บทที่ 711 เลือดสาดทั่วตึกชางไห่

สีหน้าหลินเซี่ยวผิดแผกไปหมด รู้สึกถึงความเดือดดาลสุดขีดปนความตลกขบขัน

หลินอิ่งพูดว่าจะฆ่าเขา?

ในสายตาของหลินเซี่ยว หลินอิ่งแค่แกล้งทำเป็นบ้าบอคอแตกเท่านั้น

ตอนอยู่ที่ตี้จิง นั่นเป็นถิ่นของหลินอิ่ง หลินสวนถูทำธุรกิจของหลินอิ่งจนป่นปี้ตีนัง ทั้งยังซ้อมลูกน้องของเขา แต่ที่หลินอิ่งแค่ทำลายมือของหลินสวนถูข้างหนึ่ง นี่ไม่ใช่เพราะกลัวจะล่วงเกินตระกูลหลินแห่งลังยาหรอกหรือ?

ตอนนี้หลินอิ่งมาชางโจวแล้ว มาอยู่ในถิ่นของตระกูลหลิน แล้วยังกล้าคุยโม้ว่าจะฆ่าตนที่เป็นถึงคุณชายสองของตระกูลหลินอีกหรือ?

"หลินอิ่ง ตอนที่อยู่ตี้จิงแกยังไม่กล้าฆ่าหลินสวนถูเลย แต่แกคิดจะฆ่าฉันที่ช่างโจวเนี่ยนะ? ฮะ?" หลินเซี่ยวหัวเราะเย็นชา "ฉันว่าวันนี้แกคงถูกยั่วโมโหจนบ้าไปแล้วแน่ ถึงได้มาไม้นี้"

"ในเมื่อแกไม่คิดไว้หน้าตัวเอง งั้นฉันก็จะช่วยแกเหยียบให้จมไปเลย!"

หลินเซี่ยวพูดอย่างดูถูก แต่ขณะที่เขากำลังจะวาดมือออกไปสั่งให้ผู้อาวุโสทั้งสองจับกุมหลินอิ่งกับซือคงฟู่

เมื่อนั้น การกระทำของหลินเซี่ยวก็หยุดชะงัก ปรากฏความตกใจออกมาจากแววตา

เพราะชายฉกรรจ์ที่ซือคงฟู่พามาด้วยได้ลงมือแล้ว

พวกเขาดึงเทปออกมาอย่างคล่องแคล่ว ขับคนในงานให้ห่างออกมา แล้วเฝ้าอยู่ตามทางเข้าทุกจุด

ตำแหน่งการยืนของพวกเขาดีเยี่ยม ราวกับค่ายกลก็ไม่ปาน ปิดทางออกของทุกคน

"พวกแกทำอะไรน่ะ?!"

ผัวะ!

มีคนตระกูลหลินที่ขัดขืนคิดจะต่อต้าน แต่ก็ถูกชายหนุ่มในชุดคอจีนซัดคว่ำกองอยู่กับพื้น เพียงสองฝ่ามือก็กระเด็นลอย

เมื่อหลินเซี่ยวเห็นภาพนี้แล้วก็หน้าซีดเผือด เขาจับจุดสำคัญหนึ่งได้

หลินเซี่ยวพบว่า ที่ข้อมือชายฉกรรจ์ที่ซือคงฟู่พามามีรอยสักภาพมังกรอยู่

นี่เป็นสัญลักษณ์อันน่าสะพรึง หมายถึงฐานะลึกลับอย่างหนึ่ง

ตอนที่อยู่ในเกาะหวงหลงของนักพรตมังกรเหลืองอาจารย์ของเขา หลินเซี่ยวเคยเห็นข้อมือผู้ติดตามนักพรตมังกรเหลือง ก็มีรอยสักภาพนี้เหมือนกัน

นักพรตมังกรเหลืองเป็นผู้ที่มีประสบการณ์มากที่สุดในมังกรทั้งห้าของแก๊งมังกร ผู้ติดตามคือองครักษ์มังกรเหลืองที่ชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วแดน

และภาพภาพนี้ก็คือลักษณะเฉพาะขององครักษ์ห้ามังกรแห่งแก๊งมังกรนั่นเอง!

