บทที่ 189

จากคำให้การของเถ้าแก่เนี้ยท่านนี้ เห็นได้ชัดว่าเซียวหลิงเอ๋อร์ถูกคนลักพาตัวขึ้นรถตู้คันหนึ่งไป

ส่วนคนที่ลักพาตัวหลิงเอ๋อร์ไปเป็นใคร และมีจุดประสงค์อะไร สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่สิ่งที่สำคัญที่สุด

สิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้คือการตามหาร่องรอยของคนที่ลักพาตัวหลิงเอ๋อร์ไป และช่วยชีวิตหลิงเอ๋อร์ออกมาอย่างรอดปลอดภัยให้ได้

"คุณเห็นป้ายทะเบียนรถของรถตู้คันนั้นไหมครับ? เราคือครอบครัวของเด็กผู้หญิงคนนั้น และจากข้อมูลที่คุณให้มา เธอถูกคนลักพาตัวไป ด้วยเหตุนี้ จึงหวังว่าคุณจะให้รายละเอียดเพิ่มเติม เพื่อที่จะได้ช่วยเหลือน้องสาวของฉัน" เซียวหยุนหลงพูดด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม

หลังจากเถ้าแก่เนี้ยได้ยินเช่นนั้นก็อุทานอย่างตกใจ คาดไม่ถึงเลยว่าเด็กผู้หญิงคนนั้นจะถูกคนลักพาตัวไป เธอมีสีหน้าเคร่งเครียดเล็กน้อย และคิดย้อนกลับไปอย่างละเอียดถี่ถ้วน : "ฉันไม่เห็นป้ายทะเบียนรถของรถตู้คันนั้นหรอกค่ะ เพียงแต่ว่ารถตู้คันนั้นดูเหมือนว่าค่อนข้างจะเสียหายเล็กน้อย ประตูรถบุบนิดหน่อย กระจกก็ดูเหมือนว่าจะแตกร้าว คล้ายกับว่าไม่ทันได้เอาไปซ่อมแซม"

เซียวหยุนหลงได้ฟังคำพูดนี้ แสงอันเย็นยะเยือกในดวงตาของเขาพุ่งขึ้นอย่างรวดเร็วและดุดัน เขาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงร้อนรนใจว่า : "คุณเห็นไหมว่ารถตู้ออกไปทางไหน?"

"ออกไปทางด้านขวามือของทางร้านค่ะ" เถ้าแก่เนี้ยกล่าว

"หมิงเยว่ ตอนนี้คุณตรวจสอบสภาพถนนทางด้านขวาของร้านให้ฉันหน่อยนะ เราจะติดต่อกันทางโทรศัพท์ และนำสถานการณ์สภาพถนนทางด้านขวามาบอกกับฉัน" เซียวหยุนหลงพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น เมื่อพูดจบก็สาวเท้าออกไปอย่างรวดเร็ว

"หยุนหลง คุณจะไปไหน?" ฉินหมิงเยว่รีบเอ่ยถาม

"หยุนหลง——"

เซียวว่านจวินก็ตะโกนเรียกเช่นกัน พวกเขาไล่ตามออกมา แต่ทว่าเซียวหยุนหลงขี่มอนสเตอร์ที่ส่งเสียงคำราม ขับออกไปอย่างรวดเร็ว

"แจ้งตำรวจเถอะ เห็นได้ชัดว่าหลิงเอ๋อร์ถูกคนลักพาตัวไป" เซียวว่าจวินกล่าว เขาโกรธจนหน้าเขียว รู้สึกโมโหอย่างมาก ทั้งประหม่าทั้งเป็นกังวล

ขอบตาของหลิวเหมยแดงก่ำ ในตามีน้ำตาคลอ เธอหวาดกลัวอย่างเห็นได้ชัด สติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ชั่วขณะหนึ่งก็ไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรดี

ฉินหมิงเยว่ก็ร้อนรนใจเช่นกัน ได้ยินข่าวเช่นนี้เธอรู้สึกกระวนกระวายใจจริงๆ แต่เมื่อนึกถึงคำพูดของเซียวหยุนหลงเมื่อกี้นี้ เธอจึงรีบใช้มือถือนำทางเพื่อต้องการดูสภาพถนนทางด้านขวาทันที แต่การใช้มือถือตรวจสอบค่อนข้างจะไม่สะดวกสักเท่าไหร่ เธอจึงนึกถึงคนคนหนึ่งขึ้นมา และโทรไปหาทันที

……

ครืน!

เซียวหยุนหลงขี่มอนสเตอร์รวดเร็วราวกับบิน จากคำให้การของเถ้าแก่เนี้ยท่านนั้นเขาจึงคาดเดาเบาะแสอย่างรางๆ