บทที่ 191

ยามตะวันโพล้เพล้ ความมืดค่อยๆ คืบคลาน ปกคลุมไปทั่วหล้า

บนทางด่วนสายตะวันตก เซียวหยุนหลงห้อตะบึงเจ้ามอนสเตอร์ เขาบิดคันเร่งจนสุดไมล์ ความเร็วของรถเพิ่มขึ้นจนสูงถึงขีดจำกัด อัตราเร่งทะยานทะลุ 300 ไมล์/ชั่วโมง เสียงของมันแผดก้องกังวานอยู่ในความมืด

ด้วยความเร็วปานสายฟ้าเยี่ยงนี้ เขาสวมหมวกกันน็อคและโน้มตัวไปข้างหน้า จนตัวเขาเเทบจะแนบชิดกับเจ้ามอนสเตอร์นี้อยู่เเล้ว

เเววตาของเขาเฉียบคมดุจใบมีด เมื่อมองทะลุผ่านเข้าไปยังเลนส์ของหมวกกันน็อค สายตาของเขานั้นจดจ้องไปยังถนนบนทางด่วนสายตะวันตก อีกทั้งยังจดจ่ออยู่กับรถคันแล้วคันเล่าที่ขับไปมาอยู่เบื้องหน้า เขาต้องตามหาไอ้รถตู้สีขาวคันนั้นให้เจอ ถ้าหากรถตู้สีขาวคันนั้นขับขึ้นมาบนทางด่วนสายตะวันตกนี้ล่ะก็ ด้วยความเร็วปานสายฟ้าของรถเขา ก็ยังพอที่จะไล่ตามรถคันนั้นได้ทัน

เซียวหยุนหลงสีหน้าเย็นชาไร้อารมณ์ เเววตาของเขาเรียบนิ่งเยือกเย็นราวกับสายน้ำยามไร้คลื่นลม มีเพียงความเหน็บหนาวแผ่ซ่านไปทั่วทุกอณู แม้ต้องเผชิญอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้ เขายังคงสงบนิ่ง คนที่รู้จักเขาเท่านั้นที่รู้จะว่ายิ่งเขาสงบนิ่งมากเท่าไร เขาก็ยิ่งโหดร้ายกระหายเลือดมากขึ้นเท่านั้น !

ก่อนพายุใหญ่จะมา คลื่นลมมักเงียบสงบเสมอ

ก่อนที่ภูเขาไฟจะระเบิด มักสงบนิ่งราวกับมังกรยักษ์ที่หลับใหล

ด้วยท่าทางอันสงบนิ่งของเซียวหยุนหลงจ ใครเล่าจะรู้ว่า เขาก็คือราชาปีศาจจอมกระหายเลือดดีๆ นี่เอง

เซียวหยุนหลงไม่มีความหวั่นเกรงที่ต้องเผชิญหน้ากับบรรดาคู่ต่อสู้ อีกทั้งยังสามารถอดทนต่อกรกับพวกคู่ต่อสู้ที่บุกเข้ามาแบบไม่ได้รับเชิญ เเต่สิ่งที่ทำให้เขาอดรนทนไม่ได้เลย คือการที่คู่ต่อสู้ของเขาใช้วิธีสกปรกน่ารังเกียจเช่นนี้กับเด็กสาวที่เพิ่งจะอายุเพียงสิบกว่าขวบ !

นั่นทำให้เซียวหยุนหลงไม่สามารถทนได้อีกต่อไป ดั่งไฟกำลังสุมทรวงแผดเผาอยู่ในอกเขา

ที่จริงเเล้ว หลังจากที่เซียวหยุนหลงได้ทำหน้าที่เป็นครูฝึกแห่งค่ายฝึกนรกในซีบีรา น้อยครั้งนักที่เขาจะเกิดอารมณ์ฉุนเฉียว เเต่บัดนี้เขาโกรธจนเลือดขึ้นหน้า โกรธจนไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ ประกายในดวงตาที่เย็นชาคู่นั้น ฉายแววของการเข่นฆ่านองเลือดปรากฏแวบขึ้นมา

บู้ม !

เซียวหยุนหลงบิดคันเร่งขึ้นอีก เจ้ามอนสเตอร์ส่งเสียงคำรามราวกับฟ้าร้องดังสนั่น ดั่งสัตว์ร้ายในตำนานถูกปลุกให้ตื่นจากการหลับใหล ท่อไอเสียที่ดูคล้ายดาบทั่งสี่เล่มที่ชี้พุ่งขึ้นไปบนฟ้า เกิดเป็นเปลวไฟที่ราวกับพวยพุ่งออกมาจากปลายหางของสัตว์ร้ายในตำนานก็ไม่ปาน เมื่อมองจากด้านท้าย เปลวไฟสีน้ำเงินที่พวยพุ่งออกมา ยิ่งทำให้รู้สึกถึงความดุร้ายป่าเถื่อนเเละโกรธเกรี้ยวอย่างที่เปรียบไม่ได้

รถของเซียวหยุนหลงเเล่นฉิวจนแทบจะเหาะได้ ในชั่วพริบตาก็แซงผ่านรถคันเล่าคันเล่า เกิดเป็นเสียงคล้ายลมกรรโชกดังฟิ้ววววว ไปทุกแห่งหน ไม่ทันได้รอให้เจ้าของรถที่พุ่งทะยานแซงไปได้ตอบโต้ เจ้ามอนสเตอร์ก็หายวับไปกับความมืดมิดเบื้องหน้า ไม่เห็นแม้เเต่เงา

" หลิงเอ๋อร์ เธอต้องไม่เป็นอะไรนะ พี่มาเเล้ว ! "

เซียวหยุนหลงพึมพำอยู่ในใจ การกระทำของสำนักมังกรเขียวในครั้งนี้มุ่งเป้าไปที่เขาแน่ๆ ถ้าหากความบาดหมางระหว่างเขากับสำนักมังกรเขียว ทำให้หลิงเอ๋อร์ต้องเผชิญอันตราย ตลอดชีวิตของเขาคงจะไม่มีทางสงบสุขเป็นเเน่เท้

" มอนสเตอร์ เร็วกว่านี้อีกสิวะ ! "

เซียวหยุนหลงแผดเสียงพร้อมกับบิดคันเร่งเเรงขึ้น เสียงข่มคำรามของเจ้ามอนสเตอร์ยิ่งทำให้สะเทือนโสตประสาทหนักหน่วงขึ้นไปทุกที