บทที่ 148

“การปะทะกันในครั้งนี้ดำเนินการไป 4 นาที 38 วินาที ท้ายที่สุด'โทมาฮอว์ก' แองกัสอาศัยกำลังร่างกายที่โดดเด่นกว่าและพละกำลังที่แข็งแกร่งกว่ายืนหยัดจนถึงวินาทีสุดท้าย ทำการสังหาร'เคซี่' บัคที่กำลังต่อสูสีกับเขา สุดท้ายกลับพ่ายให้กับกำลังร่างกายที่ต้านทานต่อไปไม่ไหว ขึ้นมาทดแทนบัค ได้รับฉายาเดวิลคิงคนใหม่ของเดวิล อารีน่า”หลี่โม่กล่าว

“แองกัส......จำได้ว่าดูกค์เคยพูดถึงไอ้หมอนั่น บอกว่าช่วงนี้มันมีการแข่งขันสำคัญสนามหนึ่ง คาดว่าคงจะเป็นศึกการต่อสู้นี้สินะ”

เมื่อได้ยินแบบนี้ เซียวหยุนหลงจึงแอบถอนหายใจพลางพูดพึมพำคนเดียว

“ระหว่างนั้นมีควันหลงต่อนิดหนึ่ง ตอนที่แองกัสยกเข็มขัดทองขึ้นมา เขาบอกกับทุกคนว่าเขาได้รับชัยชนะแล้ว แต่เขาไม่ใช่เดวิลคิงแองกัสบอกว่าราชาปีศาจตัวจริงที่อยู่ในใจเขามีแค่คนเดียวเท่านั้น นั่นก็คือครูฝึกของเขา!”เมื่อพูดถึงตรงนี้หลี่โม่ก็ยิ่งรู้สึกตื่นเต้นดีใจมากขึ้น เขาดูตื่นเต้นมาก ๆ พลางพูดด้วยน้ำเสียงดูเคารพนับถือ“ครูฝึกคนนั้นที่แองกัสหมายถึงก็คือครูฝึกราชาปีศาจในค่ายฝึกนรกซีบีรา! เขาเป็นครูฝึกที่แข็งแกร่งที่สุดที่ทุกคนต่างยอมรับ คนที่ผ่านการฝึกฝนจากเขา สมาชิกทุกคนที่ได้รับอนุญาตให้ออกจากค่ายฝึกนรกจากเขา ล้วนแข็งแกร่งมากจนไม่อาจมีสิ่งใดมาเทียบเทียมได้ แทบจะไม่เคยมีประวัติแพ้!”

เมื่อได้ยินแบบนี้ เซียวหยุนหลงก็ชะงักไปครู่หนึ่ง เขารู้สึกกลืนไม่เข้าคายไม่ออกเล็กน้อย ก่อนจะถาม: “ชื่อเสียงของครูฝึกราชาปีศาจนั่นโด่งดังขนาดนี้แล้วเหรอ? แพร่งพรายออกไปหมดแล้วเหรอ?”

“มันแน่นอนอยู่แล้วครับ เรื่องนี้แพร่งพรายออกไปตั้งนานแล้ว! เพราะผู้เล่นมวยใต้ดินที่ออกมาจากค่ายฝึกนรกต่างแข็งแกร่งมาก ๆ จากการสืบสวนของหลาย ๆ ฝ่าย ถึงทราบมาว่าพูดเล่นมวยใต้ดินเหล่านั้นต่างมีครูฝึกคนเดียวกัน นั่นก็คือครูฝึกสุดแกร่งที่ถูกขนานนามว่าราชาปีศาจนั่นเอง!”หลี่โม่พูด

เซียวหยุนหลงทำได้แค่ยิ้มเจื่อน ๆ ต่อเรื่องนี้ เมื่อก่อนตอนอยู่ในค่ายฝึกนรก เขาไม่ให้สมาชิกของเขาเรียกเขาว่าครูฝึกราชาปีศาจ แต่ให้เรียกเขาว่าครูฝึกเซียวก็พอแล้ว

คิดไม่ถึงเลยว่าสุดท้ายสมญานามนี้ก็แพร่งพรายออกไปอยู่ดี หากหลี่โม่ไม่พูดถึงเรื่องนี้ เขาคงไม่รู้เบื้องหน้าเบื้องหลังจริง ๆ

“เฮียเซียว เฮียเข้าใจต่อมวยใต้ดินดีขนาดนี้ อย่าบอกนะครับว่าเฮียไม่รู้เบื้องหน้าเบื้องหลังของครูฝึกราชาปีศาจคนนี้เลยแม้แต่น้อย?”หลี่โม่ถามอย่างสงสัย

เซียวหยุนหลงขบขำเบา ๆ แล้วตอบกลับ: “ถ้าเกิดไม่ใช่เพราะนายพูดถึง ฉันไม่รู้จริง ๆ ว่าสมญานามนี้จะโด่งดังขนาดนี้แล้ว พอละ อย่าเพิ่งพูดถึงเรื่องพวกนั้นเลย มา ดื่มเหล้ากัน”

“ดื่ม ๆ”ซ่างกวนเทียนเผิงก็หัวเราะพลางพูดเช่นกัน

ทั้งสามคนดื่มเหล้ากันอย่างเต็มที่อีกครั้ง

หลี่โม่ไม่รู้แต่อย่างใดว่าเซียวหยุนหลงที่นั่งอยู่ข้างกายเขา ก็คือครูฝึกราชาปีศาจที่เขาเคารพนับถือนั่นเอง

เซียวหยุนหลงก็ไม่มีความคิดที่จะพูดเรื่องนี้เช่นกัน ในเมื่อเขากลับมาแล้ว งั้นก็ต้องตัดขาดกับเรื่องราวทุกอย่างในอดีต บางทีใช้เวลาอีกไม่นาน ชื่อครูฝึกราชาปีศาจนี้ก็อาจจะค่อย ๆ หายเข้าไปในกลีบเมฆ ในส่วนของเรื่องที่ว่าต่อไปหลี่โม่จะรู้หรือเปล่าว่าเขาคือครูฝึกราชาปีศาจคนนั้น นั่นมันก็เป็นเรื่องของอนาคตเช่นกัน

เซียวหยุนหลงและซ่างกวนเทียนเผิง พร้อมกับหลี่โม่กินดื่มกันอย่างสุขสําราญ พริบตาเดียวเวลาก็เดินมาถึงบ่ายสองโมงครึ่งแล้ว หลังจากที่ซ่างกวนเทียนเผิงจ่ายบิลทุกอย่างแล้ว พวกเขาก็ออกจากโรงแรมคราวน์นี้พร้อมกัน

“เฮียเซียว เฮียเตรียมตัวจะไปไหนต่อครับ? ผมหาที่พักให้หลี่โม่ในเมืองเจียงห่ายได้ที่หนึ่งน่ะ ผมจะพาเขาไป”ซ่างกวนเทียนเผิงพูด