บทที่ 712 ไม่ฆ่าคนกระจอก

"อย่าว่าแต่คุณเลย ต่อให้มังกรเหลืองมาใช้วิชานี้ต่อหน้าผม ก็แค่เอามะพร้าวห้าวมาขายสวนเท่านั้น" หลินอิ่งพูดเรียบ

"แก..." หลินเซี่ยวกระอักเลือดคำใหญ่ มองหลินอิ่งด้วยแววตาสิ้นหวัง "บอกมา แกเรียนมาจากที่ไหนกันแน่?!"

พลิกทะเลพิชิตมังกร เคล็ดวิชานี้เป็นกระบวนท่าที่นักพรตมังกรเหลืองหวงแหน และเป็นกระบวนท่าที่ร้ายกาจที่สุดที่สอนให้กับเขา

เมื่อหลายปีก่อนตอนที่หลินเซี่ยวติดตามอาจารย์เรียนวิชานี้ ตอนนั้นเขาต้องตรากตรำร่ำเรียนอยู่บนทะเลถึงหนึ่งปีเต็ม

ต้องอยู่บนผิวทะเลที่เป็นน้ำแข็ง ควานทะเลจับฉลามด้วยนิ้วมือทั้งห้า กระทั่งสามารถซัดน้ำแข็งจากผิวทะเลลงไปได้หลายสิบเมตรแล้วจับฉลามที่ว่ายอยู่ในน้ำให้ตายได้ จึงจะถือว่าเรียนรู้กระบวนท่านี้สำเร็จ

ความลำบากในช่วงเวลานั้น มีเพียงเขาที่รู้

ด้วยกระบวนท่านี้ หลินเซี่ยวสามารถท่องยุทธภพได้ ในแวดวงลึกลับก็สยบได้อย่างราบคาบ ในบูโดระดับเดียวกันก็แทบไม่มีใครสกัดเขาได้

เป็นเคล็ดวิชาที่นำความภาคภูมิมาให้เขา และเป็นความภูมิใจในบูโดของเขามาตลอด

แต่...วันนี้หลินอิ่งกลับใช้กระบวนท่านี้ทำจนเขาหมดท่า

ขยี้ความภาคภูมิของหลินเซี่ยวจนแหลกละเอียด แทบให้ความศรัทธาในบูโดของเขาแตกสลาย

หลินอิ่งยิ้มมุมปาก ไม่อธิบาย

หลินอิ่งแตกฉานเคล็ดวิชาทั้งหมดในแก๊งมังกร

พลิกทะเลพิชิตมังกรที่หลินเซี่ยวเรียนมาจากนักพรตมังกรเหลือง ต่อหน้าหลินอิ่งก็เป็นแค่กลเด็กเล่นเท่านั้น

และเพราะวิชาส่วนใหญ่ของหลินเซี่ยวมาจากนักพรตมังกรเหลือง หลินอิ่งจึงเดาทางออกและสยบเขาได้

ไม่เช่นนั้นด้วยกำลังของหลินอิ่งในตอนนี้ หากจะคว่ำหลินเซี่ยวยังต้องใช้กำลังอีกมาก

หลินอิ่งไพล่หลัง เดินไปทางหลินเซี่ยว

หลินเซี่ยวตื่นตระหนก อยากจะลุกขึ้น แต่เพราะความเจ็บปวดทั่วร่าง ชี่กังภายในที่แตกซ่าน และการที่กระดูกเส้นลมปราณสะบั้นจึงขยับตัวไม่ได้

"หลินอิ่ง แกจะทำอะไร?!"

พลั่ก!

หลินอิ่งเหยียบใบหน้าหลินเซี่ยวอย่างแรง กดใบหน้าเขาติดพื้นขยับไม่ได้

"จำไว้! อย่ามาข่มขู่ผู้หญิงของผมต่อหน้าผม!" หลินอิ่งพูดเสียงเย็น "แต่น่าเสียดาย คุณไม่มีโอกาสเรียนจุดนี้แล้ว!"

หลินเซี่ยวกระอักเลือดออกมาสองคำ หน้าแดงอับอาย เบิกตาโต ทั้งขายหน้าทั้งโกรธ

ความอดสูเช่นนี้ทำให้เขาโมโหตายทันที

เขาเป็นถึงคุณชายสองแห่งตระกูลหลิน เป็นผู้ท้าชิงตำแหน่งผู้สืบทอดของตระกูล เป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงอยู่ในแวดวงลึกลับ

แต่กลับ...กลับถูกคนสยบลงพื้น เหยียบศีรษะต่อหน้าธารกำนัล!

"คุณชายเซี่ยวไม่เป็นใช่ไหม? หลินอิ่ง! คุณอย่าทำไปเรื่อยนะ! คิดจะทำอะไรนะ?!"

"คุณชายเซี่ยวเป็นคนที่แม่เฒ่าให้ความสำคัญมาก คุณอย่าทำไปเรื่อยนะ! เกิดเป็นเรื่องใหญ่ขึ้นมาคุณจะรับผิดชอบไม่ไหว!"

อีกด้านหนึ่ง หลังจากผู้อาวุโสหลิวเห็นท่าทางหลินเซี่ยวซมซานแล้วก็ตกใจตะโกนโหวกเหวก รีบร้อนจะมาคุ้มกัน

"ไอ้แก่ ตัวเองยังจะเอาตัวไม่รอดเลย ยังมีใจไปห่วงคนอื่นอีก?"

ซือคงฟู่หัวเราะหยอกเย้า หมุนตัวซัดฝ่ามือออกไป ทำจนผู้อาวุโสหลิวต้องพ่ายถอยหลังเนืองๆ ไม่อาจสนใจหลินเซี่ยวได้อีก

วินาทีนี้ ใบหน้าลูกหลานตระกูลหลินแต่ละคนที่มุงล้อมดูจากไกลๆ ต่างตกใจจนหน้าขาวซีด

พวกเขาไม่กล้าเสียงดัง มองคุณชายเซี่ยวถูกหลินอิ่งเหยียบติดอยู่กับพื้นเหมือนสุนัขตัวหนึ่งอย่างตกตะลึง