บทที่ 165

เพราะความนี้ เรื่องราวทั้งหมด ส่วนหลิวเฉิงเหวินก็ไม่ได้เอ่ยอะไร เพราะเขานั้นมีนิสัยที่ค่อนข้างอ่อนแอ แต่เมื่อได้ยินว่านายท่านฉินจะเป็นหัวหน้าเรื่องให้ ในตาของเขาก็มีประกาย และภายในใจก็อดไม่ได้ที่จะตื่นเต้น

เมื่อพูดดังนั้น หลิวหรูเยียนเป็นลูกสาวของเขา เขาแน่นอนว่าไม่สามารถที่จะไปบังคับลูกสาวให้แต่งงานกับคนที่ไม่ชอบไม่ได้

ภายในใจของเขาซาบซึ้ง แต่ว่าไม่ได้เอ่ยอะไรออกมา ในสถานการณ์เช่นนี้ เมื่อเขานั้นเลือกฝั่ง ก็เพราะกับว่าเขาทำให้ตระกูลหลินไม่พอใจ ดังนั้นอาจจะทำให้พี่ชาย หลิวเฉิงเฟิงไม่สบายใจไปอีก

ส่วนหยางหลันนั้นไม่เหมือนกัน เธอเป็นผู้หญิง และการดูแลของแม่ต่อลูก เมื่อได้ยินนายท่านฉินเอ่ยดังนั้นเธอจึงอดไม่ได้ที่จะเอ่ย“ นายท่านฉิน หากให้ท่านเป็นหัวหน้าดูแลหลิวหรูเยียนงั้นก็จะดีมากเลยค่ะ หรูเยียนนั้นไม่ชอบคุณชายตระกูลหลิน ฉันเป็นแม่ฉันก็เคารพในการตัดสินใจของลูกสาวค่ะ”

สีหน้าของหลินเวยเปลี่ยนไป งานเลี้ยงวันนี้โดนทำร้าย อีกทั้งบอดี้การ์ดของตระกูลหลินยังโดนตีอีก อีกทั้งลูกชายของตนเองนั้นยังโดนเซียวหยุนหลงทำร้าย หลินเฟยหยูนั้นก็ขี้กลัว กลัวจนเยี่ยวรดกางเกง อีกทั้งบนร่างกายยังมีกลิ่นปัสสาวะอีก

นี่เองที่ให้สีหน้าของหลินเวยนั้นยิ่งมืดหม่น เขามองไปที่นายท่านฉินแล้วเอ่ย “นายท่านฉิน นี่มันเป็นเรื่องระหว่างตระกูลหลิวและตระกูลหลินนะ ท่านคงจะไม่ได้ดูอะไรกว้างขนาดนั้นหรอกใช่ไหม?”

“ตระกูลหลิวนั้นกับข้ามีมิตรภาพที่ดีต่อกัน หรูเยียนก็เป็นหลานของเขา งั้นนี่ก็มีส่วนของข้าเหมือนกัน ข้าก็คงทนดูไม่ได้ที่ตระกูลหลินจะมาใช้อำนาจบังคับหรูเยียน เรื่องแต่งงานนั้นเป็นเรื่องที่ต้องตกลงกัน ข้าจะไม่พูดอะไรหรอกในเมื่อเธอนั้นไม่ยินยอม งั้นใครก็อย่าไปบังคับเธอสิ”นายท่านฉินเอ่ยออกมาและแสดงออกอย่างชัดเจน ว่าเขาจะปกป้องหลิวหรูเยียน

“นายท่านฉิน ข้าตระกูลหลินเคารพท่าน แต่ว่าก็ไม่สามารถที่จะใช้อำนาจในการข่มขู่ผู้อื่นหรือเปล่า? นี่มันเรื่องระหว่างตระกูลหลินและตระกูลหลิว ตระกูลฉินก็อยากจะยื่นมือมาเข้าแทรกหรอ?”หลินเวยเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างเย็นชา

“ใช้อำนาจในการกดดัน?หึ！ เรื่องที่ตระกูลหลินบังคับหรูเยียนให้แต่งงานล่ะ นี่หรือเปล่าที่ใช้อำนาจกดดัน?”นายท่านฉินพูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา ก่อนที่จะมองไปที่เซียวหยุนหลงแล้วเอ่ย“หยุนหลง เจ้าเพิ่งจะพูดว่าตระกูลหลินส่งคนไปฆ่าเจ้าหรอ? นี่มันเรื่องตอนไหนกัน? ใช้ตอนที่เจ้าไปรักษาตนที่โรงพยาบาลใช่ไหม? ใช่มีคนแอบลอบฆ่าใช่ไหม เลยทำให้เจ้าต้องรีบออกจากโรงพยาบาล? หยุนหลง”

เมื่อหลินเวยได้ยินดังนั้นสีหน้าเขาเปลี่ยน เมื่ออาชญากรยืนยันว่าเป็นตระกูลหลิน เขาเลยเอ่ยออกมา “นายท่านฉิน ท่านอย่ามาใส่ร้ายป้ายสีข้านะ”

“ใส่ร้ายป้ายสี？นี่มันยังไงกันแน่ คุณก็ลองถามลูกชายของคุณดูสิ！”เซียวหยุนหลงเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา

สีหน้าของหลินเวยตกตะลึง เขามองไปที่หลินเฟยหยู และเห็นสีหน้าที่ขาวซีด สายตานั้นพยายามหลบซ่อน ราวกับกำลังหวาดกลัว อีกทั้งยังเกลียดชัง

ตอนนี้หลินเวยอยากจะเอ่ยถามอะไร แต่เมื่อเห็นสีหน้าของหลินเฟยหยู เขาเลยทำได้แค่กลืนคำพูดลงไปในคอแทน

พ่อรู้จักลูกดี ดังนั้นเมื่อหลินเวยมองไปที่หน้าของหลินเฟยหยูเขาก็พอจะเดาอะไรออก

นี่ทำให้หลินเฟยหยู

นั้นยิ่งดิ่งเข้าไปอีก เขานั้นสามารถที่จะส่งเสียงได้ เลยเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบๆ “เซียวหยุนหลง เรื่องบ้าพวกนี้เจ้าไม่มีหลักฐานแต่จะมาพูดเช่นนี้ไม่ได้นะ”