บทที่ 710 ใจเด็ด!

ท่าทางหลินอิ่งเย็นชาถึงที่สุด ราวกับไม่ได้ยินคำพูดของสองอาวุโส

"ไม่จำเป็นต้องปรับความเข้าใจ ให้หลินเซี่ยวคุกเข่า!"

หลินอิ่งพูดด้วยเสียงเย็น

คำพูดนี้ราวกับสายฟ้าฟาดผ่า ทำให้ทุกคนในที่นี้ตกตะลึง

คนตระกูลหลินที่มุงดูพากันอ้าปากค้าง

พูดเป็นเล่น?! จะให้คุณชายรองหลินเซี่ยวคุกเข่า? คุณ...คุณชายสามหลินอิ่งที่กลับมาคนนี้เผด็จการขนาดนี้เลยเหรอ?!

หลินเซี่ยวเป็นถึงใครกัน? เป็นผู้ท้าชิงตำแหน่งผู้สืบทอด เป็นคุณชายรอง แบ็คกราวด์ยังมีอิทธิพลใหญ่ล้นฟ้า แถมยังเป็นที่โปรดปรานของแม่เฒ่าอีก!

คนตระกูลหลินกว่าพันชีวิต ไม่ว่าใคร ฐานะสูงแค่ไหน มีใครกล้าสั่งให้หลินเซี่ยวคุกเข่าบ้าง?

หลินอิ่งคิดว่าตัวเองเป็นนายท่านใหญ่ตระกูลหลินหรือยังไง?!

ผู้อาวุโสหลิวและผู้อาวุโสสวีต่างตะลึงกับคำพูดของหลินอิ่ง พาให้สมองหยุดชะงัก ไม่รู้จะหาข้ออ้างอะไรมาหลอกล่อหลินอิ่งดี

"หลินอิ่ง! ฉันอุตส่าห์ไว้หน้าแก แต่แกกลับจะให้ฉันคุกเข่า?! ไอ้นอกคอก! แกกล้าดียังไงฮะ?!"

หลินเซี่ยวเดือดพลุ ชี้นิ้วก่นด่าหลินอิ่ง

บ้าไปแล้ว!

ช่างไม่รู้ว่าตัวเองเป็นตัวอะไร!

จะให้เขาคุกเข่าต่อหน้าประชาชี?

หลินเซี่ยวโกรธจัด แทบอยากสั่งให้สองอาวุโสเก็บหลินอิ่งเสียตอนนี้

"คุณชายหลินอิ่ง คุณดื่มมากไปหรือว่าธาตุไฟเข้าแทรก? สถานการณ์อย่างนี้ คุณเป็นถึงคุณชายสามตระกูลหลิน พูดแบบนี้ได้เหรอ?!" ผู้อาวุโสหลิวพูดเสียงหนัก "คุณชายเซี่ยวเป็นพี่ชายของคุณ ตระกูลหลินเคร่งยศศักดิ์ คุณคิดว่าตัวเองเป็นใคร?!"

"เหล่าสวี กุมตัวคุณชายหลินอิ่งไปสงบสติกับฉันก่อนเถอะ เรื่องนี้ต้องกลับไปให้คณะกรรมการผู้อาวุโสเป็นผู้ตัดสิน"

ผู้อาวุโสสวีพยักหน้านิ่ง

ว่าแล้วทั้งสองก็ค่อยๆ ขยับเข้าประชิดหลินอิ่ง

นัยน์ตาหลินอิ่งแวบไอเย็น บีบมือที่ไพล่หลังอยู่จนแน่น

"ใครจะกุมตัวคุณชายอิ่งเหรอ?"

ตอนนี้เองที่ปากประตูก็มีเสียงทุ้มเย้าแหย่ลอยมา

ชายสูงอายุผมหงอกคิ้วขาวในชุดเสื้อคอจีนสีเหลืองอ่อนเดินเอื่อยเข้ามา พร้อมกับชายชุดดำสายตาคมเฉียบมาสิบกว่าคน

ซือคงฟู่พาคนมาแล้ว

เขาย่างเท้าทางหลินอิ่งมาอย่างไม่เร็วไม่ช้า เผยรอยยิ้มแล้วเอ่ย "ระหว่างทางมีเรื่องนิดหน่อย คุณชายอิ่งคงไม่ถือที่ผมมาสายหรอกนะครับ?"

หลินอิ่งไม่ตอบ ก่อนหน้านี้ก็คาดการณ์ไว้อยู่แล้วว่าซือคงฟู่อาจยื่นมือเข้ามา

ดูท่าตาแก่คนนี้คงจ้องเขาอยู่ตลอด น่าจะถึงโรงแรมชางไห่นานแล้ว แต่แค่ยื่นมือมาช่วยตอนนี้เท่านั้น

เมื่อรับกับความเย็นชาของหลินอิ่ง ซือคงฟู่ก็ไม่ได้โกรธ เขาหัวเราะแล้วมองไปทางพวกหลินเซี่ยว สายตาดูแคลน

"พวกคุณกล้าไม่ใช่เล่น จะจับกุมคุณชายอิ่งเหรอ? ถามผมหรือยัง?"

ซือคงฟู่พูดเสียงกร้าว ตำหนิผู้อาวุโสทั้งสอง

ผู้อาวุโสหลินพูดเสียงหนัก "คุณเป็นใครถึงกล้าบุกเขาสถานที่ของตระกูลหลิน? แล้วยังกล้ามาโอหังวางอำนาจอีก!"

"ผม...ซือคงฟู่แห่งเจียงเป่ย"

ซือคงฟู่พูดเรียบ

"ไม่เคยได้ยิน ยังไง? แกก็เป็นคนของหลินอิ่งหรือไง? คนจากเจียงเป่ยกล้ามาวางก้ามที่ชางโจวเหรอ? แถมยังกล้าขวางความประสงค์คณะกรรมการผู้อาวุโสอีก?"

หลินเซี่ยวพูดด้วยสีหน้าหงุดหงิด

"แกบุกเข้าสถานที่ตระกูลหลินมาโดยไม่ได้รับอนุญาต แล้วยังมาเห่าหอนที่นี่อีก เดี๋ยวจะเจื๋อนไอ้แก่นี่ซะเลย!"

ทุกคนต่างมองออกว่าซือคงฟู่เป็นยอดฝีมือแห่งศิลปะการต่อสู้ แค่มองไม่ออกถึงระดับของเขาเท่านั้น