บทที่ 183

เน่ยเจียชี่จิ้งของเซียวว่านจวินปลุกปั่นและซัดสาดออกมา พลานุภาพที่สะสมอยู่ภายในกวาดไปทางเซียวหยุนหลงอย่างรวดเร็วราวกับเปิดประตูกั้นน้ำออก ในใจของเซียวหยุนหลงหนาวเหน็บเล็กน้อย ในใจรู้ดีว่านี่คือพลานุภาพของชี่จิ้งที่แข็งแกร่งเป็นอย่างยิ่ง และไม่รู้ว่าแข็งแกร่งกว่าผู้ที่เพิ่งจะฝึกฝนชี่จิ้งอย่างบูหลิงกี่เท่า

"หยุนหลง คุณต้องระวังด้วยนะ!" เซียวว่านจวินกล่าวเตือน

"ไม่เป็นไร พ่อครับ คุณลงมือได้เต็มที่เลย" เซียวหยุนหลงพูดจบ เขาก็สูดลมหายใจเข้าลึกๆ และปรับสภาพจิตใจของตนเองให้ดีที่สุด

"โอเค งั้นคุณก็รับไปเลย เหิงต้านเชียนจวินของเหิงเหลียนถุยตระกูลเซียว!"

เซียวว่านจวินพูดออกมา ในชั่วพริบตาเขาก็พุ่งเข้าไปที่เซียวหยุนหลงทันที ขาของเขายกขึ้น จากล่างขึ้นบน วิธีการที่จะก้าวออกไปนั้นเป็นการปิดกั้นจุดสำคัญและจุดอ่อนของเขาโดยสิ้นเชิง เพื่อทำให้คู่ต่อสู้ไม่มีโอกาสได้โอกาสโต้ตอบกลับ

ขาข้างเดียวกวาดเข้ามา มันมีพละกำลังของเหิงต้านเชียนจวินจริงๆ มีพลังชี่จิ้งของเซียวว่านจวินแฝงอยู่ภายใน จึงทำให้ขาข้างนั้นส่งเสียงหวีดหวิว ชี่จิ้งนั้นถูกปล่อยออกจากขาที่กวาดออกมา ลมชี่จิ้งก่อตัวขึ้น พัดเข้าไปหาเซียวหยุนหลง

แววตาของเซียวหยุนหลงเคร่งขรึมลง พูดได้ว่าเขาเป็นสุดยอดในการต่อสู้ เขาทีประสบการณ์มากมายในการต่อสู้ การฝ่าอันตรายมารับครั้งไม่ถ้วนได้พัฒนาเป็นการรับรู้ที่เฉียบแหลมรวมถึงการมองที่โดเด่นไม่เหมือนใคร เขาจึงสามารถเห็นได้อย่างรวดเร็วว่าขาของเซียวว่านจวินที่กวาดออกมายังมีการเคลื่อนไหวอื่นตามมาด้วย และมันไม่ง่ายเหมือนกับการกวาดขาข้างเดียว

เซียวหยุนหลงก้าวขึ้นไปอย่างกะทันหัน เขาคำรามด้วยน้ำเสียงหนักแน่น เส้นเลือดบนแขนขวาเผยออกมา ลายเส้นกล้ามเนื้อที่สวยงามขยายออก น่าเกรงขามสะพรึงกลัวคล้ายดังกระแสน้ำพลุ่งพล่านอยู่ภายใน แขนขวาของเขากวาดออกมา แต่น่าเสียดายขาของเซียวว่านจวินที่กวาดออกมานี้ แขนซ้ายราวกับมังกรที่กบดานอยู่ และเคลื่อนไหวตามโอกาส

เพราะเขาเห็นว่าขาของเซียวว่านจวินยังโจมตีเข้ามาอย่างต่อเนื่อง ด้วยเหตุนี้จึงต้องปล่อยแขนซ้ายเป็นอิสระเพื่อรับมือการเปลี่ยนแปลง

เป็นอย่างที่คาดไว้ เซียวว่าจวินตะโกนว่า : "สูตรที่สองเหิงทุยซานไห่!"

วู้ววว!

พลังขาของเซียวว่านจวินไม่จำเป็นจะต้องหยุดพักเลยแม้แต่น้อย มันเป็นการอาศัยเทคนิคการส่งแรงที่แยบยลและการเคลื่อนไหวที่ละเอียดอ่อน และทันใดนั้นก็กวาดออกไปด้วยขาข้างหนึ่ง

ขาข้างนี้ เปลี่ยนการโจมตีเป็นที่หน้าอกและท้องของเซียวหยุนหลง

มีเสียงกระแทกดังก้องอยู่ในความว่างเปล่า นั่นเป็นเสียงที่ยิ่งใหญ่ทรงพลัง คล้ายดังพละกำลังของภูเขาและแม่น้ำกวาดไปทางเซียวหยุนหลง อานุภาพนี้เรียกได้ว่าน่าสะพรึงกลัวอย่างมาก

แขนซ้ายของเซียวหยุนหลงออกมาขวางกั้นเอาไว้ พละกำลังอันน่าเกรงขามของเขาปะทุขึ้น มันน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง ด้วยพละกำลังนี้เพียงอย่างเดียว มีไม่กี่คนบนโลกที่สามารถสั่นคลอนเขาได้

ดังนั้น พลังขาของเซียวว่านจวินนี้ก็ถูกเขาขัดขวางได้อีกครั้งหนึ่ง

"พ่อ ปลดปล่อยพลังชี่จิ้งทั้งหมดของคุณออกมาเลย ไม่เป็นไรหรอก!"

เซียวหยุนหลงกล่าว ดูเหมือนเขาจะมองออกว่าเซียวว่านจวินไม่ได้ปลดปล่อยเน่ยเจียชี่จิ้งของตนเองออกมา

ในความเป็นจริง เซียวว่านจวินใช้พละกำลังชี่จิ้งเพียงแค่ขั้นที่สามเท่านั้น เพราะเขาไม่รู้จริงๆ ว่าขีดจำกัดของลูกชายตนเองอยู่ตรงไหน จึงไม่กล้าแสดงพลังชี่จิ้งทั้งหมดของตนเองออกมา กลัวว่าเซียวหยุนหลงจะได้รับจากการที่ไม่ทันได้ระวัง