บทที่ 128

“เป็นเพราะฉันแท้ๆ” น้ำเสียงของหลิวเหมยสะอึกสะอื้น แล้วพูดว่า “วันนี้ตอนเช้าหยุนหลงกับหมิงเยว่พาหลิงเอ๋อร์ออกไปเที่ยว ถ้าฉันขอให้พวกเขาขเข้ามานั่งในบ้านสักพัก รบกวนเวลาสักพัก ไม่งั้นพวกเขาก็คงไม่ต้องมาเจอเรื่องแบบนี้”

“หลิวเหมย ไม่มีใครรู้เหตุการณ์ล่วงหน้าหรอกนะ ดังนั้นเรื่องนี้จะไปโทษเธอได้อย่างไร หวังแค่ว่าหยุนหลงหมิงเยว่จะมีโชค ปลอดภัยหายห่วงก็พอ” เฉินหย่าหานกล่าวด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความกังวลร้อนรนใจ

“หยุนหลง ขอแค่หยุนหลงอยู่ข้างหมิงเยว่กับหลิงเอ๋อร์ ฉันก็พอวางใจได้บ้าง ฉันหวังว่าหยุนหลงจะปกป้องพวกเธอได้ดี” นายท่านฉินกล่าว

เหอฉางและเสิ่นเจิ้งกั๋วนำนายท่านฉินเข้าไปพักในพื้นที่ปลอดภัยในแนวล้อมของตำรวจ และกำลังเร่งกำหนดกลยุทธ์ วิธีการช่วยชีวิตตัวประกันด้านใน

ทหารร่างสูงใหญ่กำยำเดินเข้ามาหาเหอฉางและคนอื่นๆด้วยใบหน้านิ่งขรึม ชื่อของเขาคือเฉินหง เป็นหัวหน้าทีมหน่วยรบพิเศษที่มาเป็นกองสนับสนุน เขาเผชิญหน้ากับเหตุการณ์น่ากลัวที่เกิดขึ้นอย่างกระทันหันแบบนี้มามาก และมีประสบการณืหลากหลายมากมาย

เฉินหงพูดด้วยเสียงหนักแน่นว่า: “ท่านเลขาฯเหอท่านนายกฯเสิ่น เจ้าหน้าที่ในหน่วยรบพิเศษดราก้อนไฟร์เตรียมตัวพร้อมแล้วครับ แต่แก๊งค์นี้มันเล่ห์เหลี่ยมจัดมาก ที่เลือกจำศีลอยู่ที่มุมอับด้านในพลาซ่า แล้วยิ่งไปกว่านั้นยังเอาตัวประกันมาบังไว้ด้านหน้า ดังนั้นนักแม่นปืนที่จัดเตรียมไว้จึงไม่สามารถล็อคเป้าพวกคนร้ายทั้งหมดข้างในได้ ทีมแรกของหน่วยรบพิเศษดราก้อนไฟร์ ทั้งหมดสิบสองคนเข้าไปด้านในอาคารพาณิชย์ว่านฮุยจากทางดาดฟ้า พวกเขาจะลอบไปที่ชั้นหนึ่งจากทางดาดฟ้า เพื่อรอโอกาสบุกพวกเขาจะแอบจากใต้ชั้นบนสุดไปยังชั้นหนึ่งเพื่อรอโอกาส”

“หัวหน้าทีมเฉิน น่ากลัวว่าจะไม่ทันเวลานะ จางตู๋ซานขอให้เตรียมเฮลิคอปเตอร์ให้เขาให้พร้อมภายในสิบนาที มิฉะนั้นเขาจะจุดชนวนระเบิดเวลาที่ติดตั้งไว้ด้านใน” หานเฟิงพูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

“ในว่านฮุย ทาวเวอร์มีระเบิดเวลา?” หลังจากที่เหอฉางและเสิ่นเจิ้งกั๋วได้รู้เรื่องนี้ก็มีสีหน้าหม่นลงทันใด และมีน้ำเสียงตกใจ

“เมื่อกี้ตอนที่ฉันเจรจากับจางตู๋ซานเขาพูดออกมาเอง ตอนนี้ยังไม่รู้ว่าจริงหรือเปล่า” หานเฟิงกล่าว

ดวงตาของเหอฉางหม่นแสงลง เขาเอ่ยอย่างช้าๆว่า : “ภายใต้สถานการณ์แบบนี้ ชีวิตของตัวประกันกว่าร้อยคนจะมาทำเล่นๆไม่ได้เป็นอันขาด ดังนั้นเชื่อว่ามีย่อมดีกว่าเชื่อว่าไม่มี!”

“ท่านเลขาฯเหองั้นตอนนี้พวกเราควรทำอย่างไรกันดีครับ?” หานเฟิงเอ่ยถาม

เหอฉางมองไปที่เฉินหง แล้วพูดว่า : “หัวหน้าทีมเฉิน คุณเจอสถานการณ์แบบนี้มาค่อนข้างเยอะ ผมก็ไม่อยากหลับหูหลับตาสั่งการ คุณว่าเผชิญกับสถานการณ์แบบนี้ เลือกใช้กลยุทธ์ไหนจะดีที่สุดล่ะ?”

แววตาของเฉินหงคมกริบราวกับมีด เขาพูดว่า: “จางตู๋ซานคนนี้มันเจ้าเล่ห์มาก มันมีความสามารถในการเก็บซ่อนข้อมูลของตัวเองจากทางเราเป็นอย่างมาก สถานการณ์ตรงหน้านี้ไม่มีหนทางอื่นแล้ว มีแค่เพียงทำตามความต้องการของเขา คือส่งเฮลิคอปเตอร์มาหนึ่งลำ ในขณะเดียวกันเราต้องรับมือกับจางตู๋ซานต่อไป ให้เขายอมปล่อยตัวประกันออกมามากขึ้น สรุปก็คือ เราต้องพยายามยืดเวลาไว้ ขอแค่เจ้าหน้าที่หน่วยรบพิเศษแอบเข้าไปที่ชั้นหนึ่งอย่างลับๆ สืบเสาะสถานการณ์ด้านใน เพื่อที่จะได้เริ่มปฏิบัติการได้ตลอดเวลา!”

“จางตู๋ซานมันป่าเถื่อนโหดร้ายเป็นสันดาน ถ้าอยากจะเกลี้ยกล่อมให้เขายอมมันเป็นไปไม่ได้เลย พวกเราต้องถ่วงเวลาเอาไว้ รับรองความปลอดภัยของตัวประกัน และวางแผนสำหรับสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุด แผนการที่แย่ที่สุดคือการโจมตี!” เฉินหงเอ่ยต่อ

เหอฉางพยักหน้า แล้วพูดว่า : “ก็เอาอย่างที่หัวหน้าทีมเฉินว่าแล้วกัน หานเฟิง ภารกิจของคุณก็คือรับมือกับจางตู๋ซาน บอกไปว่าเฮลิคอปเตอร์ที่มันต้องการใกล้มาถึงแล้ว ในขณะเดียวกันก็พยายามทำให้มันปล่อยตัวประกันด้านในออกมาอีกให้ได้”

“ครับท่าน!”