บทที่ 77 ลงโทษด้วยการตัดเอว

บทที่ 77 ลงโทษด้วยการตัดเอว

“ได้ยินว่า มีคำที่พูดกันในกลุ่มตระกูลชั้นสูงแห่งตี้จิงว่า ลงโทษด้วยการตัดเอว นั่นหมายถึงตระกูลเหวินได้เลื่อนให้เป็นตระกูลที่ยิ่งใหญ่อันดับต้นๆของประเทศหลุง แทนที่ตระกูลฉีแห่งตี้จิง นายหญิงเหวินในฐานะภรรยาม่ายของนายท่าน ก็ออกหน้ารับช่วงต่อเส้นสาย กิจการ อำนาจ ทรัพย์สมบัติทั้งหมดของตระกูลฉีไป!” หลี่ผูพูดเหมือนคนไร้วิญญาณ “ตี้จิงยังมีกลุ่มผู้เชี่ยวชาญด้านฮวงจุ้ยลือกันว่า ทำนายออกมาเป็นรูปหกเหลี่ยมและแฉกแปดสิบเอ็ดตัว หมายถึงลงโทษด้วยการตัดเอว ดวงของตระกูลฉีก็หมดลง และตระกูลเหวินได้ฝึกฝนมาเป็นเวลาสิบปี มันคงเป็นพระประสงค์ของพระเจ้า ที่จะให้ตระกูลเหวินก้าวไปสู่จุดสูงสุดของประเทศหลุง”

“ช่างน่าขำจริงๆ! ตระกูลเหวินไม่เพียงแต่ทำลายและยึดครองตระกูลฉี แต่ยังให้คนปล่อยข่าวลือ และแม้แต่ปกปิดความจริงจากคนอื่นๆ นายหญิงเหวินทำเป็นร้องไห้เสียใจอาลัยต่อตระกูลฉีด้วย!” หลี่ผูพูดอย่างเย็นชา “ยังแอบส่งคนมาตามฆ่าถึงเมืองชิงหยูน ต้องการฆ่าให้สิ้น ตามฆ่านายท่าน แล้วยังค้นหาตัวและที่อยู่ของคุณชายด้วย ต้องการตัดรากถอนโคนตระกูลฉีให้สิ้นซาก! นี่มันบ้าไปแล้วจริงๆ

หลินอิ่งเลือดไหลออกมา และถามด้วยท่าทีปกติว่า “ตระกูลเหวินคือตระกูลของผู้หญิงคนนั้นที่ฉีเหอถูแต่งงานด้วยในภายหลังงั้นเหรอ”

เขาจำได้ว่า ในตอนแรกฉีเหอถู ต้องแข่งขันกับลุงใหญ่และลุงสามเพื่อชิงตำแหน่งทายาทผู้สืบทอดตระกูล เขาจึงแต่งงานกับลูกสาวของตระกูลเหวินเพื่อใช้ประโยชน์จากเรื่องนี้ จากนั้นก็ไล่ตัวเขาและหลินซูชิงแม่ของเขาออกจากตระกูลฉี!

ตระกูลเหวินถือได้ว่าเป็นตระกูลชั้นแนวหน้าของตี้จิง และมีอิทธิพลอย่างมาก แต่เมื่อเทียบกับตระกูลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดอย่างตระกูลฉีแล้ว ก็ยังด้อยกว่าอยู่ดี

“ครับ คือครอบครัวของนายหญิงเหวิน!” เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ ท่าทีของหลี่ผูก็แสดงถึงความรังเกียจออกมา “นายท่านสงสัยมาตลอดเวลาว่ารอบตัวมีหนอนบ่อนไส้อยู่ ตอนนี้ฉันยืนยันได้แล้วว่า หนอนบ่อนไส้ตัวนี้ก็คือเหวินเทียนเฟิ่ง! เธอคงวางแผนมากว่าสิบปีตั้งแต่แต่งงานเข้ามาตระกูลฉี! มิฉะนั้น จะเป็นไปไม่ได้ที่จะกวาดล้างคนตระกูลฉีแห่งตี้จิงได้เพียงชั่วข้ามคืน! ซึ่งการจะทำแบบนี้ได้ ต้องใช้เวลาทำการวางแผนเตรียมการหลายปีเท่านั้น!”

