บทที่ 696 หลินสวนถูยอมจำนน

"ผู้อาวุโสฉิน นี่...นี่เป็นการตัดสินใจของแม่เฒ่าจริงเหรอ?" หลินสวนถูนิ่งไปนาน จากนั้นก็เอ่ยถามอย่างยอมรับไม่ได้

ใช่แล้ว! เรื่องที่หลินอิ่งกลายเป็นผู้ท้าชิงตำแหน่งผู้สืบทอด เป็นเรื่องที่หลินสวนถูไม่อาจยอมรับได้ และไม่อยากเชื่อด้วย

ถือดีอย่างไร?!

หลินอิ่งเป็นแค่ลูกหลานตระกูลหลินที่เร่ร่อนอยู่ข้างนอก ไม่เคยทำประโยชน์อะไรให้ตระกูลเลยแม้แต่น้อย แต่กลับได้เป็นผู้ท้าชิงตำแหน่งผู้นำตระกูลหลิน ทะยานขึ้นฟ้าไปเสียนี่?

เป็นที่รู้กันดี ว่ามีคนเก่งอายุน้อยตั้งเท่าไหร่ที่ต้องสู้ศึกมรสุมเลือดนับไม่ถ้วนเพื่อแย่งชิงบัลลังก์นี้

แต่จนถึงวันนี้ ตระกูลหลินแห่งลังยาก็มีผู้ท้าชิงตำแหน่งผู้สืบทอดที่แต่งตั้งเป็นทางการแค่สองคนเท่านั้น

รัชทายาททั้งสองแบ่งออกเป็นตัวแทนฝ่ายผู้อาวุโสใหญ่กับผู้อาวุโสสอง เบื้องหลังมีอิทธิพลยักษ์ใหญ่หนุนหลัง

แล้วหลินอิ่งล่ะ? เขามีดีอะไร?

"สวนถู เรื่องแบบนี้เธอคิดว่าด้วยฐานะของฉันจะพูดไปเรื่อยได้เหรอ?" ผู้อาวุโสฉินพูดเสียงหนัก ไม่พอใจเล็กน้อย จ้องหลินสวนถูด้วยความเย็นชา

อย่างชัดเจน หลินสวนถูไม่ได้สติ สูญเสียความหนักแน่น พูดจาไม่เป็นเหตุเป็นผลไป

ฉินเหิงเยว่เป็นผู้อาวุโสของคณะกรรมการอาวุโสตระกูลหลิน จะแต่งคำสั่งแม่เฒ่าโดยพลการได้หรือ?

แน่นอน หลินสวนถูไม่อาจยอมรับข่าวนี้ และไม่อาจเข้าใจได้

เพราะแม้แต่ผู้อาวุโสฉิน เมื่อได้รับการแจ้งจากแม่เฒ่าก็ยังตกใจอยู่เหมือนกัน

การแต่งตั้งหลินอิ่งให้เป็นผู้ท้าชิงผู้สืบทอด...การกระทำนี้ของแม่เฒ่าสั่นสะเทือนไปทั้งตระกูลหลิน

การกระทำเช่นนี้ ช่างเหลวไหลจริงๆ

แต่หากคิดอย่างละเอียดแล้ว หมากตานี้ของแม่เฒ่าเดินได้ร้ายกาจยิ่งนัก

เดิมตระกูลหลินก็มีผู้สืบทอดอยู่แล้วสองคน สู้กันจนฟ้าถล่มดินทลาย เบื้องหลังทั้งสองฝ่ายก็เป็นผู้อาวุโสที่เป็นเสาหลักของตระกูล ถือเป็นการจับคู่ที่สมดุล

และการที่จู่ๆ แม่เฒ่าก็ยืนอยู่ฝั่งหลินอิ่งนั้น ก็เป็นการทำลายสมดุลนั้น

นี่ราวกับการโยนหินลงแม่น้ำ แต่จะทำให้เกิดคลื่นลูกใหญ่ขนาดไหนก็อยู่ที่ความสามารถของหลินอิ่ง

"นี่ นี่..."

จิตใจหลินสวนถูระส่ำระสาย พูดพึมพำ มุมปากเผยความขมขื่นอย่างหนัก

ตอนนี้เขารู้แล้ว เมื่ออยู่ต่อหน้าหลินอิ่ง เขาไม่มีสิทธิ์ต่อสู้อีก

ถ้าเทียบกำลัง แค่สามคนที่อยู่ด้านหลังหลินอิ่งก็สยบเขาได้แล้ว

แม้แต่...เดิมที่นึกว่าใช้ไพ่ใบสุดท้าย เอาคำสั่งของแม่เฒ่าที่มีฐานะเป็นผู้อาวุโสตระกูลหลินมาบีบบังคับ ก็ยังต้องล้มไม่เป็นท่า หลินอิ่งกลายเป็นผู้ท้าชิงตำแหน่งผู้สืบทอดไปแล้ว!

เมื่ออยู่ต่อหน้าหลินอิ่ง หลินสวนถูไม่มีอะไรที่เหนือกว่าเลย

หลินสวนถูราวกับคนไร้วิญญาณ เงยหน้ามองทางหลินอิ่ง

ส่วนหลินอิ่งที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามก็นิ่งเฉย ไม่มีคลื่นอารมณ์ใดๆ

ราวกับ...การถูกประกาศให้เป็นผู้ท้าชิงตำแหน่งผู้สืบทอดตระกูลหลิน ไม่ใช่เรื่องน่าดีใจอะไร

หลินสวนถูยิ่งมองหลินอิ่งก็ยิ่งหวาดหวั่น

นี่เป็นเพราะหลินอิ่งน้ำนิ่งไหลลึก จัดการเรื่องราวได้อย่างเยือกเย็น หรือที่จริงแล้ว...เขาไม่เห็นฐานะผู้สืบทอดตระกูลหลินอยู่ในสายตากันแน่?

หลินสวนถูก็ไม่ทราบได้

เขารู้แต่ว่าเขาเป็นหมูที่ขึ้นไปอยู่บนเขียงแล้ว สุดแต่หลินอิ่งจะเชือด...

เวลานี้ใบหน้าจ้าวเฉิงเฉียนกับฉู่หยุนซานก็มีความเปลี่ยนแปลง

พวกเขาเป็นคนในแวดวงลึกลับประเทศหลุง ต่างรู้ดีว่าผู้สืบทอดตระกูลหลินแห่งลังยานั้นมีความสำคัญเพียงใด

ฐานะนี้พอให้หลินอิ่งมีหน้าตาอยู่ในแวดวงลึกลับ ไม่มีอิทธิพลไหนกล้าไม่ให้เกียรติ