บทที่ 691 ความสำคัญของหลินอิ่ง

"พี่หยุนซาน ทำไมพูดอย่างนี้ล่ะ?" หลินสวนถูทำหน้าเคร่งเครียด พูดเสียงหนัก

ในฐานะที่ฉู่หยุนซานเป็นลูกชายคนโตของราชาแห่งยาฉู่จี้ชัง ซึ่งเป็นคนตระกูลฉู่แห่งเตียนหนาน รอบรู้การแพทย์ ความสามารถเรื่องบูโดก็สูงส่ง ถือว่าเลื่องชื่อในกลุ่มกองกำลังลึกลับ

แม้ตระกูลหลินแห่งลังยาเป็นผู้นำตระกูลใหญ่แห่งกองกำลังลึกลับทั้งหก แต่ตระกูลฉู่แห่งเตียนหนานก็หนึ่งในกองกำลังนั้นเช่นกัน

สองตระกูลต่างเพียงพื้นฐานและจุดหลักในการพัฒนาเท่านั้น

ตระกูลหลินแห่งลังยาเป็นผู้นำตระกูลใหญ่ คนตระกูลหลินทำการเหิมเกริม เกียรติศักดิ์ที่อยู่ด้านนอกเลื่องลือดังกระฉ่อน

แต่ตระกูลฉู่แห่งเตียนหนานเรียบสมถะ ใฝ่ศึกษาวิจัยการแพทย์ ทั้งไม่มีท่าทางยโสเหมือนตระกูลหลิน

หากวิเคราะห์โดยละเอียด ถ้าจะเทียบฉู่หยุนซานกับหลินสวนถูที่เป็นรุ่นสองและเป็นลำดับเจ็ดของตระกูลหลินแห่งลังยาแล้วก็ไม่ด้อยไปกว่ากัน

เพราะศักดิ์ของนายท่านใหญ่ตระกูลหลินเทียบเท่าราชาแห่งยาฉู่จี้ชัง

คนหนึ่งเป็นตำนานอยู่จุดสูงสุดของบูโด ส่วนอีกคนก็เป็นเซียนแห่งการแพทย์

ฉู่หยุนซานหัวเราะ แล้วกล่าวอย่างเป็นเหตุเป็นผล "ผมแค่ทนดูพี่สวนถูรังแกเด็กไม่ได้เท่านั้น บีบบังคับเด็กรุ่นหลังของตัวเองแบบนี้ แล้วยังจะฉวยตอนหลินอิ่งไม่อยู่ตี้จิงฮุบกิจการเขาอีก"

"พี่สวนถูเป็นผู้ใหญ่ที่มีชื่อเสียงในตระกูลหลิน ทำแบบนี้ไม่น่ามองเอาเสียเลย"

ฉู่หยุนซานหัวเราะพลางพูด ทว่าแต่ละคำนั้นกลับกระทบกระเทียบเสียดสีจนทำให้หลินสวนถูหน้าเขียวปั๊ด

"ฉู่หยุนซาน แกหมายความว่ายังไงกันแน่? หรือว่าวันนี้ที่มาอาคารเทียนหลงก็เพื่อจะหนุนหลังให้หลินอิ่ง?" หลินสวนถูพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

"ฉันจะบอกให้นะ หลินอิ่งเป็นลูกหลานของตระกูลหลิน นี่มันเป็นเรื่องภายในของตระกูลหลิน แกไม่มีสิทธิ์มายุ่ง! ทุกอย่างที่ฉันทำก็เป็นคำสั่งจากแม่เฒ่าทั้งนั้น!"

"ถ้าแกคิดว่าไม่สมควร ก็ไปสอบถามที่เขาลังยาได้!"

"ฉันก็อยากรู้เหมือนกัน ว่าแกจะกล้าไหม?!"