“นายท่านแต่งงานกับเหวินเทียนเฟิ่งเข้ามาในบ้าน ก็คือการปลูกเมล็ดพันธุ์แห่งการทำลายครอบครัว!” หลี่ผูพูดอย่างเจ็บปวด “หลายปีมานี้ที่อยู่ในตระกูลฉีเหวินเทียนเฟิ่งทำตัวเป็นคนที่มีคุณธรรม มีความกตัญญูและใจดี ไม่เคยขอมีอำนาจในกิจการของตระกูลฉี และคอยดูแลคุณท่านตอนที่นอนป่วยอยู่หลายปี แม้แต่คุณท่านก็ยังชื่นชมเธอมาก จะเห็นได้ว่า ผู้หญิงคนนี้มีความอดทนและฉลาดเป็นอย่างมาก แต่จริงๆคือมีจิตใจที่โหดร้าย!”

“ดีนะ! เป็นคำพูดที่ดีเลย ลงโทษด้วยการตัดเอว!” หลินอิ่งหัวเราะอย่างโกรธแค้น สายตาแสดงความอาฆาต

ผู้หญิงจากตระกูลเหวินคนนี้ เป็นคนบีบตัวเขาเองและแม่ให้ออกจากตระกูลฉีในตอนนั้น และเป็นหนอนบ่อนไส้อยู่นานกว่าสิบปี ตอนนี้ยังช่วยตระกูลเหวินทำร้ายคนตระกูลฉีอย่างใจดำ ทำหน้าที่แทนตระกูลฉีในฐานะภรรยาของตระกูลฉี เป็นคนที่โหดร้ายจริงๆ!

“แค่ก แค่ก แค่ก!” หลี่ผูพูดด้วยความโกรธ พร้อมกับไอเอาเลือดสีดำจำนวนมากออกมาบนพื้น สีหน้าของเขาดูซีดมาก

หลินอิ่งเดินไปจับชีพจรของหลี่ผู จากนั้นทำมือเป็นกำปั้น และกดจุดที่คอของหลี่ผูไปมาอยู่หลายจุด

“คุณชาย นี่คือ” หลี่ผูถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก ดวงตามองชัดขึ้น สีหน้ากลับมาดูดีขึ้นเล็กน้อย

“ฉันจะช่วยเอากระสุนออกมาก่อนแล้วค่อยพูดต่อ ไม่เช่นนั้นคงไม่รอดไปถึงพรุ่งนี้” หลินอิ่งพูดเบา ๆ

หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมง

ณ วิลล่าหิมะมังกร เขตบ้านพักกลางเมือง

ในบ้านพักของหลินอิ่ง หลี่ผูนอนอยู่บนเตียง กัดฟันด้วยความเจ็บปวด หลังของเขามีเลือดไหล และเนื้อเน่าเป็นหนอง

หลินอิ่งท่าทางเย็นชา ใช้คีมในมือ ค่อยๆคีบกระสุนที่ฝังอยู่ในเนื้อของหลี่ผูออกมา

บนโต๊ะข้างๆมีแอลกอฮอล์ คีมและเครื่องมือต่างๆ รวมถึงยาชา ยารักษาบาดแผล กล่องยาฆ่าเชื้อแก้อักเสบหลากหลายชนิด ในถาดยังมีปลอกกระสุนปืนสองอันวางอยู่ด้วย

ตึ้ง

เมื่อเอากระสุนนัดสุดท้ายออกมาใส่ในถาดแล้ว หลินอิ่งก็ลุกขึ้นยืนทำหน้าเฉยเมย และพูด “ช่วงนี้คุณก็อยู่รักษาตัวที่นี่ก่อน ไม่ต้องไปไหนทั้งนั้น”

หลี่ผูทำสีหน้าประหลาดใจ เขาไม่รู้ว่าคุณชายเรียนรู้ทักษะทางการแพทย์ขั้นสูงมาจากไหน ถึงขั้นสามารถทำการผ่าเอากระสุนออกมาและเย็บบาดแผลได้

“คุณชาย คุณยังไม่ไปอีกเหรอ ตระกูลเหวินส่งคนมาถึงเมืองชิงหยูนแล้วนะ!” หลี่ผูพูดด้วยความเป็นห่วงอย่างมาก

“ไปอะไร อีกไม่กี่วันฉันจะไปตี้จิง และไปเจอตระกูลเหวิน” หลินอิ่งพูดด้วยความนิ่งเฉย