บทที่ 690 ต่างพากันออกหน้า

อาคารเทียนหลง ภายในสถานที่จัดประชุมขนาดใหญ่ มีคนเดินเข้ามาอย่างไม่ขาดสาย เดินผ่านพรหมแดง และนั่งลงบนที่นั่งประชุมแบบวงกลม

หลินสวนถูยืนมือไขว้หลังหน้าอาคาร มองดูผู้คนที่เข้าไปในงานอย่างเงียบๆ

ไม่ว่าจะเป็นตระกูลไหนในตี้จิง หลังจากเห็นหลินสวนถู ก็ล้วนมีสีหน้าเคารพยำเกรง ทักทายด้วยความเคารพ จากนั้นก็เข้าไปด้านใน

เมื่อหลินสวนถูเผชิญหน้ากับความเคารพของทุกคน ก็ทำแค่ยิ้มเบาๆ ด้วยความสำรวม

เขาชอบความรู้สึกแบบนี้มาก มีความสูงส่ง ได้รับความเคารพจากทุกคน

เมื่อเผชิญกับคนไร้ความสามารถบ้านรวยในโลกธรรมที่นั่งอยู่นี้ ในใจหลินสวนถูก็เต็มไปด้วยความรู้สึกหยิ่งในศักดิ์ศรี

ในสายตาเขาก็เป็นแค่สิ่งเล็กน้อยในโลกมนุษย์กลุ่มหนึ่ง

เพราะเมื่อไหร่ก็ตามที่เขาลงมือ คนที่เรียกว่ามีเงินมีอำนาจเหล่านี้ สามารถประสบกับความสิ้นหวังบนโลกมนุษย์ได้เลย

ยืนมองจากบนที่สูง ไม่มีอะไรดีไปกว่านี้แล้ว

"ปู่เจ็ด ลูกน้องกลุ่มนั้นของหลินอิ่งไม่ค่อยเชื่อฟัง ดูเหมือนว่าติดต่อหลินอิ่งได้แล้ว ไปสอบปากคำพวกเขาหน่อยดีไหมครับ?"

ขณะนั้นเอง ชายในชุดราชวงศ์ถังคนหนึ่งเดินมา แล้วพูดกระซิบข้างๆ หลินสวนถู

"พวกเขาติดต่อหลินอิ่งได้แล้ว?"หลินสวนถูถามด้วยความประหลาดใจ

"ครับ นิ่งซวนและพวกเสแสร้ง ไม่รู้ว่าวางแผนอะไรไว้ ผมแอบฟังที่นิ่งซวนพวกเขาพูด เหมือนว่าติดต่อหลินอิ่งได้แล้ว ว่ากันว่าหลินอิ่งกำลังเดินทางกลับตี้จิง"ชายในชุดราชวงศ์ถังพูดอย่างจริงจัง

"ฮ่า น่าสนใจดี"หลินสวนถูสายตาครุ่นคิด"หลินอิ่งกลับมาตี้จิงแล้ว แถมยังอยู่ระหว่างการเดินทาง......"

"ฉันอยากเจอกลับไม่ได้เจอ หลินอิ่งถึงกับมาอาคารเทียนหลงด้วยตัวเอง ในวันที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้"

"งั้นก็ให้เขาเห็น ว่าเวทีที่ฉันจัดให้เขานั้นเป็นยังไง......"

หลินสวนถูพูดเย้ยหยัน

ข่าวที่หลินอิ่งกลับมา ไม่ได้สั่นคลอนจิตใจของเขาเลย

หลินสวนถูมั่นใจในตัวเองมาก ว่าทุกอย่างในตี้จิงอยู่ในความควบคุมของเขา

หลินอิ่งไม่มีความสามารถอะไรที่สามารถใช้ได้ในตี้จิงแล้ว

หลินอิ่งกลับมา ก็สามารถเหยียบย่ำเขาได้อย่างชอบด้วยเหตุผลพอดี ให้ทั้งตี้จิงเห็นถึงความน่าเกรงขามของตระกูลหลิน

เสาธงนี้ที่ตระกูลหลินสร้างไว้ในตี้จิง ต้องใช้เลือดของหลินอิ่งมาย้อมให้เป็นสีแดง!

"ปู่เจ็ด หลินอิ่งกล้ากลับตี้จิง บางทีอาจมีไม้ตายอะไร พวกเราควรเตรียมพร้อมป้องกันหรือไม่?"ชายในชุดราชวงศ์ถังพูดอย่างกังวล

"การมีพลังที่สมบูรณ์ จะอุบายอะไรก็เป็นแค่เรื่องเล็กๆ "หลินสวนถูพูดอย่างทะนงองอาจ"หลินอิ่งในตอนนี้ จะเอาอะไรมาสู้กับฉัน?"

"ถ้าพูดถึงสถานะเบื้องหลัง หลินอิ่งก็เป็นแค่ลูกหลานที่เร่ร่อนในโลกธรรมของตระกูลหลินก็เท่านั้น แต่ฉันเป็นถึงปู่เจ็ดของเขา!"

"ถ้าพูดถึงอำนาจ หลินอิ่งก็เป็นแค่ผู้มีอำนาจในโลกธรรมเล็กๆ มีอำนาจทางการเงินแค่บางส่วนในของโลกธรรมก็เท่านั้น ส่วนฉันมีอำนาจในตระกูลหลิน อีกทั้งยังยึดครองกิจการพื้นฐานในตี้จิงของหลินอิ่ง"

"ถ้าพูดถึงบูโด ผู้ชายอายุยังน้อยอย่างหลินอิ่งจะเก่งระดับไหนเชียว?เกรงว่าแม้แต่คุณสมบัติที่จะถือรองเท้าให้ฉันก็ยังไม่มี"

หลินสวนถูพูดด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยความมั่นใจ ราวกับมีความมั่นใจสุดๆ เอาหลินอิ่งอยู่หมัด

ใช่ หลินสวนถูคิดไม่ออกว่าหลินอิ่งยังจะมีวิธีอะไร ที่จะทำลายสถานการณ์ของเขาในตี้จิงได้

หลินอิ่งเลือกที่จะกลับมาเวลานี้ ทำให้ตัวเองขายหน้าอย่างไม่ต้องสงสัยเลย

"ปู่เจ็ดพูดถูก เพียงแต่ว่าหลินอิ่งจัดการคุณชายเก้าที่มณฑลตุงไห่ได้ แถมยังทำให้ผู้อาวุโสฉินหวาดกลัวเช่นนี้ เกรงว่าน่าจะมีความสามารถอยู่บ้าง"ชายในชุดราชวงศ์ถังพูดอย่างจริงจัง

"บูโดของหลินอิ่ง ดูได้จากบุคคลที่มีพลังต่ำกว่าเขา สามารถดูออกได้อย่างชัดเจน"หลินสวนถูค่อยๆ พูดขึ้น"เด็กคนนี้ก็แค่อยู่ในอันดับ"

"แม้บูโดเขาจะสูงกว่านี้ แต่สูงได้ถึงขั้นที่สามารถต่อต้านตระกูลหลินตัวคนเดียวได้เหรอ?"

พูดจบหลินสวนถูก็ไม่พูดอะไรอีก มองชายในชุดราชวงศ์ถังด้วยสายตาเยือกเย็น

"ตอนนี้แกไปเตรียมการประชุมให้เรียบร้อย จับตาดูนิ่งซวนพวกนั้นไว้ พอคนเริ่มเยอะ ค่อยเอาหมอนั้นมาเชือดไก่ให้ลิงดู"หลินสวนถูสั่งเสียงเยือกเย็น