หลินสวนถูรู้สึกว่าอำนาจของตัวเองถูกท้าทาย ตะคอกออกไป แตกหักกับฉู่หยุนซานทันที

เขายอมไว้หน้าฉู่หยุนซานเล็กน้อย เป็นการให้เกียรติ

แต่ฉู่หยุนซานมาถึงก็พูดจาเสียดแทง ท่าทางอย่างกับจะออกหน้าเรียกร้องความเป็นธรรมให้หลินอิ่ง

นี่ทำให้หลินสวนถูโมโหทันที และยังโมโหมากด้วย

"เหอะๆ" ฉู่หยุนซานหัวเราะเหอะๆ แล้วพูดอย่างไม่รีบไม่ร้อน "หลินสวนถู คุณไม่ต้องเอาแม่เฒ่ามาข่มผม แม่เฒ่าขึ้นชื่อว่ารักชื่อเสียง จะให้คุณเรื่องน่าอายอย่างการข่มเหงรังแกเด็กเหรอ?"

"ผมก็บอกคุณได้เลย ว่าที่ผมมาตี้จิง เพราะได้รับคำสั่งจากคุณท่านตระกูลผมเหมือนกัน คุณท่านให้ความสำคัญกับหลินอิ่งมาก ก็เลยให้ผมมาช่วยเหลือเขาเป็นการเฉพาะ" ฉู่หยุนซานพูดเสียงเข้ม ท่าทางไม่ด้อยกว่าอีกฝ่าย

"อะไรนะ?! คุณท่านฉู่จี้ชังให้แกลงเขามาเพื่อช่วยเหลือหลินอิ่งเป็นการเฉพาะ?!"

เมื่อได้ยินดังนั้นแล้ว สีหน้าหลินสวนถูก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย ประหลาดใจและสงสัย

ไม่ว่าหลินสวนถูจะวางอำนาจอย่างไร ก็มองข้ามตำแหน่งและฐานะของฉู่จี้ชังที่เป็นราชาแห่งยาผู้นี้ไม่ได้

ความสามารถด้านบูโดของราชาแห่งยาฉู่จี้ชังเป็นปริศนามาตลอด ทว่าชื่อเสียงก็ไม่เหนือไปว่านายท่านใหญ่ตระกูลหลิน

ไม่ว่าจะประสบการณ์ ศักดิ์ หรือการคบค้าสมาคมในแวดวงลึกลับ คุณท่านฉู่จี้ชังก็ไม่ด้อยไปกว่านายท่านใหญ่ตระกูลหลินเลย

หากได้พบปะหน้าจริง หลินสวนถูยังต้องเรียกคุณท่านฉู่ด้วยความเคารพนอบน้อม

"จะเป็นไปได้ยังไง? คุณท่านฉู่ไม่เคยสนใจโลกภายนอก ไม่เคยเข้าร่วมในศึกลึกลับมากี่ปีแล้ว? จะให้แกเจาะจงลงเขาเพื่อหลินอิ่งได้ยังไง?" หลินสวนถูไต่ถามด้วยความสงสัย

ล้อเล่นอะไร! ราชาแห่งยาถึงกับส่งคนมาเสริมทัพ นี่หลินอิ่งต้องมีหน้ามีตาขนาดไหนกัน?!

หลินอิ่งมีความสำคัญขนาดนี้เชียวหรือ?

"คุณไม่เชื่อ? เฮอะ" ฉู่หยุนซานหัวเราะ "เอาจริงๆ นะ ผมก็ไม่เชื่อเหมือนกัน แต่คุณท่านให้ทำแบบนี้จริง คำพูดเดิมของเขาก็คือ ใครกล้าแตะหลินอิ่ง ก็ถือว่าแตะเขาด้วย!"

ฉู่หยุนซานเคยพบปะกับหลินอิ่งมาก่อน ครั้งที่แล้วเพราะเรื่องดอกโคม ตอนนั้นยังถูกหลินอิ่งล็อกไว้แล้วแย่งเอายาไป

ตอนแรกฉู่หยุนซานแค้นหลินอิ่งมาก

แต่เพราะท่าทีของคุณท่านและความสามารถของหลินอิ่งที่ไม่อาจคาดเดา จึงทำให้ฉู่หยุนซานเปลี่ยนทัศนคติใหม่