หลินอิ่งมีแบ็คกราวด์เป็นแก๊งมังกรเลยหรือนี่?! ถึงกับพาองครักษ์มังกรมาถึงชางโจวได้!

นี่เป็นเรื่องที่หลินเซี่ยวคิดไม่ถึง!

อย่างที่เห็น เขาเป็นศิษย์ของนักพรตมังกรเหลือง แต่เขาก็ยังไม่อาจเชิญคนของแก๊งมังกรให้ออกหน้าได้

แล้วหลินอิ่งเป็นใครมาจากไหน ถึงทำให้องครักษ์มังกรมาคุ้มกันได้?!

แต่นี่เป็นองครักษ์มังกรของทางไหนอีกล่ะ?

"บังอาจ! พวกแกจะทำอะไรกัน?! มีคนกล้าเป็นปรปักษ์กับตระกูลหลินที่ชางโจวด้วยเหรอะ?!" เมื่อผู้อาวุโสหลิวเห็นการกระทำของคนกลุ่มนี้แล้วก็โมโหเลือดพล่าน

"อย่าเปลืองน้ำลายไปเลยน่า ชื่อเสียงตระกูลหลินทำให้ผมกลัวไม่ได้หรอก" ซือคงฟู่พูดเนิบ "เรื่องในวันนี้ไม่เกี่ยวกับพวกคุณสองคน แอบข้างไปเลย แต่ถ้ายืนอยู่เฉยๆ ไม่ได้ ผมจะเล่นเป็นเพื่อนพวกคุณเอง!"

ว่าแล้วซือคงฟู่ก็รวบพัดเก็บ ลุกขึ้นยืนและพาชายหนุ่มที่ดวงตาแหลมคมราวกับใบมีด ขึ้นไปรั้งสองผู้อาวุโสตระกูลหลิน

ต่อสู้กันชุลมุนจนเกิดเป็นเสียงลมหวืดๆ

ระดับบูโดของซือคงฟู่ไม่เป็นที่แน่ชัด แต่ก็มียุทธ์เป็นเลิศ นำองครักษ์มังกรเขียวสองนามสกัดสองอาวุโสตระกูลหลินได้อย่างง่ายดาย ราวกับเดินทอดน่อง

เมื่อนั้นก็เหลือเพียงหลินอิ่งกับหลินเซี่ยวที่เผชิญหน้ากัน

นัยน์ตาหลินอิ่งเย็นจนถึงจุดเยือกแข็ง ไร้อารมณ์

ส่วนหลินเซี่ยวเมื่อเห็นสถานการณ์เปลี่ยนก็เริ่มร้อนรน

เขาลุกลี้ลุกลน รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นเหยื่อที่ถูกจ้อง

"น้องหลินอิ่งเข้าใจผิดอะไรหรือเปล่า? วันนี้เป็นการต้อนรับการกลับมาของเธอนะ อาจมีจุดที่ดูแลไม่ทั่วถึง ไม่เห็นต้องมีใจคิดฆ่ากันขนาดนี้เลยนี่?" น้ำเสียงของหลินเซี่ยวอ่อนลง พูดเสียงเครียด

เขาถูกหลินอิ่งทำให้กลัวแล้ว จู่ๆ ก็รู้สึกว่าการกระทำวันนี้ผลีผลามเกินไป ไม่น่าบีบหลินอิ่งขนาดนั้นเลย

"ไม่ผิดหรอก ผมจะฆ่าคุณนี่แหละ" หลินอิ่งพูดขึ้นโดยพลัน น้ำเสียงยังคงไร้ซึ่งอารมณ์

"แก...! แกจะบีบกันมากไปแล้วนะ!"

หลินเซี่ยวโมโหเลือดขึ้นหน้า

เขาเป็นถึงคุณชายสองแห่งตระกูลหลิน แต่นี่กลับเป็นครั้งแรกที่ถูกดูถูกขนาดนี้

"ฉันก็อยากรู้เหมือนกัน ว่าวันนี้เลือดที่สาดไปทั่วตึกช่างไห่จะเป็นของแกหลินอิ่ง หรือของฉันหลินเซี่ยว!"