บทที่ 697 อย่าประมาทหลินอิ่ง

เมื่อหลินสวนถูจากไปแล้ว การประชุมของอาคารเทียนหลงจึงกลับสู่ความสงบ

เวลานี้สายตาทุกคน รวมถึงตัวแทนของคุณท่านจ้าวและตระกูลกงซุนที่มีอคติกับหลินอิ่ง ต่างยำเกรงเขาอยู่ลึกๆ

ที่ว่าฟ้าฝนไม่แน่นอนก็คงเป็นเช่นนี้กระมัง

แวดวงตระกูลใหญ่ในตี้จิงได้เห็นว่าคุณชายอิ่งมีวิธีการดุดันขนาดไหนอีกครั้ง

ขนาดหลินสวนถูที่มีแบ็คกราวด์ยักษ์ใหญ่ เป็นบุคคลผู้มีฝีมือร้ายกาจยังไม่อาจสั่นคลอนตำแหน่งของคุณชายอิ่งได้ ทั้งยังทำให้ตำแหน่งของเขามั่นคงยิ่งกว่าเดิม...

ครั้นแล้วหลินอิ่งก็นำผู้อาวุโสฉินไปห้องทำงานหัวหน้าสมาคมของเขาในอาคารเทียนหลง พูดคุยกันระยะหนึ่ง

ส่วนพวกจ้าวเฉิงเฉียนกับฉู่หยุนซานทั้งสามก็ถูกรับรองให้รออยู่ที่ห้องรับแขก

ส่วนเรื่องแขกที่ถูกเรียกมาในห้องประชุม หลินอิ่งก็มอบให้นิ่งซวนเป็นผู้จัดการ

ใช้การนี้สร้างเสถียรภาพให้โปรเจคเมืองเทคโนโลยีเทียนหลง ให้นิ่งซวนทำความเข้าใจเรื่องแผนงานเมืองเทคโนโลยีเทียนหลงกับตัวแทนตระกูลเหล่านี้ให้เรียบร้อย ถือเป็นการสร้างศักดาอย่างหนึ่ง

ด้านนอกของอาคารเทียนหลง หลังจากหลินสวนถูออกมาแล้ว สีหน้าก็ตึงเครียดถึงขีดสุด ท่าทางอารมณ์ก็บิดเบี้ยว อดกลั้นต่อโทสะแทบไม่ไหว

นี่พูดได้เลยว่าเป็นความอัปยศครั้งใหญ่ที่สุดในชีวิตของเขา!

แต่เขากลับไม่กล้าท้าทาย ไม่กล้าล้มโต๊ะ

"ท่านปู่เจ็ด ต่อไปพวกเรา..." ชายหนุ่มในชุดเสื้อคอจีนคนหนึ่ง เอ่ยถามอย่างระมัดระวัง

"หุบปาก!" หลินสวนถูพูดขัดเสียงกร้าว "กลับชางโจวเดี๋ยวนี้ กลับเขาลังยา เรื่องอื่นไม่ต้องพูดอีก!"

หลังจากระบายอารมณ์กับผู้ติดตามแล้ว หลินสวนถูก็ขึ้นนั่งรถMPV สีดำ

รถขับไปบนถนนเส้นใหญ่ด้วยความรวดเร็ว ห่างจากเทียนหลงสแคว์ไกลลิบ

และในเวลาเดียวกัน บนชั้นสูงสุดของอาคารเทียนหลง ดวงตาทั้งสองคู่ก็มองรถที่หลินสวนถูนั่งจากไป

"น่าสนใจ น่าสนใจ พอหลินอิ่งกลับตี้จิง หลินสวนถูก็ถูกบีบจนถึงขั้นนี้ได้..."

"ตอนแรกยังคิดว่าจะมีละครฉากใหญ่ให้ดูซะอีก ดูซิว่าบูโดของหลินอิ่งจะซักแค่ไหนกัน แต่คิดไม่ถึงเลยว่าหลินสวนถูจะขลาดขึ้นมา เหอะๆ"

บนชั้นสูงสุดมีเสียงช่ำชองต่อโลกดังออกมา น้ำเสียงหยอกเย้า

เวลานี้บนชั้นสูงสุดของอาคารเทียนหลง มีคนสองคนยืนไพล่หลังเด่นเป็นสง่าอยู่

คนหนึ่งสวมเสื้อเชิ้ตปักลาย แขนยาวสีเขียว เป็นชายวัยกลางคนอายุประมาณสี่สิบ ยืนตรงองอาจ ท่วงท่าน่าเกรงขาม นัยน์ตาคมกริบทรงพลังราวกับอินทรีย์

ส่วนอีกคนสวมชุดฝึกกังฟูสีขาว ชายชราท่านนี้ร่างกายผ่ายผอม นัยน์ตาเผยความปราดเปรื่องมากประสบการณ์ ท่าทางประหนึ่งผู้รู้

ทั้งสองคนนี้ก็คือท่านมังกรเขียวที่นั่งผงาดอยู่ที่ตี้จิง และทูตชือคงที่เป็นผู้รู้ใจและคลังความรู้ของอาจารย์กู้ต้านั่นเอง

"คุณซือคง ผิดหวังกับการทดสอบครั้งนี้หรือ?" มังกรเขียวพูดไปชืดๆ

"เหอะๆ" ทูตชือคงหัวเราะแห้ง "มีบ้างแหละนะ"

"หลินสวนถูคนนี้เป็นลูกชายคนที่เจ็ดของนายท่านใหญ่ตระกูลหลิน พ่อเป็นพยัคฆ์ ลูกเป็นสุนัข ช่างน่าผิดหวังจริงๆ ขนาดหลินอิ่งที่เป็นเด็กก็ยังสยบไม่ได้" ทูตชือคงส่ายหน้า น้ำเสียงเต็มไปด้วยความขบขัน

"ตอนแรกยังคิดว่าจะได้เห็นศึกใหญ่น่าสะพรึงเสียอีก คิดไม่ถึงว่าจะลงเอยแบบนี้ ตระกูลหลินแห่งลังยาม้วนเสื่อออกจากตี้จิงไปซะอย่างนั้น"

"แล้วหลินอิ่งล่ะ? คุณซือคงคิดเห็นยังไงกับเด็กคนนี้?" มังกรเขียวถามไปเรียบๆ