บทที่ 243

คนของกองกำลังทั้งสามได้จากไปแล้ว วิลล่าเฉียวก็กลับเข้าสู่ความสงบดังเดิม

"น้องเซียว คุณได้เปิดโลกทัศน์ให้ฉันและคนอื่นๆ จริงๆ ฮ่าๆ" หวางฉิวเดินเข้ามา ยิ้มแล้วกล่าว

"น้องเซียวน่าจะอยู่ในสนามรบใช่ไหม?" จางอ้าวกล่าวถาม

เซียวหยุนหลงยิ้มอย่างไม่ใส่ใจ เขาพยักหน้า ไม่ได้ปิดบัง เขาไม่ได้พูดอย่างละเอียด เพราะเขาไม่เต็มใจที่จะเอ่ยถึงเรื่องราวในอดีตมากเกินไป

"มิน่าล่ะ มีเพียงคนที่อยู่ในสนามรบเท่านั้นจึงจะสามารถเชี่ยวชาญการสังหารคนที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้ ศักยภาพของคุณทำให้คนเคารพเลื่อมใส ไม่แปลกใจเลยที่คิงคองจะเทิดทูนคุณเช่นนี้ เมื่อเห็นการต่อสู้ของคุณแล้ว ฉันก็ต้องเลื่อมใสศรัทธา" จางอ้าวยิ้มแล้วกล่าว

"เมื่อครู่ฉากการต่อสู้ทั้งสองนั้น ถ้าหากไม่ใช่น้องเซียวลงมืออย่างออมมือ พวกเขาก็คงไม่สามารถจากไปอย่างมีชีวิต เพียงแต่ หากสองคนนั้นต้องการเอาคืนในอนาคต ก็คงจะใช้เวลาไม่ต่ำกว่าปีครึ่ง" มีดใหญ่กล่าว

สายตาของท่านสี่เฉียวเคร่งขรึม เขากล่าวถามว่า: "น้องเซียว คุณจะจัดการกับสำนักมังกรเขียวอย่างไร?"

หลังจากซ่างกวนเทียนเผิงที่อยู่ข้างๆ ได้ยินเช่นนี้จึงกล่าวว่า: "คนของสำนักมังกรเขียวทำหยาบคายกับพี่เซียวหลายครั้งหลายหนแล้ว ก่อนหน้านี้สองสามวัน คนของสำนักมังกรเขียวก็ส่งคนไปลักพาตัวน้องสาวของพี่เซียว แล้วยังวางแผนนำน้องสาวของพี่เซียวขายให้พ่อค้าเร่อีก โชคดีที่พี่เซียวรีบเข้าไปช่วยได้ทันเวลา แล้วช่วยชีวิตน้องสาวของเขาเอาไว้ได้ ไม่เช่นนั้นผลที่ตามมาก็คงเลวร้ายจนไม่อยากนึกถึง"

"อะไรนะ? คาดไม่ถึงว่าจะมีเรื่องนี้ด้วยเหรอ?" หลังจากท่านสี่เฉียวได้ฟังในดวงตาก็แสดงความโกรธเล็กน้อย เขากล่าวอย่างเยือกเย็นว่า "ดูท่าสำนักมังกรเขียวนี้นับวันยิ่งไม่มีขื่อมีแปขึ้นเรื่อยๆ บนเส้นทางก็มีกฎเกณฑ์ของเส้นทาง การต่อสู้แย่งชิงอำนาจไม่ควรนำความหายนะมาสู่ครอบครัวของแต่คน สำนักมังกรเขียวนี้ไม่ได้ด้วยเล่ห์ก็เอาด้วยกล วิธีการช่างเลวร้ายเสียจริงๆ!"

"ท่านสี่ คืนนี้คุณออกหน้าเพื่อฉัน ฉันซาบซึ้งในบุญคุณอย่างมาก ส่วนความแค้นระหว่างฉันกับสำนักมังกรเขียว คุณอย่าเข้าไปมีส่วนเกี่ยวข้องเลย ฉันจัดการเองได้" เซียวหยุนหลงกล่าว

สีหน้าของท่านสี่เฉียวเคร่งขรึม เขากล่าวด้วยน้ำเสียงที่ไม่พอใจว่า: "น้องเซียว นี่คุณพูดอะไรกัน? ไม่เห็นว่าฉันเป็นพี่น้องแล้วเหรอ? สำนักมังกรเขียวไม่มีคุณธรรมก่อน ฉันจะสามารถนิ่งดูดายได้อย่างไร แล้วอีกอย่าง หลังจากผ่านเรื่องในคืนนี้ไป สำนักมังกรเขียวก็จะต้องระมัดระวังฉันแล้ว ถึงแม้ว่าฉันจะไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องราวในสายนี้ แต่นี่ก็มีส่วนเกี่ยวข้องกับน้องชายของฉัน ฉันไม่อาจไม่สนใจได้ ฉันเคยรู้มาก่อนว่าสำนักมังกรเขียวมีความทะเยอทะยานสูง แต่ไม่คาดคิดว่าจะกล้าอวดดีบ้าระห่ำถึงเพียงนี้!"

เซียวหยุนหลงยิ้ม เขากล่าวว่า: "ท่านสี่ พวกเราไม่ต้องพูดถึงเรื่องของสำนักมังกรเขียวแล้ว เหล้าของพวกเรายังดื่มไม่หมดเลย ไป ไปดื่มเหล้ากันต่อเถอะ"

"ดื่มเหล้าๆ ถึงแม้จะเกิดเรื่องมาขั้นเล็กน้อย แต่การต่อสู้สองฉากของน้องเซียวทำให้เลือดคนต้องเดือดพล่าน ต่อให้ดื่มเหล้าต่อไปคิดๆ ดูแล้วก็คงจะไม่สนุกเท่านี้แล้ว" หวางฉิวยิ้มแล้วกล่าว

"เอาล่ะ คืนนี้ไม่ต้องพูดเรื่องอื่นแล้ว ดื่มเหล้ากันก่อนเถอะ" ท่านสี่เฉียวกล่าว

ทันใด เซียวหยุนหลงกับท่านสี่เฉียวและคนอื่นๆ ก็เดินกลับมาถึงโต๊ะเหล้า นั่งลงแล้วดื่มต่อ พูดคุยซึ่งกันและกัน เต็มไปด้วยน้ำใจอันห้าวหาญ

……