บทที่ 212

เซียวหยุนหลงรีบวิ่งเข้ามาและจัดการกับชายสามคนในทันที

ซ่างกวนเทียนเผิงหลี่โม่ และคนอื่น ๆ ก็ทำงานร่วมกันเพื่อจัดการกับสมาชิกทั้งหมดของ สำนักมังกรเขียวที่ยังคงยืนอยู่ในสนาม

ในขณะนั้น สายตาของเซียวหยุนหลงก็มืดมน ดวงตาของเขาราวกับดาบคมสองเล่มที่คมมาก หัวใจของเขารู้สึกได้แล้ว เขาตระหนักถึงอันตรายที่จะมาถึง เขาตะโกนเสียงดัง: " หลบ นอนลงกับพื้น! "

ขณะที่พูด มือขวาของ เซียวหยุนหลงก็กระแทกไปที่ ซ่างกวนเทียนเผิงและ อู๋เซี๋ยง ที่อยู่ข้างๆ เขา มีแรงมหาศาลผลัก ซ่างกวนเทียนเผิงและ อู๋เซี๋ยง ทำให้ร่างกายของพวกเขาชนกับหลี่โม่ เฉินฉีหมิงและเถี่ยหนิวจนพวกเขาถูกผลักออกไปข้างๆ

ส่วนเซียวหยุนหลงนั้นก็กลิ้งไปบนพื้นทางซ้าย

บูม!

ในขณะนั้นเอง เสียงปืนก็ดังขึ้น และในห้องข้างหน้า ชายที่วิ่งเข้าไปซ่อนตัวยืนอยู่ที่ประตู เขาถือปืนพกไว้ ดวงตาของเขาฉายแววน่ากลัวและบ้าคลั่ง

ชายคนนี้ก็นึกขึ้นตอนสิ้นหวังว่าในกาสิโนมีปืน ดังนั้นเขาจึงวิ่งเข้าไป หยิบปืนพกขึ้นมาและเล็งไปที่เซียวหยุนหลง

โชคดีที่ประสบการณ์การต่อสู้ของเซียวหยุนหลงนั้นมากเกินไป และเขาไม่รู้ว่าถูกปากกระบอกปืนเล็งมากี่ครั้งแล้ว ดังนั้นเขาจึงมีปฏิกิริยาโต้ตอบอย่างเฉียบขาด ทันทีที่เขาถูกปากกระบอกปืนในมือของชายผู้นั้นเล็งมา เขาก็รู้เลยว่ามีอันตราย

เสียงปืนดังขึ้นซ่างกวนเทียนเผิงและคนอื่นๆ ตกใจ ก่อนที่พวกเขาจะฟื้นสติ หลี่โม่พูดด้วยเสียงต่ำว่า " เร็ว ไปซ่อนไว้ก่อน "

พวกเขาพลิกตัวคว่ำทันทีและใช้โต๊ะเกมในกาสิโนเป็นที่กำบังเพื่อซ่อน

ชายคนนั้นดึงปืนออกมาและไม่พบเป้าหมายอีกต่อไป ดวงตาของเขาจับจ้องไปที่ เซียวหยุนหลงปรากฏว่าไม่มีที่กำบังรอบตัวของ เซียวหยุนหลงและปากกระบอกปืนของเขาชี้ไปที่ เซียวหยุนหลงในทันที

หัวเราะ!

ในขณะนั้น เมืองเจียงห่ายคว้ามีดยาวที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้นแล้วขว้างมันอย่างรุนแรง แทงชายที่ยื่นตัวออกมาครึ่งหนึ่งของร่างกายของเขา

สีหน้าของอีกฝ่ายเปลี่ยนไป และเขาก็รีบเข้าไปในประตู แต่เขาก็ได้ยิ่งไปแล้ว

เสียงปัง กระสุนถูกยิงออกไป แต่กระสุนถูกยิงโดยที่ไม่มีความแม่นยำเลย เพราะเขาต้องการหลีกมีดยาวที่เซียวหยุนหลงขว้างมา และเขาไม่สามารถเล็งอย่างแม่นยำได้เลย การยิงครั้งนี้ก็เลยยิงไม่โดนอยู่แล้ว

ชายผู้ยิงต้องการเอนร่างกายออกไปมองหาเซียวหยุนหลงเป็นเป้าหมายในการยิงต่อไป แต่เขาได้ยินเสียงลมหวีดหวิวที่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่งตามมา ต่อด้วยเสียงปัง ขวานคมบินผ่าน กระแทกบนผนังด้านนอกประตูที่เขาซ่อนตัวเมื่อกี้

ชิ ชิ ชิ ชิ!

มีเสียต่อเนื่องดังขึ้น มีดแมเชเท แท่งเหล็ก ขวานคม โซ่เหล็ก ฯลฯ ตามกันมา และพวกมันก็บินผ่านประตูเข้ามาทำให้ชายคนนั้นไม่มีโอกาสเอนตัวออกไปครึ่งทาง ตราบเท่าที่เขายื่นออกมาเล็กน้อยเขาจะถูกแทงด้วยมีดยาวและขวานที่เขาขว้างใส่เขาทันที

ทันใดนั้น เสียของอาวุธแหลมคมนี้หยุดลง ชายคนนั้นก็ตกใจ และเขาสงสัยว่าเซียวหยุนหลงและคนอื่น ๆ ไม่พบอาวุธมีคมที่จะขว้างแล้วหรือเปล่า?

ดวงตาของชายผู้นั้นฉายแววดุร้าย และเขารู้สึกอึดอัดใจมาก เขาถือปืนไว้ในมือ แต่เอนไปข้างหน้าไม่ได้ ทำให้เขาโกรธมาก