บทที่ 188

หลิงเอ๋อร์เป็นเด็กผู้หญิงที่เฉลียวฉลาดและรู้จักคิดมาตลอด ไม่สามารถไปพบใครโดยไม่มีสาเหตุได้ แม้ว่าเธอต้องการจะไปข้างนอกกับเพื่อนในชั้นเรียนหลังเลิกเรียนก็จะต้องบอกครอบครัวก่อน

ประมาณยี่สิบนาทีต่อมา เซียวหยุนหลงกับหมิงเยว่ก็ได้มาถึงชื่ออีจงแล้ว ที่หน้าประตูโรงเรียนเซียวหยุนหลงเห็นหลิวเหมยกำลังโทรศัพท์อย่างร้อนรนใจ

"คุณน้าหลิว เป็นอย่างไรบ้าง? ยังไม่ได้ข่าวของหลิงเอ๋อร์เหรอครับ?"

เซียวหยุนหลงรีบสาวเท้าเข้าไปหาอย่างรวดเร็ว และเอ่ยถาม

"หยุนหลง หมิงเยว่ พวกคุณมากันแล้ว ปกติแล้วเมื่อเลิกเรียนหลิงเอ๋อร์จะอยู่ที่หน้าประตูโรงเรียนรอฉันมารับ แต่วันนี้ไม่รู้ว่าทำไมถึงได้หาเธอไม่เจอเลย อีกทั้งโทรไปเธอก็ปิดเครื่อง ฉันร้อนใจจริงๆ เลย" หลิวเหมยกล่าว น้ำเสียงมีความร้อนรนและเป็นกังวลใจ

"คุณน้าหลิวคะ คุณอย่าเพิ่งร้อนใจไปเลย โทรหาคุณครูของหลิงเอ๋อร์แล้วหรือยังคะ?" ฉินหมิงเยว่สอบถาม

"ฉันโทรหาครูประจำชั้นของหลิงเอ๋อร์แล้ว ครูจางครูประจำชั้นของหลิงเอ๋อร์บอกวว่าตอนเลิกคาบเรียนสุดท้ายหลิงเอ๋อร์ได้ออกจากห้องเรียนไปแล้ว และเขาก็ไม่เห็นหลิงเอ๋อร์อีกเลย พวกคุณว่าท้ายที่สุดแล้วเด็กคนนี้จะไปที่ไหนกัน? ไม่ได้เกิดเรื่องอะไรขึ้นใช่ไหม?" หลิวเหมยกล่าว ขอบตาเธอแดงก่ำ น้ำตาเอ่อล้นออกมา

"คุณน้าหลิวคะ อย่าเพิ่งร้อนใจไปเลย หลิงเอ๋อร์จะไม่เป็นอะไร เพื่อร่วมชั้นของหลิงเอ๋อร์ละคะ? เธอได้ไปที่บ้านของเพื่อร่วมชั้นหรือเปล่า?" ฉินหมิงเยว่กล่าว

"ฉันโทรหาเพื่อนร่วมชั้นที่สนิทกับหลิงเอ๋อร์ทุกคนแล้ว พวกเธอบอกว่าไม่ได้เจอหลิงเอ๋อร์เหมือนกัน" หลิวเหมยกล่าว

เวลานี้ รถบูอิคสีดำคันหนึ่งขับเข้ามา เซียวว่านจวินก็รีบมาด้วย และทางด้านเขานั้นก็ไม่ได้ข่าวของหลิงเอ๋อร์เช่นกัน

"ว่านจวิน คุณว่าหลิงเอ๋อร์จะไปที่ไหน? ปกติเด็กคนนี้เฉลียวฉลาดขนาดนี้ ไม่สามารถไปพบใครโดยไร้เหตุผลได้ คุณว่าจะไม่เกิดเรื่องอะไรขึ้นใช่ไหม?" น้ำเสียงของหลิวเหมยอดไม่ได้ที่จะสะอึกสะอื้นขึ้นมา

เซียวว่านจวินมีสีหน้าเคร่งขรึม เขาค่อยๆ พูดว่า : "แจ้งตำรวจเถอะ บางทีหลิงเอ๋อร์อาจจะถูกคนจับตัวไปแล้ว"

"อะไรนะ?"

ได้ยินคำพูดนี้ หลิวเหมยอดไม่ได้ที่จะร้องไห้โฮออกมา เธอนึกถึงผลลัพธ์ที่แย่ที่สุดนี้เอาไว้แล้ว ในสถานการณ์นี้เป็นไปได้มากที่สุดคือหลิงเอ๋อร์ถูกคนลักพาตัวไป

เซียวหยุนหลงที่อยู่ข้างๆ เห็นได้ชัดว่ามีสีหน้าเคร่งขรึมและเย็นชาเป็นอย่างยิ่ง สายตาทั้งคู่ของเขาเฉียบคมราวกับมีด เขาจ้องมองไปรอบๆ อย่างต่อเนื่อง แต่กลับไม่เห็นอะไรที่น่าสงสัยเลย

"เอ๋? คุณอาเซียว คุณน้าหลิว พวกคุณมารอหลิงเอ๋อร์กันเหรอคะ?"

ในเวลานี้เด็กสาวบริสุทธิ์ในชุดนักเรียนคนหนึ่งเดินออกมาจากประตูโรงเรียน เธอเห็นเซียวว่านจวินกับหลิวเหมย จึงจำได้ว่าพวกเขาเป็นพ่อแม่ของเซียวหลิงเอ๋อร์ จึงได้สอบถาม