่สามารถเคลื่อนไหวด้วยตนเองได้

หลินอิ่งที่นอนอยู่บนเตียงค่อย ๆ ลืมตาขึ้น มีแสงที่น่าเกรงขามประกายอยู่ในดวงตาของเขา

"ที่นี่คือที่ไหน?"

มีความสงสัยเล็กน้อยอยู่ในดวงตาของหลินอิ่ง และเขามองไปสภาพแวดล้อมโดยรอบ

เขารู้สึกสับสนเล็กน้อย

ในความทรงจำของเขา หลังจากที่ฆ่าท่านมังกรดำแล้ว เขาก็กอดฉีโม่......

สภาพแวดล้อมตอนนี้ดูเหมือนว่าจะเป็นโรงพยาบาล?

ตนเองหมดสติไปนานแค่ไหน?

หลินอิ่งขยับไหล่ มือและเท้า รู้สึกว่าไม่มีอะไรร้ายแรง แต่กล้ามเนื้อแข็งเล็กน้อย ซึ่งส่งผลต่อการเคลื่อนไหว

อย่างไรก็ตาม กำลังภายในเส้นลมปราณในร่างกายดูเหมือนจะอยู่ในสภาวะนิ่ง ทำให้ตอนนี้ยังไม่สามารถใช้กำลังภายในได้

"หลังจากการต่อสู้คราวนี้ ระยะวัฏจักรยิ่งทำให้ร้ายแรงขึ้นไปอีก......" หลินอิ่งกล่าวพึมพำกับตนเอง

หลินอิ่งรู้สึกว่า ถึงแม้อาการบาดเจ็บที่หลงเหลืออยู่ในร่างกายของเขาจะไม่เป็นอันตรายถึงชีวิต แต่ก็ทำให้ร่างกายของเขาอ่อนแอลงไปอีก

ก่อนที่จะต่อสู้กับท่านมังกรดำ ยังสามารถระเบิดความแข็งแกร่งของการต่อสู้ได้

ตอนนี้เขาไม่สามารถใช้กำลังภายในได้ระยะหนึ่ง ทำให้เขากลับไปเป็นเหมือนช่วงเวลาที่อยู่เมืองชิงหยูน และไม่ต่างจากคนปกติทั่วไป

ทำให้สีหน้าของหลินอิ่งกลายเป็นเคร่งขรึม

โดยเฉพาะในช่วงเวลาวิกฤติ แต่ไม่สามารถใช้พลังได้นั้นถือเป็นข่าวร้ายสำหรับเขา

ในช่วงเวลาของระยะวัฏจักรนี้ บางทีเขาอาจต้องปรับแผนกลยุทธ์ใหม่ และอาจจะซ่อนเร้นความสามารถ

หลังจากตัดสินใจ หลินอิ่งมองไปด้านข้าง เห็นฉีโม่นอนพิงอยู่บนเตียง เขาอดไม่ได้จนเกิดรอยยิ้มปรากฏขึ้นที่มุมปาก