บทที่ 211

เซียวหยุนหลงจ้องมองหมาป่าโลภด้วยสายตาที่ดูออกชัดเจนเลยว่าคนต่อไป - ถึงตาคุณแล้ว!

สีหน้าของ หมาป่าโลภกลายเป็นสีซีด ความโกรธที่ไม่สามารถบรรยายได้แผ่ไปทั่วร่างกายของเขารวมถึงความรู้สึกกลัว ตั้งแต่แรกเริ่ม พวกเขาทั้งสามแทบจะไม่เห็น เซียวหยุนหลงอยู่ในสายตาและตอนนี้ เซียวหยุนหลงกลับฆ่าหมาป่าแดงและหมาป่าเขียวที่อยู่ข้างเขาในชั่วพริบตา ในสายตาของเขา เซียวหยุนหลงไม่ต่างอะไรจากราชาปีศาจ

หมาป่าโลภดูออกว่าในตัวของเซียวหยุนหลงไม่มีกำลังภายใน เป็นเพียงแค่อาศัยพลังร่างกายของเขาเองก็สร้างความหวาดกลัวอันไร้ขอบเขตเช่นนี้ น่ากลัวเกินที่จะคาดคิด นอกจากนี้ยังมีวิธีการต่อสู้ซึ่งไม่มีระบบระเบียบ แต่มีพลังที่ทำให้ผู้คนหายใจไม่ออกและสิ้นหวัง

เขาไม่รู้ว่าเซียวหยุนหลงคือใครกันแน่ ดูเหมือนว่าเมืองเจียงห่ายจะไม่เคยมีบุคคลนี้มาก่อน หากมีผู้ที่น่าสะพรึงกลัวแบบนี้ จะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะไม่มีคนไม่รู้จัก

“คุณ คุณเป็นใครกันแน่”

หมาป่าโลภมองไปที่ เซียวหยุนหลงและถามด้วยน้ำเสียงที่สั่นเทา

“คนที่กำลังจะตาย รู้ว่าผมเป็นใครแล้วจะมีประโยชน์อะไร? ” เซียวหยุนหลงพูดและพุ่งเข้าหาหมาป่าโลภ

หมาป่าโลภโกรธเกรี้ยว และเขาก็รู้สึกสิ้นหวังในใจ รู้ทั้งรู้ว่าเขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเซียวหยุนหลงและรู้ว่าเซียวหยุนหลงจะไม่มีทางปล่อยเขาไป เขาเลยต้องทำให้เต็มที่

หมาป่าโลภรวบรวมพลังภายในทั้งหมดของเขา เขากำลังเอาชีวิตสู้ ดังนั้นหมัดของเขาจึงรุนแรงยิ่งขึ้น พุ่งไปทาง เซียวหยุนหลงด้วยท่าทางที่จะตายพร้อมกัน ท่าที่ทำให้สะเทือนฟ้าและหมัดที่เต็มไปด้วยพลังภายในที่แพร่เต็มละแวกนี้ราวกับพายุ ห่อหุ้มไปทางเซียวหยุนหลง

ดวงตาของเซียวหยุนหลงเปล่งประกายด้วยเจตนาฆ่า เขาแสดงเทคนิคการต่อสู้ในการฆ่า นี่อาจกล่าวได้ว่าเป็นเทคนิคการต่อสู้ที่นองเลือดที่สุด ได้เรียนรู้จากประสบการณ์เกือบตายที่นับไม่ถ้วนของเซียวหยุนหลง ไม่มีอะไรท่าไหนที่เป็นส่วนเกิน มีเทคนิคการฆ่าครั้งเดียวให้ตายซ่อนอยู่

บูม!

เซียวหยุนหลงรับหมัดโจมตีจากหมาป่าโลภด้วยหมัดเดียว และหมัดซ้ายของเขาก็ตามมาทันที โจมตีที่กระเดือกของหมาป่าโลภ

หมาป่าโลภยกมือขึ้นเพื่อรับมือ แต่ภายใต้พลังหมัดของ เซียวหยุนหลงร่างกายของเขาก็เซไปเซมาครู่หนึ่ง ก่อนที่เขาจะไหวตัวทัน ขมับด้านซ้ายของเขาก็รู้สึกได้ถึงลมแรงจาก สิ่งที่เขาเห็น คือหมัดที่ไม่มีท่าใดๆ ของเซียวหยุนหลงโจมตีมา

ท่ากำปั้นนั้นเรียบง่ายมาก แต่เมื่อเซียวหยุนหลงใช้พร้อมกันแล้ว มันมีพลังเวทมนตร์ที่เปลี่ยนสิ่งธรรมดาให้กลายเป็นปาฏิหาริย์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งพลังที่น่าอัศจรรย์ที่มีอยู่ในท่าหมัด ซึ่งน่ากลัวอย่างยิ่งและทำให้ผู้คนสั่นสะเทือน

สีหน้าของหมาป่าโลภเปลี่ยนไปอย่างมาก เขาต้องการถอยและหลบ แต่สายเกินไปแล้ว เขาทำได้เพียงกัดฟันและเอาแขนซ้ายออกเพื่อรับการโจมตีจากหมัดของเซียวหยุนหลง